Παγώωωω...σαμε...!!

Η είσοδος του Νέου Έτους έφερε μαζί του και ένα χαμηλό βαρομετρικό που πάγωσε τη χώρα..και ιδιαίτερα την νότια.Τέτοιες θερμοκρασίες είναι σπάνιες για τα νησιά μας, το τελευταίο χιόνι θυμάμαι προ μνημονίου το 2008 τότε όλοι σχεδόν παίρναμε δώρο Χριστουγέννων και τα έσοδά μας ήταν πολύ περισσότερα η ανεργία δεν είχε χτυπήσει ακόμα κόκκινο.

Φέτος όμως οι μισθοί και συντάξεις κουστουρεμένοι ίσα που τα βγάζει ο κοσμάκης βόλτα, πόσο μάλλον να θέλει να ζεστάνει και το σπιτικό του με τόσο χαμηλές θερμοκρασίες.
Θ'αναγκαστεί να χρεωθεί ακόμα περισσότερο για τη θέρμανση του, και καλά να'χει μια δουλίτσα αλίμονο σ'εκείνους που τους έχει χτυπήσει η ανεργία για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Εκτός απ'το ψυχρό μέτωπο που έφερε ο νέος χρόνος, μας έφερε και την προεκλογική περίοδο μεσ'το καταχείμωνο.
Φωτιά στα μπατζάκια των πολιτικών να μη μπορούν να επισκεφτούν την Κολοπετινίτσα και τα γύρω χωριά που μόνο στις εκλογές θυμούνται την ύπαρξή τους στο χάρτη.

Δεν έφτανε το χαμηλό βαρομετρικό ήρθε και η ίδρυση του Νέου κόμματος του επιτυχημένου μας ΓΑΠ. να μας κρυώσει ακόμα παραπάνω.
Και σαν προεκλογική περίοδο άρχισαν και οι
π@π@ριές των υποψήφιων να μας παγώνουν.

Όπως το μήνυμα που έστειλε ο Σαμαράς κατά τον αγιασμό των υδάτων.
Μας ζήτησε να κρατήσουμε όρθια την χώρα να μην την αφήσουμε να ξανακυλήσει.
Πότε την είδε όρθια τη χώρα δεν κατάλαβα!Μήπως εννοούσε το ποσοστό ανεργίας της με το ποσοστό φτώχειας και τον αριθμό μετανάστευσης των νέων? Μάλλον αυτό ήθελε να πει μ'αλλα λόγια!

Μετά άκουσα και το μήνυμα του Βενιζέλου και κει έμεινα παγοκολόνα.
"Ο Σύριζα μας οδηγεί χωρίς δάνειο σε μνημόνιο αλλά με όρους"! Ελα ρε μεγάλε!!
Ενώ εσείς είστε τόσο μεγαλόψυχοι που μας πάτε ανευ όρων
Αφού δεν ντρέπεστε για αυτά που ξεστομίζετε.
Τουλάχιστον είναι πολύ νωπές οι πληγές που δεχτήκαμε και απ'τους δύο και δεν φοβάμαι ότι θα ξεχάσει κάθε ευσυνείδητος πολίτης.

Ήρθε και η σύλληψη του Ξηρού με το νέο έτος και ησυχάσαμε απ'τις βομβιστικές επιθέσεις που σχεδίαζε, ότι οι χειρότεροι κυκλοφορούν ανάμεσά μας και πράττουν τα χειρότερα εγκλήματα δεν ανησυχεί!!!

1/3 της προεκλογικής περιόδου έχουμε διανύσει αντί για πρόγραμμα απ'τα μεγάλα κόμματα μια κινδυνολογία περιφέρεται σ'ολα τα ΜΜΕ για το ενδεχόμενο ν'αλλάξει η κυβέρνηση και να μας οδηγήσει σε μύριες καταστροφές η νέα.
Ούτε περιμένω ν'ακούσω κάτι συγκεκριμένο από κανένα.Οι μεν κατηγορούν , οι δε απαριθμούν τα εγκλήματα των κυβερνώντων.

Παγώσαμε με την ευκολία που έχουν οι πολιτικοί (βλέπε Γκερέκου)να περνούν απ'το ένα κόμμα στο άλλο ούτε πλευρό στον ύπνο δεν αλλάζεις με τόση ευκολία όχι ιδεολογία.
Ελπίζω να τους κρίνουν οι ψηφοφόροι τους και να τους δώσουν τον ψήφο που τους πρέπει.

«Ή τώρα ή ποτέ»! Κι όταν λέω «ποτέ», το εννοώ. Γιατί εάν ο ελληνικός λαός δεν αδράξει αυτή την τελευταία ευκαιρία, θα είναι χαμένος, γονατισμένος, εξαθλιωμένος και ντροπιασμένος για πάρα - πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ίσως και για αιώνες».

Tο τελευταίο μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη

Χριστουγεννιάτικος ..Κορμός με κάστανα!!

Φέτος οι γιορτές είχαν είναι διαφορετικές από τις προηγούμενες.Έχουν άρωμα εκλογών.
Από την α' εκλογή προέδρου ξεχύθηκε αυτό το άρωμα και στιγμάτισε  τις φετινές γιορτές.
Κάθε χρόνο ο κύριος λόγος των ΜΜΕ αναφερόταν  γύρω απ'το κόστος του Χριστουγεννιάτικου τραπεζιού φέτος κουβέντα για το τραπέζι.Ολοι ήταν επικεντρωμένοι γύρω από  τους ψήφους του προέδρου και τις επερχόμενες εκλογές έτσι μοιραία οι γιορτές πήραν την μυρωδιά τους.

Σ'ενα κλασικό σπίτι όμως δεν μπορεί να στολιστεί με το χριστουγεννιάτικο ντεκόρ δέντρα, γιρλάντες και να μη το πλημμυρίσουν  οι χριστουγεννιάτικες μυρωδιές.
Ετσι ψήθηκαν τα παραδοσιακά φοινίκια (μελομακάρονα) και μοσχομύρισε το σπίτι Χριστούγεννα.

Όμως κάθε χρόνο έβλεπα τους χριστουγεννιάτικους κορμούς να συνοδεύουν τα εορταστικά γεύματα και κάθε φορά έλεγα του χρόνου θα τον φτιάξω. Έτσι πέρασαν 33χρόνια και ποτέ δεν πήρα την απόφαση.
Φέτος πείσμωσα και είπα θα τον φτιάξω!βρήκα μια ωραία συνταγή του Ακη και την ακολούθησα κατά γράμμα(δεν την εκτέλεσα!)
Τα υλικά για το παντεσπάνι:
120γραμ.σοκολάτα κουβερτούρα που την λιώνουμε στο φούρνος μικροκυμάτων για 1'
80 γραμ.ζάχαρη
 6 αβγά που τα χωρίζω χτυπάω τ'ασπράδια μαρέγκα με τη μισή ζάχαρη
και τα κροκάδια με την άλλη μισή προσθέτω την λιωμένη σοκολάτα και μετά προσθέτουμε την τ'ασπράδια μαρέγκα απαλά απαλά από κάτω προς τ'απάνω.

Στρώνουμε μια λαδόκολα σε βουτυρωμένη λαμαρίνα και απλώνουμε τη ζύμη.
Την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 12-15' στους 180 C

Μετά είχαν σειρά τα κάστανα
χρησιμοποίησα φρέσκα εφ'οσον υπήρχαν στο σπίτι βρασμένα.Εδώ ήταν και η πιο δύσκολη διαδικασία πιστεύω όλης της συνταγής.
Εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και έτοιμα καθαρισμένα που υπάρχουν στα Σ/Μ.

Έβαλα σ'ενα τηγάνι 100γραμ.ζάχαρη
με 2κουτ.βούτυρο να γίνει καραμέλα
και πρόσθεσα τα καθαρισμένα κάστανα.
Τ'αφησα στην άκρη να κρυώσουν.
Στο μεταξύ για τη κρέμα χτύπησα 2 Morfat που τις είχα στο ψυγείο για 5ώρες με 1κουτί ζαχαρούχο γάλα έτσι έγινε μια πλούσια κρέμα.
Στο τέλος πρόσθεσα 7κουτ.κακάο και 4-5 κουταλιές πραλίνα φουντουκιού για να γίνει σοκολατένια.

Και αφού έχω έτοιμα όλα τα υλικά
είναι ώρα να φτιάξω τον κορμό.
Το παντεσπάνι μου έχει κρυώσει με την λαδόκολα το μεταφέρω στον πάγκο μου.
Απλώνω μια καλή στρώση κρέμας
Επάνω τα καραμελωμένα κάστανα και
σκορπώ διάσπαρτα την υπόλοιπη πραλίνα σ'ολη την επιφάνεια.

Ξεκολάω απ'τη λαδόκολα  το παντεσπάνι και με την ίδιο χαρτί το τυλίγω ρολό.Το μεταφέρω σε πιατέλα ανάλογη με την ένωση προς τα κάτω και καλύπτω με την υπόλοιπη κρέμα.

Τέλος με πιρούνι κάνω σχέδια, το διακοσμώ και
ο κορμός είναι έτοιμος να φαγωθεί αφού σταθεί στο ψυγείο για 5-6ώρες.
Δοκιμάστε το! Δεν πρέπει να'χουμε απωθημένα και κυρίως όταν πρέπει να υποδεχτούμε ένα   Νέο ελπιδοφόρο Έτος πολλά υποσχόμενο!

Καλή Πρωτοχρονιά υγεία,αγάπη και γερά μυαλά!!

ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΑ!!

Αγαπημένοι μου φίλοι σας εύχομαι ολόψυχα Χαρούμενα Χριστούγεννα με τους αγαπημένους σας!

Είθε να'ναι για τον καθένα μας αυτή η ξεχωριστή μέρα γεμάτη αγάπη και χαμόγελο και ξεγνιασιά  όπως τη νιώθουν τα παιδιά!

Τα πρώτα μας ...καλαμάρια!!

Μπήκε ο Δεκέμβρης και για πρώτη φορά στα χρονικά μου, ούτε μια φορά δεν πήγαμε για καλαμάρια.
Θες ο κακός καιρός με φουρτούνες και μποφόρια μπορεί να ταξιδεύουν τα βαπόρια αλλά το βαρκί
βρίσκει δυσκολία ν'αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις.
Άλλες εποχές τότε  δουλεύαμε κιόλας και δεν βλέπαμε την ώρα να πάμε με τη μπουκιά στο στόμα
και να χαλαρώσουμε στο βαρκί με τα καφτερά στα χέρια.
Τώρα πιο χαλαροί αλλά με περισσότερες σκοτούρες αλλά το κυριότερο, η θάλασσα δεν δίνει πια
τόσο απλόχερα τα δώρα της.
Παραμονή του Αγ.Νικολάου και ο καιρός μας έκανε το χατίρι, ένας έριξε την ιδέα και σε χρόνο dt
ετοιμαστήκαμε για θαλασσινή εξόρμηση.

Καπλαντισμένος ο ουρανός με σύννεφα καθρεπτίζονταν στη θάλασσα δίνοντάς της ένα μαβί μαύρο χρώμα, η νοτιαδούρα ίσα που γαργάλαγε το μπλαβί νερό.
Και έφερνε μυρωδιά καμένου ξύλου μακριά απ'τα σπίτια του Γαλησσά.

Ρίξαμε περιμένοντας την ανέλπιστη τσιμπιά που θα ξεδιαλύνει όλη αυτήν την μελαγχολία και θλίψη του ουρανού που επηρεάζει την ψυχολογία μας.
Μαζεύαμε ρίχναμε για αρκετή ώρα χωρίς να παίρνουμε τσιμπιά μα επιμέναμε.
Ραντεβού δεν είχαμε με τα καλαμάρια πρέπει να'χουμε υπομονή μεγάλη στο ψάρεμα.

Κάποια στιγμή ο καπετάνιος ζωντάνεψε:
-Τσίμπησε μου λέει, τ'ανεβάζω!
Και'βγαλε ένα καλό καλαμάρι.
-Μπράβο το 1ο μας καλαμάρι δεν θα πάει έτσι, να το φωτογραφίσω.
-Ασε τις φωτογραφίες και πιάσε και'συ,έχει καλαμάρια.

Εγώ όμως επέμενα να το κρατήσω στο αρχείο μου.
-Έχω 1χρόνο κοντά να δω καλαμάρι και θα τ'αφήσω έτσι??

Δεν πέρασαν 2 λεπτά ανέβασα και'γω ένα μικρότερο.
Τώρα νιώθουμε πιο αισιόδοξοι,ένα αίσθημα χαράς φωτίζει την ψυχή μας.

Το βλέμμα μου πέφτει στη δύση,πέρα στον ορίζοντα μια μικρή ηλιαχτίδα κατορθώνει να σκίσει τα μαβιά σύννεφα και να φωτίσει τον γκρίζο ουρανό.
Ξαφνικά ταυτίζομαι με τον γκρίζο ουρανό την μαύρη θάλασσα και την ανεπαίσθητη χαρά σαν αυτήν της ηλιαχτίδας που κατόρθωσε και φώτισε την ψυχή μου.
Σε λίγο κι'αλλο καλαμάρι χτυπά στον καπετάνιο και τ'ανεβάζει και'γω περιμένω καρτερικά την σειρά μου.

Δεν αργεί και για μένα το 2ο που με χαροποιεί ακόμα περισσότερο.
Τώρα πια όλα είναι γκρίζα και η θάλασσα πιο μαύρη καθώς η νύχτα σιγά-σιγά απλώνει τα πέπλα της στον ουρανό.
Και'μεις αρκούμαστε σ'αυτά που θέλησε να μας χαρίσει σήμερα, τα μαζεύουμε και παίρνουμε το δρόμο του γυρισμού.
Στο μώλο γνωστοί μας ψαρεύουν  από στεριά μας ρωτούν γιατί γυρίσαμε αφού πιάναμε τόσο νωρίς.
-Γιατί δεν πρέπει να'μαστε πλεονέκτες οι καιροί μας έμαθαν να'μαστε ολιγαρκείς.

Γενέθλια.. και αναμνήσεις!!

Χτές το blog έκλεισε 6χρόνια λειτουργίας,
Θυμήθηκα όταν άπειρη τότε ξεκίνησα με μεγάλο ζήλο να εκφράζω να μοιράζομαι μαζί σας συναισθήματα και γνώμες για την επικαιρότητα.
Μετά λίγες μέρες ήταν το θλιβερό  γεγονός που σφράγισε νομίζω την πολιτική και κοινωνική κατάσταση των τελευταίων χρόνων.
Τα χρόνια πέρασαν απ'το κακό στο χειρότερο.
 Τότε σε σύγκριση με το τώρα ήταν πολύ καλύτερα υπήρχαν δουλειές περισσότερες,οι μισθοί ήταν αξιοπρεπείς ακόμα, αλλά το μέλλον διαγραφόταν θολό στον ορίζοντα όπως και ήρθαν μαύρα χρόνια στη χώρα μας.
Τότε σαν νέα στο χώρο είχα όρεξη,να μοιράζομαι τις σκέψεις μου τα  καλά και άσχημα της καθημερινότητας να ανακαλύπτω και να να καταγράφω ότι μου έκανε εντύπωση.
Τώρα όλο αυτό έχει εξατμιστεί.Δεν υπάρχει ενδιαφέρον,όρεξη για να σχολιάσω τα δεινά που μας έχουν βρει. Τα καλά που μας συμβαίνουν λιγοστά,η ζωή μας γεμάτη μιζέρια και θλίψη δεν αξίζει τον κόπο να την μεταφέρω εδώ.
Αρχή μου ήταν να γράφω αισιόδοξα,να χαρίζω χαμόγελα,
Και αφού μου είναι αδύνατον να κλείνω τα μάτια στην πραγματικότητα και να ονειροβατώ σκεφτόμουν ποια χρόνια της ζωής μου ήταν τα καλύτερα που θα'θελα να ξαναγύριζαν πίσω.
 Θα διάλεγα λοιπόν να ζήσω ξανά τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου και αυτά ήταν τη δεκαετία του 80-90. Τότε που υπήρχαν δουλειές,ο κόσμος αμειβόταν κανονικά για τις ώρες που δούλευε το χρήμα έρεε,οι επιχειρήσεις άνθιζαν,οι καταναλωτές ξόδευαν.
 Εκείνη τη λαμπρή εποχή εποχή ευημερίας ο κόσμος έβγαινε διασκέδαζε κάθε μέρα όχι μόνο ΣΒΚ. Οι ταβέρνες,τα καπηλειά ήταν κάθε μέρα ανοιχτά και πρόσφεραν κέφι στους θαμώνες τους.
Τα μπουζουξίδικα το ίδιο.

Στην πόλη μου αυτού του είδους τα μαγαζιά ήταν τότε 8-9 και ήταν καθημερινά ανοιχτά.
Δεν υπήρχε ιδιαίτερος λόγος να διασκεδάσουμε πολλές φορές Τρίτη,Πέμπτη και Δευτέρες  βρισκόμασταν στα μπουζούκια και 2φορές την εβδομάδα.
Γλεντούσαμε,είμασταν ευτυχισμένοι και ας τρώγαμε το βδομαδιάτικο,δεν χρωστούσαμε πουθενά.
Τρώγαμε όσα βγάζαμε με τον ιδρώτα μας και είμασταν χαρούμενοι που διασκεδάζαμε και ας πηγαίναμε ξενυχτισμένοι απ'τα μπουζούκια στο μεροκάματο.
Αυτό το κέφι το'βλεπες παντού άνθρωποι χαρούμενοι γελαστοί με τα καθημερινά τους προβλήματα αλλά πάντα αισιόδοξοι.
Τώρα η μιζέρια και η δυστυχία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων.
Οι ταβέρνες μόνο ΣΒΚ λειτουργούν 1 μπουζουξίδικο κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα και καθημερινές η πόλη νομίζεις ότι είναι νεκρή.
Εκείνη την εποχή ζήσαμε μεγάλες δόξες, αξέχαστη επιτυχία της Εθνικής μας μπάσκετ στην Ευρώπη.


Ολη η χώρα φούσκωνε από υπερηφάνεια η Εθνική μας, μας είχε κάνει τουλάχιστον 5πόντους ψηλότερους στα μάτια όλης της Ευρώπης..
 Δεν ξεχνιούνται τέτοια χρόνια και αυτές οι στιγμές και μακάρι να ξαναγύριζαν πίσω.