Η Άνοιξη στην Πάρο!!

Μια μονοήμερη απόδραση στην Πάρο αποφασίσαμε για αλλαγή και συλλογή εμπειριών.

Πιστεύω είναι η καλύτερη περίοδο να επισκεφτεί κανείς αυτά τα κυκλαδίτικα πανέμορφα νησιά και να χαρεί ήσυχος τις ομορφιές τους.

Ίσως πρώτη φορά περπάτησα μόνη στα λιθόστρωτα ασπρισμένα σοκάκια του παραδοσιακού οικισμού της Παροικίας χωρίς κοσμοσυρροή και στριμωξίδι.

 Κάθε 3μέτρα και εκκλησία κάθε βήμα και ένας σταυρός κάτι που δεν είχα προσέξει μέχρι τώρα.

Στενά που θυμίζουν Ανω-Σύρο με τις καμάρες και το'να σπίτι χτισμένο πάνω στ'αλλο.

 Ανεβήκαμε στο Φράγκικο Κάστρο και θαύμασα τ'αρχαία μάρμαρα που είναι χτισμένο.

.

Περπατώντας στα λιθόστρωτα στενά ανακαλύπτω ομορφιές που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Χαζεύοντας στα σοκάκια ανακαλύπτω και άλλα αρχαία μάρμαρα που έχουν πάρει απ'τα αρχαία οι κάτοικοι και'χουν διακοσμήσει μ'αυτά τα σπίτια τους όπως είχαν ανακαλύψει Βρετανοί περιηγητές και μπορεί ο καθένας ν'αντικρίσει αν προσέξει λίγο.

Οπως  αυτή η κολώνα ς που έχουν στηρίξει την  καμάρα.

Τα μαρμάρινα περιστύλια της πιο πάνω πόρτας.

Συναντήσαμε υπέροχα γραφικά καφέ μέσα στην απλότητά τους διακομισμένα με πολύ μεράκι που σε ελκύουν.

Βολτάραμε στο γραφικό λιμανάκι της Νάουσας και απολαύσαμε την ηρεμία και τη γαλήνη που μας προσέφερε.

Περιηγηθήκαμε στα γραφικά σοκάκια μόνοι χωρίς κόσμο και απολαύσαμε την απλότητα του νησιού.

Και'δω σε κάθε στενό ξεφυτρώνει και μια εκκλησίτσα.

Φυσικές ομορφιές σε όλο τους το μεγαλείο.

Στο δρόμο μας συναντήσαμε  μια θάλασσα με αγριολούλουδα που δεν μπόρεσα ν'αντισταθώ.

Και τέλος στις Αλυκές απολαύσαμε τις θαλασσινές λιχουδιές που κρέμονταν στα σχοινιά και μας φώναζαν.

Κυριολεκτικά πάνω στη θάλασσα με τους αχινούς δίπλα μας και τους υπέροχους μεζέδες σε χορταστικές μερίδες και εξαιρετικές χαμηλές τιμές.

Ένα γενναιόδωρο επιδόρπιο γιαουρτιού συνόδευσε τον λογαριασμό που μας άφησε άφωνους απ'την εξυπηρέτηση.

Χαιρετήσαμε του υπέροχους Μύλους.

Και περιμέναμε το καράβι για το νησί μας όπου πήρε το μάτι μου άλλη μια κολόνα από αρχαία μάρμαρα που στέκεται η βάση της καμάρας.

Το Graffiti...!!

Μ ηχανικά έβαλε το μπρίκι στη φωτιά και άναψε την Τ.Β να ενημερωθεί ώσπου να πάρει το πρωινό της και να ετοιμαστεί για τη δουλειά.
Ανακάτευε αγγουροξυπνησμένη τον καφέ και ξαφνιάστηκε ακούγοντας τις πρωινές ειδήσεις.
Είχαν ζωντανή σύνδεση με την πλατεία Συντάγματος ενώ πολλά ειδησεογραφικά κανάλια Ελληνικά και ξένα ήταν συνδεμένα και μετέδιδαν όλα συγκλονισμένα.
 Η αγωνία της στο αποκορύφωμα ώσπου να φουσκώσει ο καφές να παρακολουθήσει γιατί όλο αυτή η ένταση πρωί-πρωί.

Ο δημοσιογράφος οργισμένος μιλούσε με τα χειρότερα λόγια για τον βρετανό θρασύ καλλιτέχνη του δρόμου που τόλμησε τη νύχτα και πέρασε το πολιτικό μήνυμα του στον τοίχο του κοινοβουλίου.
 Συνεντεύξεις με υπουργούς και δημόσια πρόσωπα που κατάγγελλαν τον άγνωστο που βεβήλωσε το μεγαλύτερο δημόσιο κτήριο σύμβολο δημοκρατίας της χώρας.
 Όλη η πρόσοψη της Βουλής είχε ένα τεράστιο graffiti με χρώματα και σχέδια.
Ενώ ο ξένος ανταποκριτής του BBC εξέφραζε τον θαυμασμό του για τον ακτιβιστή Banksy που κατόρθωσε και δημιούργησε άλλη μια φορά παγκόσμια αίσθηση στέλνοντας το οργισμένο πολιτικοποιημένο μήνυμα του μέσω αυτής της τέχνης.
Αυτός που δεν δίστασε να περάσει στο τούνελ της Χαμάς και να φέρει την τέχνη του graffiti σε μια αποκλεισμένη πόλη φόντο ενός πολέμου δίχως τέλος.
Αντικρίζοντας τα ζωγραφισμένα σχέδια στον τοίχο της Βουλής μια παράξενη χαρά και ικανοποίηση την συνεπήρε που βρήκε τον τρόπο ίσως ο διασημότερος καλλιτέχνης του δρόμου να εκφράσει όσα εκείνη και εκατομμύρια Έλληνες ήθελαν και δεν είχαν το θάρρος.
Ικανοποίηση όπως ακριβώς νιώθεις όταν βλέπεις τον κλέφτη που σου αρπάζει την τσάντα να γκρεμοτσακίζεται στα 5μ μπροστά σου.

Αριστερά ήταν ζωγραφισμένη με γκρί μουντό χρώμα μια φρατζόλα ψωμί ένα παιδί ακέφαλο είχε προτείνει το χέρι του, να πιάσει την πιάσει. Ένας μπαλτάς ήταν καρφωμένος στον καρπό του παιδιού που τον κρατούσε ένας στρατιώτης..
 Όμως αντί για κεφάλι ο ναζί είχε ένα τσαρούχι και ένα σουβλάκι πιτάκι. Απ’τον καρπό του παιδιού έσταζαν 3σταγόνες αίμα .

Η πρώτη είχε μέσα ζωγραφισμένο ένα σχολείο,η δεύτερη ένα εργοστάσιο και η Τρίτη μια οικογένεια σφιχταγκαλιασμένη. Τα πόδια του αγοριού με τα τεράστια μάτια και στο πρόσωπο του ζωγραφισμένη η απόγνωση έβρεχε μια κόκκινη θάλασσα από μια ειδυλλιακή παραλία δεξιά του. Στην αμμουδιά της ήταν ξαπλωμένα γουρούνια που λιάζονταν ενώ άλλα έπαιζαν ρακέτες.

Ο καταζητούμενος και άγνωστος διάσημος καλλιτέχνης της παράνομης τέχνης είχε δώσει με την επαναστατικότητα που τον διακρίνει τη δική του άποψη για το μέλλον της χώρας μας.
Αυτή η άποψη ταυτιζόταν με την δική της και έβρισκε πολύ έξυπνο τον τρόπο που εκφράστηκε. Άλλωστε πάντα θαύμαζε τα graffiti έβγαζαν μια περίεργη ζωντάνια και δύναμη. Της άρεσε που οι τοίχοι οι δρόμοι μιλούσαν και εκφράζονταν μέσα από τα σχέδια και τα χρώματα των δυναμικών νεαρών .Με αυτή τους την παρέμβαση οι τοίχοι,,οι δρόμοι έπαυαν να’ναι άτονοι και απρόσωποι ξαφνικά η πόλη έπαιρνε χαρακτήρα και άποψη.

 Και τώρα αυτό ήταν ένα χαστούκι σ’ολους του ς πολιτικούς .Τους επισήμανε με τον καλύτερο τρόπο το μέλλον των παιδιών αυτής της χώρας. Πόνο και θλίψη έβγαζε όλη η εικόνα και τα μάτια της βούρκωσαν όχι για τη ζημιά που υπέστη σύμφωνα με τους πολλούς το κτήριο του κοινοβουλίου αλλά αναλογιζόμενη πως τελικά αυτή η χώρα μόνο απ’τις διακοπές των Ευρωπαίων περιμένει να ζήσει.
Ο επίμονος ήχος του ρολογιού χτυπούσε μανιασμένα μέσα στ’αυτιά της.
Το’κλεισε και γύρισε απ’την άλλη μεριά για λίγα λεπτά ακόμα.!!

Χαρούμενη Ανάσταση!!!

Μ .Εβδομάδα και μόνο για μεγάλη δεν έμοιαζε!
Ο καιρός άκρος χειμωνιάτικος που μας μπέρδεψε,μήπως έπρεπε να φτιάχναμε κουραμπιέδες και μελομακάρονα αντί κουλούρια και τσουρέκια.
Για πασχαλινός πάντως  δεν έμοιαζε με χιόνια στη μισή Ελλάδα!

Αφού το ημερολόγιο όμως επιμένει ότι είναι αρχές τ'Απρίλη ξεκίνησα και'γω μαζί με όλους
τις προετοιμασίες για το Πάσχα.
Και να  καθάρισμα κήπου ,ασπρίσματα στις αυλές, όλο το σπίτι μέσα έξω να λάμπει την λαμπρή.

Μου ρίχνει ένα ωραίο κοκκινόχωμα την Μ.Τρίτη που όλα ήταν στην πένα και ήμουν αλευρωμένη μέχρι το λαιμό για το πλάσιμο των κουλουριών και μ'εκανε όνειρο!

 Μ.Πέμπτη με τ'αυγά στα χέρια και τις μπογιές βάζει  ένα 10άρακι που μας πήρε και μας σήκωσε δεν άφησε τίποτα όρθιο,με το ζόρι κράτησα τ'αυγά στα καλάθια τους.

Και λέμε Δόξα το Θεό που είμαστε στο σπίτι μας και δεν ταξιδεύαμε για άλλα μέρη να γίνουμε Φραπέ ταξιδιώτες.
Κλασσικά λοιπόν επιμένουμε να υποτασσόμαστε στις βουλές του καιρού να γιορτάσουμε το Άγιο- Πάσχα.
Χαρούμενη Ανάσταση εύχομαι από καρδιάς με τους ανθρώπους που αγαπάτε!

Κολοκυθόπιτα..αλμυρή!!

Χ ρόνια τώρα έβλεπα τις κολοκύθες και δεν αποφάσιζα να πάρω μία.
Μου φαίνονταν εντελώς άγνωστο το υλικό και με προβλημάτιζε αρκετά για να ρισκάρω.

Να όμως που τόλμησα φέτος και αγόρασα μια αρκετά μεγάλη.
Και τώρα τι κάνουμε??
Ο σύζυγος ήθελε να τη στολίσει αλλά δεν επιχειρούσε να την σκάψει.
Την έβλεπα μ'εβλεπε και δεν αποφάσιζα να την ανοίξω..
Ώσπου μετά από 2μήνες που αλοκοιταζόμασταν αποφάσισα να της κάνω την επέμβαση.

Πρώτα την ζωγράφισα μ'ενα μολύβι εξωτερικά,μάτια,μύτη στόμα και ξεκίνησα με 'να μαχαίρι και ένα κουτάλι.
Περισσότερο με βοήθησε το εργαλείο που καθαρίζω ντομάτες και κολοκύθια.
Μου πήρε αρκετή ώρα για να την σκάψω καλά καλά και να'ρθει σ'αυτήν την μορφή.

Όταν την τέλειωσα είδα ότι ο τύπος μου βγήκε λίγο στραβοχείλης αλλά ήταν αργά για διόρθωση.
Ο σύζυγος άρχισε τη καζούρα,του θύμισε ένα γνωστό του και του'δωσε τ'ονομά του.

Τα σπόρια τα'πλυνα τ'αλάτισα και τα'ψησα για να γίνουν πασατέμπος.
Τη σάρκα τη χώρισα σε σακούλες και την έβαλα στην κατάψυξη αφού κράτησα το 1/3 για να την κάνω πίτα.

Πρώτα ξεκίνησα με το φύλλο.Τα'χουμε πει :
Είμαι μαζόχα και μ'αρέσει να τυραννιέμαι με τ'αλεύρια και τον πλάστη παρά να πάρω ένα φύλλο έτοιμο.
Αλεύρι,νεράκι,λάδι αλάτι και έτοιμη η ζύμη.
Ώσπου να ξεκουραστεί ξεκίνησα την γέμιση.

Σόταρα κρεμμύδι ξερό,κρεμμυδάκια φρέσκα και έπειτα την κολοκύθα να πιει τα νερά της.
Δυόσμο,μαϊντανό και αρκετό πιπεράκι για μυρωδιά.

2-3 κουταλιές ρύζι αφού κατέβασα τη γέμιση απ'τη φωτιά και τέλος την φέτα τριμμένη με τα 3αβγά χτυπημένα.

Άφησα να κρυώσει και ξεκίνησα ν'ανοίγω τα φύλλα.
2για κάτω αφού λάδωσα καλά.

Τη γέμιση ενδιάμεσα και άλλα 2 για επάνω σουρωτά

Λάδωσα τέλος την χάραξα και πασπάλισα με μαύρο σουσάμι..

Έψησα σε δυνατό φούρνο για 50 λεπτά και ιδού το αποτέλεσμα.

Γαλησσάς-Γλάρωντας-Κατακέφαλος!!

Α υτόν το βράχο τον δείξει απ'δω μέσα πάμπολλες φορές από το βαρκί, είναι ο Γλάρωντας ή Κατακέφαλος όπως λέγεται και είναι το ένα ακρωτήρι του Γαλησσά.
Πάντα ήθελα να βρεθώ πάνω σ'αυτόν τον βράχο και να που μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω μια διαδρομή με την ομάδα πεζοπόρων μέχρι εκεί.

Ξεκινήσαμε απ'την παραλία του Γαλησσά ένα υπέροχο πρωινό του Φλεβάρη.

Η διαδρομή σχετικά εύκολη.

Ο όρμος του Γαλησσά από μια διαφορετική οπτική!

Το βουνό σχετικά γυμνό που και που μικρά σχοινάρια,θυμάρια,φασκομηλιά έκαναν την εμφάνισή τους.

 Εδώ τα λόγια περισσεύουν οι εικόνες μιλάνε μόνες τους.

 Διασχίζουμε την πλαγιά και απολαμβάνουμε τη θέα.

 Όλο και πλησιάζουμε στον στόχο μας.

 Ο όγκος του βράχου μπροστά μας απροσπέλαστος!

Και όμως υπάρχει μονοπάτι που βγάζει ακριβώς στην κορυφή.

Η θέα απ'δω απλά μαγευτική.!

Απο'πάνω μας διακρίνεται ένα φρούριο  απ'την εποχή της Γερμανικής κατοχής. Έχουμε δει και σε άλλα ακρωτήρια παρόμοια οχειρά όπου παρακολουθούσαν την θαλάσσια κίνηση,

 Παίρνουμε το δρόμο του γυρισμού και προσπαθώ να κρατήσω όσες περισσότερες εικόνες μπορώ.