Εδώ η δραχμή, εκεί η δραχμή ...!

Το χρονογράφημα δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα "Θάρρος" στις 25/9/1955
αναφέρεται στην ταβέρνα του Ξανθομάλλη  ξυπνώντας μνήμες εκείνης της εποχής που δυστυχώς θ'αναβιώσουμε, γιαυτό και το αναδημοσιεύω.


Οι 1729 κάτοικοι της Επάνω Χώρα της παλιάς πολιτείας της Σύρου τότε οι περισσότεροι φτωχοί επαγγελματίες και χειροτέχνες εξειδικευμένοι φραγκοραφτάδες, παντελονάδες ,απαράμιλλοι τσαγκαράδες, τυπογράφοι ιερωμένοι και γεωργοκτήμονες με μικρά εισοδήματα εργατικοί ζούσαν με στερήσεις με οικονομία και πολύ κέφι.

Το Σάββατο το βράδυ όπου πληρώνονται και εισπράτουν και λογαριασμούς,συγκεντρώνονται στα οινοπωλεία της Ερμουπόλεως και πίνουν κρασί με αποδοτικούς σε γεύση και φθηνούς σε τιμή μεζέδες ,συζυτούν, τραγουδούν, γελούν και το σούρουπο ξεκινούν κατά παρέες τον ανήφορο και τα σκαλάκια για την 'Άνω Σύρο.
Ετσι ένα Σάββατο συνευρέθηκαν στην ταβέρνα ο Μάρκος ο Σεβαστιανός και ο Ιωσήφ ήπιαν μερικές μισές, έφαγαν ρέγγα με φασόλες, εκάπνισαν τσιγάρα πακετάκια της δραχμής και όταν ήρθε η ώρα της αναχώρησης,πλήρωσαν τον λογαριασμό ο οποίος ανήρχετο σε τριάντα δραχμές. Αναλογούσε ένα δεκάρικο στον καθένα.Συζητώντας μεγαλοφώνως ξεκίνησαν για το λόφο της Επάνω Σύρας.

Λάθος ο λογαριασμός
Ενώ βάδιζαν αργά,τους πρόλαβε το παραγιουδάκι της ταβέρνας και τους είπε:
-Μπάρμπα κάναμε λάθος τον λογαριασμό,είναι 25δρχ και σας πήραμε 30.Πάρτε το τάληρο,τα ρέστα σας.
Πήρανε το τάληρο και ξανακάνανε νέα διανομή μεταξύ τους.
Μία εσύ,μία εσύ, μία εγώ και περισσεύουν δύο δρχ.Πάρε εσύ μικρέ τα ρέστα το δίφραγκο.
Στο δρόμο, με την συζήτηση έκαναν αναθεώρηση του λογαριασμού/
-Ητανε ο λογαρισμός 30.Δώσαμε από 10δρχ ο καθένας μας,μας εγύρισε από 1δρχ την αφαιρούμε μένουν 9δρχ ο καθένας
Οι τρεις μαζί 9*3=27,δώσαμε και στο παιδί 2 κάνει 29.Τι έγινε η δραχμή που λοίβεται?
Εκαναν όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά τον λογαριασμό και βρήκανε το ίδιο έλλειμμα,-με την ίδια απορία- τι έγινε η δραχμή?

Επιστροφή στην ταβέρνα 
Και αντί να συνεχίσουν τον δρόμο τους επέστρεψαν στην ταβέρνα,παράγγειλαν μια μισήν και κάλεσαν τον ταβερνιάρη να τους ξεκαθαρίσει την απορία,τι έγινε η δραχμή που λείπει.
Ο ταβερνιάρης πήρε ένα τεμπεσίρι και έγραφε στο τραπέζι τα κονδύλια του λογαριασμού.
-Ο λογαριασμός σας ήταν 25,σας έδωσε ο μικρός ρέστα 3δρχ. κάνει 28,δώσατε και στο μικρό 2δρχ.κάνει 30,εβάλατε καθένας σας από 10δρχ.,3επί δέκα 30.
Σαστισμένοι κοιτάχτηκαν οι Συριανοί και για να μη τους πιάσει κορόιδο ζήτησαν την κιμωλία και καθ'υπαγόρευση  των τριών,έγραφε με τη σειρά του ο Μάρκος:
-Εβάλαμε οι τρείς από 10δρχ κάνουν 30,πήραμε ρέστα από 1δρχ και μένουν από 9δρχ ο καθένας
γράφε 3*9=27.Εδώκαμε στο παιδί 2δρχ.κάνουν 29,έως το 30που βάλαμε λείπει 1δρχ.
Τι έγινε η δραχμή?
Ακολούθησαν και άλλες μισές χωρίς μεζέ με συζητήσεις και  ως τα μεσάνυχτα, ώσπου έκλεισε η ταβέρνα και αναχώρησαν οι τρείς φίλοι για την Επάνω Σύρα δεν κατόρθωσαν να βρουν τη λύση του προβλήματος ...

Αλήθεια εδώ η δραχμή, εκεί η δραχμή,τι έγινε η δραχμή?

Η Ζωζώ .....κινδυνεύει.!!

17Σεπτεμβρίου βουτηγμένη στη ζέστη!
-Ακόμα και οι πλάκες της αυλής είναι ζεστές!!"
λέει η κυρά-Καλλιόπη,κοντή,μούτρο σουφρωμένο,λίγο αραιό μουστακάκι, μάτια που διατηρούν κάποια ζωηράδα.
-Να δούμε τι κρύβει και το φθινόπωρο,ποτέ δεν μου άρεσε,εγώ είμαι χειμώνας ή καλοκαίρι,των ...άκρων
Απαντάει η Σοφία, ψηλότερη,πρόσωπο γεμάτο φακίδες,χείλια 80 και κάτι (παραπάνω)φωνή βραχνή σαν αυτές που ψάχνουν για καβγά.

-Διάβασα σε εφημερίδα,δεν θυμάμαι φετινή ή προπέρσινη ότι στην Κορέα,σχηματίζουν ουρές οι Κορεάτες για να αγοράσουν κρέας του ....σκύλου,αποτελεί λέει την καλύτερη τροφή τους ..
ξαναείπε η Καλλιόπη με περίλυπο ύφος αφήνοντας τη ματιά να πλανηθεί μακριά στο πέλαγος,απέναντι, πάνω απ'τον κάβο βρισκόταν το σπίτι της αδελφής της που είχε τη Ζωζώ,την πολυαγαπημένη τους σκυλίτσα.
-Ξέρω που ταξιδεύει ο νους σου,στο σκύλο σας...
-Που αλλού? Σκέψου να το σφάξουν το πουλάκι μου και να το πουλήσουν,τι ψυχή θα παραδώσουν αυτά τα καθάρματα? Θεέ μου,μόνο που το σκέπτομαι με λούζει κρύος ιδρώτας.
-Καλώς τον Θόδωρο,τι νέα?
-Δεν τα ξέρετε τα νέα? Τις ανήξερες κάνετε?
Η τρόικα θα μας πάρει και τα βρακιά, ναι ,θα περπατάμε ξεβράκωτοι,θα πουλήσουμε τα σπιτάκια μας για μια χούφτα λεφτά....έκανε χτυπώντας τη λιγδιασμένη του τραγιάσκα του στο γόνατο.
-Τίποτα απ'αυτά δε θα γίνει,άκου που σου λέω....τόνισε η Σοφία και οι φακίδες κοκκίνισαν περισσότερο στ'αριστερό μέρος.
-Εγώ λέω ό,τι διαβάζω στις εφημερίδες...!πρόσθεσε ο Θόδωρος,ούτε ψηλός ούτε κοντός πρόσωπο που θύμιζε Ρωμαίο τοκογλύφο.
-Κι εγώ ότι μου λέει ο κυρ-Παναγιώτης,που ένα φεγγάρι διετέλεσε και δημοτικός σύμβουλος... παρατήρησε πάλι η Σοφία ξαναμμένη.
-Η κυβέρνηση θα τα καταφέρει μια χαρά θα το δεις ..κατέληξε με ύφος σε "υψηλή κλίμακα'που δεν δέχεται....αντιρρήσεις.
-Καλλιόπη δε σ'ακούω να παρλάρεις,σ'εκανε το Σοφάκι να τα βλέπεις όλα ρόδινα?
-Όχι, εγώ σκέπτομαι από χτες τη Ζωζώ...!
-Ποιά? Καλέ τη Ζωζώ τη σκυλίτσα....
-Άλλο πάλι και τούτο,απάντησε ο Θοδωρής και σταυροκοπήθηκε.
-Και γιατί ανησυχείς? Για το σκύλο,μια χαρά είναι εκεί που βρίσκεται,τρώει τα κοκαλάκια του,κάνει εκείνο το γούφ,πότε -πότε ,τί άλλο θέλει?
-Καλέ το ζώο κινδυνεύει ...στην Κορέα διάβασα ότι σκοτώνουν τα ζώα οι παλιάνθρωποι και τα τρώνε, είναι λέει το κρέας του σκύλου, ο καλλίτερος ...μεζές,ακούς? Μάλιστα!
-Έλα,κρυάδες,αυτά γίνονται στην Κορέα,εδώ τι δουλειά έχουμε εμείς.
Γέλασαν, η Καλλιόπη έφερε γλυκό κυδώνι και τους κέρασε, τα λόγια του Θόδωρου την "τονώσανε".
-Πράγματι σκέφτηκε Τόσες χιλιάδες μίλια μακριά, ίσαμε το Πουσάν εμείς τι δουλειά έχουμε??
Άνοιξε το ραδιόφωνο,κάποιος ξένος σταθμός,μετέδιδε τραγούδια του Χάρη Μελαφόντε.
-Μην αλλάξεις σταθμό....!φώναξε με επιτακτικό ύφος η Σοφία
-Πουσάν είπες ?? ρώτησε ο Θοδωρής,θύμισέ μου να σου πω μια ιστορία,κάτι μου συνέβη το 1952,όταν πήγα με το καράβι.
Αργά μια μηχανή που μαρσάρισε πέρα στην άσφαλτο.

Από τον Ευάγγελο Μαρκόπουλο.

Και επειδή αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην Κορέα τσάκω ένα γεγονός που είχα διαβάσει Πασχαλιάτικα  και έφριξα!