Περιμένοντας ξανα τον πελαργό !!

Ο Πελαργός ξαναχτυπά για μας. Μετά από 9μήνες αγωνίας,εξετάσεων και αναμονής, σε 2-3μέρες  ένα νέο μέλος ετοιμάζεται να προστεθεί στην οικογένειά .
Απ'τον πρωτότοκο αυτή την φορά..Την απέραντη αγωνία θα αντικαταστήσει η ωραιότερη μυρωδιά και ο καλύτερος ήχος, το κλάμα του πρόκειται να πλημμυρίσει χαρά το σπίτι μας.Τώρα πια η ζωή μας θα είναι γεμάτη από αγάπη, στοργή, χαμόγελα, δάκρυα, κλάματα, πάνες, γάλατα, φορμάκια, καλτσάκια, κρεμούλες!Οι καλύτερες στιγμές μιας οικογένειας.!!

Σαν έμπειρη πια παραδοσιακή γιαγιά ετοίμασα την προίκα του νεογέννητου.
Αποφάσισα να κεντήσω στο νεοφερμένο μια καλοκαιρινή κουβερτούλα εφ'οσον έρχεται αρχές της άνοιξης. Βρήκα ένα χαρούμενο σχέδιο που να ταιριάζει με την περίσταση και μέτρημα στο μέτρημα βελονιά -βελονιά με πολύ υπομονή και αρκετή δουλειά βγήκε αυτό το αποτέλεσμα.Ένα αυτοκινητάκι γεμάτο χαρούμενα ζωάκια να κάνουν παρέα στο νέο μέλος και να θυμίζουν τον μπαμπά με τη Σχολή Οδηγών.

Κάθε βελονιά και μια ευχή για να είναι γερό χαρούμενο τυχερό μωρό και να χαρίζει χαρά σε όλους,

Τα ίδια ζωάκι στόλισαν και το σεντονάκι που θα το σκεπάζουν και θα το συντροφεύουν,

Η πεταλουδίτσα και το σαλιγκαράκι στόλισαν το μαξιλαράκι.

Ένα παπάκι με κουταλοπίρουνα για μία σαλιάρα.

Ένα αρκουδάκι στη σαλιάρα με τ'ονομά του.

Και παπάκι σε άλλη με πιπίλα.

Ψαράκι με πιπίλα.Τελικά ήταν να μην αρχίσω.Το ένα μου άρεσε καλύτερα απ'το άλλο και τελικά τα κέντησα όλα.

Και άλλα ψαράκια με μπιμπερό αυτή τη φορά.

Δεν γινόταν να μην κάνω και μία χειμωνιάτικη κουβερτούλα. Άνοιξη είναι αυτή,το νεογέννητο σίγουρα θα χρειαστεί ώσπου να ζεστάνει ο καιρός.Εδώ έραψα και ματάκια πάνω στους φιόγκους για το μάτι.

Περιμένοντας τον... Πελαργό!!!

Η

ζωή για όλους μας κυλά με τους δικούς της ρυθμούς με τις χαρές και τις λύπες που μας επιφυλάσσει πάντα. Η δική μου οικογένεια πρόκειται ν'αυξηθεί κατά ένα μέλος.

Ένα γεγονός που έχει φέρει απίστευτη αισιοδοξία, απέραντη χαρά και ευθύνη, σε όλα τα μέλη μας.
Ο καθένας μας θα πάρει και ένα νέο ρόλο.
Εγώ, πρέπει να συνηθίσω από τώρα το ρόλο της γιαγιάς.Μόνο τη λέξη που γράφω με γεμίζει σοβαρότητα,υπευθυνότητα,τρυφερότητα,υπομονή και απέραντη αγάπη.
Εγώ γιαγιά?? Δηλαδή πρέπει ν'αλλάξω στιλ να δείχνω πιο σοβαρή πιο ώριμη?
Μήπως ν'αλλάξω εμφάνιση?
 Η εικόνα που μου έρχεται, είναι μια μεσόκοπη γυναίκα ντυμένη απλά με γυαλιά! Τα γυαλιά τα'χω, εντάξει.
Μήπως να βγάλω τζιν και κολάν?
Οχι! Άλλωστε δεν μου ταιριάζουν τζεμπέρια και ρόμπες,και σιγά μην αλλάξω γκαρνταρόμπα τώρα με τέτοια κρίση.
Για να μπω καλύτερα στο ρόλο μου κατ'αρχήν εξασκήθηκα στην παλιά μου τέχνη,για την προίκα του μωρού.

Αγόρασα χαρούμενα φωτεινά μαλλιά, βρήκα ένα μοντέρνο σχέδιο, να με εκφράζει και έπλεξα την πρώτη κουβερτούλα που θα αγκαλιάσει το νεογέννητο,

Με το ίδιο μαλλί έπλαιξα και ζεστά καλτσάκια για τα μικρά πατουσάκια του.

Συναρμολόγησα  κάποια μοτίφια, από τα χρυσά χεράκια της μαμάς, που είχαν ξεμείνει για χρόνια
στο χρονοντούλαπο.Έπλεξα λίγα ροζ τριανταφυλάκια και ένα μικρό τελείωμα και'γινε μια πανέμορφη κλασική ολόμαλλη κουβερτούλα, που θα ζεστάνει με ακόμα περισσότερη αγάπη την τζούπρα μας.

Ο πελαργός επέλεξε την γενέτειρα του Δία, των Κουρητών,  του Καζαντζάκη για ν'αφήσει τον απόγονό μας και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.
 Ξαφνικά  κάνουμε ρίζες στην αγαπημένη μου Κρήτη.Γίνεται ο κρίκος ανάμεσα στις Κυκλάδες και την Ήπειρο..
Ζήσαμε ατέλειωτες ώρες   αγωνίας που εξελίχθηκαν  σε απέραντη συγκίνηση και απερίγραπτη χαρά,με γέλια για το
πρώτο κλάμα του νεογέννητου που ήρθε να μεγαλώσει την οικογένεια μας.

Εμπειρίες, ανάμεσα σε γοερά κλάματα των νεογέννητων του μαιευτηρίου και την απίστευτη δύναμη των μαμάδων που τα'φερναν στον κόσμο.
Στο πρώτο κλάμα της εγγονής, στην πρώτη της πάνα και μαζί της ήθελαν πάνες ο μπαμπάς οι παππούδες οι γιαγιάδες όλοι μαζί κατουρημένοι απ'τη χαρά.

Ακολουθήσαμε και'μεις το έθιμο των Κρητικών, να μοιράζουν κουφέτα για την γέννηση του νεογέννητου. Και εντυπωσιάστηκα  με τις υπέροχες δημιουργίες των γιαγιάδων γιαυτο το "κέρασμα".

Μικροσκοπικά καπελάκια,καλτσάκια,,φορεματάκια πλεγμένα με το βελονάκι στόλιζαν τα κουφετάκια που μοιράζονταν για τον ερχομό του μικρού.

Τόσες μέρες στη μεγαλόνησο θέλησα να γνωρίσω την Κυρία της μπλογκόσφαιρας.  Μετά τόσα χρόνια δικτυακής γνωριμίας έγινε και η διαπροσωπική και ήταν όπως εγώ την φανταζόμουν γλυκιά,τρυφερή κυρία, με πολλή ζωντάνια και επικοινωνιακή όπως ακριβώς εκπέμπει ο χώρος της.
Το σίγουρο είναι ότι ευκαιρίες θα δοθούν πολλές στο μέλλον που θα βλεπόμαστε!
Ρούλα μου σ'ευχαριστώ για το ιδιαίτερο δωράκι σου και τις ώρες που μου χάρισες

Μάθε τέχνη ...και αστηνε ..!!

Και άμα πεινάσεις πιάστηνε ...λέει ο σοφός λαός μας και δεν έχει άδικο.
Κάτι η ανεργία μου κάτι η μίζερη εποχή που ζούμε μας έφερε πίσω πολλά χρόνια πριν τότε που προσπαθούσαμε ν'αξιοποιήσουμε την κάθε ώρα που περνούσε τότε που δεν υπήρχαν τα p/c ή που ελάχιστοι τα χρησιμοποιούσαν θυμήθηκα μια αγαπημένη μου ασχολία.

Αφορμή ήταν μια επίσκεψή μου σε κατάστημα με μαλλιά. Όταν είδα τις νέες παραλαβές ενθουσιάστηκα.
Σκέφτηκα εδώ έμαθε σταυροβελονιά η xristin
και'γω που κατέχω την τέχνη θα σκοτώνω τις ώρες μου άδικα!!

Μου'κλεισε το μάτι και ένα νήμα με χάντρες και φτερά και δεν άντεξα στον πειρασμό.
Πήρα  χοντρές βελόνες ν'ανεβαίνει γρήγορα το πλεκτό και ξεκίνησα.

Διάλεξα και μια ιδιότροπη πλέξη που ήθελε συνεχώς μέτρημα ομολογώ ότι είμαι ολίγον μαζώχα ποτέ δεν διαλέγω εύκολα σχέδια πάντα τα δύσκολα με κερδίζουν.

5φορές ξήλωσα την εσάρπα για να βγάλω σωστά το σχέδιο αλλά  η επιμονή μου με δικαίωσε.

Σε 1εβδομάδα είχα μια υπέροχη εσάρπα.
Έπειτα σκέφτηκα θα'ταν ωραία να'φτιαχνα δωράκια για τις νύφες.

Ένα ιδιαίτερο  μαλλί που πλέκεται πάρα πολύ εύκολα και έγινε ένα πανέμορφο κασκόλ σε 1ώρα ήταν το 2ο έργο μου.

Κάθε φορά που επισκεπτόμουν το κατάστημα με τα νήματα έφευγα με κάποιο νέο κουβάρι.

 Το επόμενο ήταν ένα μαλλί που έφτιαξα ένα σετ με κασκόλ και μπερέ.

Και επειδή δεν είχα μοντέλο να το φωτογραφήσω έβαλα στο φωτιστικό το κασκόλ και το μπερέ και έκανε πολύ μεγάλη χαρά!!
Στο διάστημα αυτό μουλάρωσε και το p/c μου και άρχισε να μου κάνει νούμερα δεν ανοίγει όταν θέλω εγώ αλλά όταν του κάνει κέφι,κάτι έπαθε ο διακόπτης του και  ελλείψει χρημάτων μ'αφήνει πολλές ώρες έξω.

Ευκαιρία δεν χάνω και'γω και με άλλο νήμα φαντεζί στα χέρια να πλέκω άλλο κασκόλ

Σε κόκκινο της φωτιάς αυτή τη φορά.

Έγινε ένα πανέμορφο κασκόλ!
Δεν είναι δύσκολο όποια θέλει περισσότερες πληροφορίες μπορώ να δείξω.Υπομονή χρειάζεται και θέληση.
Πριν πολλά χρόνια είχα ξεκινήσει τις βελόνες τότε που θα'πρεπε να κρατώ τα μωρά μου εγώ κρατούσα τα πλεκτά και δεν τα χάρηκα.Τα μωρά μεγάλωσαν και δεν το κατάλαβα τα πλεκτά έμειναν τα ίδια!

Εδώ ένα σετ από παντελόνι και μπλουζάκι που φορά ο μικρός και αναρωτιέμαι πού βρήκα χρόνο τότε??
Ζητώ την επιείκειά σας για την απουσία μου απ'τα μπλογκάκια σας,αν και σήμερα κλείνω 5χρόνια στο διαδίκτυο βλέπω ότι από τότε μέχρι τώρα έχουν αλλάξει πολλά που με κρατάν απόμακρη.