Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Καλοκαιρινός..έρωτας!!


Ξύπνησε από ένα εκκωφαντικό θόρυβο η Νίνα, ένας ξαφνικός αέρας χτυπούσε το παραθυρόφυλλο της για να της θυμίσει ότι άλλο ένα καλοκαίρι είχε φύγει αφήνοντας στη ψυχή της τα σημάδια του.
Το βλέμμα της χάθηκε στην μαβιά αφρισμένη θάλασσα απ’ γκρίζα ταξιδιάρικα σύννεφα που ολοκλήρωναν το φθινοπωρινό μοτίβο.
 Την μελαγχολούσε πάντα αυτή η εποχή μα τώρα είχε ένα λόγο παραπάνω να νιώθει αυτή την συννεφιά να της πλακώνει την καρδιά.
Κι’όμως όταν το καλοσκεφτόταν κάθε τέτοια εποχή τα ίδια συναισθήματα την πλημμύριζαν,την ίδια μοναξιά ένιωθε τα τελευταία χρόνια.
 Απλώς τώρα είχε πει ΤΕΛΟΣ στον Τάκη είχε αποφασίσει ν’αλλάξει σελίδα στη ζωή της, δεν θα τον περίμενε πια άλλο καλοκαίρι, θα συνέχιζε να ζει και τον χειμώνα.
 Αυτή η σχέση ζούσε μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, εκείνος ερχόταν στο νησί για τις διακοπές του πρώτα 2μήνες μετά 1μιση και τα τελευταία χρόνια μόνο 1μήνα.
 Θυμόταν την μέρα που είχαν γνωριστεί δεν είχαν ανταλλάξει λέξη. Λένε ότι τα μάτια έχουν πολύ περισσότερα να πούν απ’τα λόγια και εκείνη τη στιγμή το είχε επιβεβαιώσει η Νίνα.
Το πλουτώνιο εκείνο βλέμμα που της έριξε της είχε μείνει αξέχαστο την είχε σημαδέψει.
Εκείνη τη μέρα τo καυτό επίμονο βλέμμα του. της έλεγε πόσο πολύ την ποθούσε, εκείνη δεν άντεξε την πρόκλησή του, έπεσε σαν φρούριο απόρθητο.
 Την είχε τυφλώσει ο έρωτας, μπροστά της φάνταζε σαν θεός δεν του’βρισκε κανένα ψεγάδι κανένα ελάττωμα στο χαρακτήρα και στην συμπεριφορά του.
 Κάθε άνοιξη που έβλεπε τα χελιδόνια να’ρχονται η καρδούλα της φτερούγιζε έβλεπε ότι πλησιάζει η στιγμή που θα σφίξει στην αγκαλιά της το ταίρι της. Λαχταρούσε το καλοκαίρι για να σβήσει τους ανοιξιάτικους οργασμούς της όπως η φύση δίνει καρπούς στα δέντρα.
 Όταν ερχόταν δεν την χωρούσε το νησί απ’την χαρά της! Ζούσαν έντονα την κάθε στιγμή τους.
Η σελήνη είχε καθρεφτιστεί στις πλάτες τους σ’ολες της τις φάσεις στις νυχτερινές τους περιπτύξεις στις παραλίες. Τα δειλινά τους έβρισκαν να ερωτοτροπούν πάντα σαν τα περιστέρια και πόσες ανατολές δεν βρέθηκαν αγκαλιασμένοι στην αμμουδιά!
Έτρεχαν σαν κυνηγημένοι στην σκηνούλα τους να μη τους βρει ο πρωινός ήλιος. Μαζί του είχε γνωρίσει όλες τις απόμερες ακρογιαλιές του νησιού. Απόφευγαν τα περίεργα ντόπια βλέμματα και έβρισκαν καταφύγιο σε όμορφες απόμερες παραλίες .Με το σκάφος του είχαν οργώσει όλο το νησί κάθε παραλία τώρα και μια ανάμνηση κάθε δειλινό και μια μαχαιριά στην καρδιά της.
 Είναι τρελό και όμως ακόμα είχε ζωντανή την αίσθηση του κορμιού της όταν σπαρτάρισε στο πιο τρυφερό του χάδι, στ’αφτιά της βούιζαν συχνά τα τρυφερά του λόγια που τις ψιθύριζε κάτω απ’τον έναστρο ουρανό.
 Αυτές τις αναμνήσεις τις κρατούσε σ’ολόχρυσο κουτί μέσα της και πορευόταν τους υπόλοιπους μήνες που ήταν μόνη και περίμενε σαν την Πηνελόπη την εποχή που θα ήταν και εκείνη ευτυχισμένη. Η ευτυχία είχε καταλάβει ήταν σαν την άμμο όσο περισσότερο ανοίγεις τα χέρια για να κρατήσεις τόσο πιο γρήγορα φεύγει και μένει ένας κόκκος να σου θυμίζει μια στιγμή μονάχα.
 Και’κεινη τα τελευταία 7χρόνια μόνο ένα καλοκαιρινό μήνα ένιωθε έτσι. Το τελευταίο διάστημα όμως έβλεπε το χρόνο να κυλάει σαν νερό από μπροστά της.
Ξαφνικά σαν να ξύπνησε από ένα λήθαργο και αυτή η καλοκαιρινή σχέση έγινε θηλιά που την έπνιγε. Το βιολογικό της ρολόι άρχισε να χτυπά έντονα και να της θυμίζει ότι ο χρόνος είναι ανελέητος αφήνοντας τα σημάδια πάνω της. Η πρώτη ρυτίδα έκφρασης την έφερε στην πραγματικότητα , είχε κάνει την εμφάνισή της στο πρόσωπό της και αυτό την άγχωνε. Ζούσε το σήμερα μονάχα αδιαφορώντας για το αύριο, αυτό το σήμερα όμως ήταν στην ουσία ψεύτικο.
 Ο Τάκης ήταν απλώς ένα καλοκαιρινός εραστής χωρίς μέλλον και κείνη δεν μπορούσε να επενδύσει πάνω του. Δεν μετάνιωσε για τις στιγμές που έζησε μαζί του, μα για τα χρόνια που άφησε να κυλήσουν μπροστά της. Όμως ήταν ακόμα ένα τριαντάφυλλο που είχε σκοπό να ευωδιάζει την ατμόσφαιρα οι χυμοί του κυλούσαν μέσα της και θα’πρεπε εν ευθέτω χρόνο να γίνουν γάλα και να θρέψει τα παιδιά της.
 Σ’αυτό την είχε επηρεάσει η μητέρα της που λαχταρούσε να νταντέψει τα εγγόνια της,είχε γίνει πια εμμονή της. Ο Τάκης όμως ποτέ δεν έκανε όνειρα για το μέλλον. Απολάμβανε τ’αρώματά της και τέλος την έκοβε και την απωθούσε σ’ένα ποτήρι με νερό να μένει όσο μπορούσε δροσερή για το επόμενο καλοκαίρι. Τώρα που η λογική νίκησε το πάθος που είχε κυριεύσει όλες τις αισθήσεις της, βρήκε το κουράγιο και του είπε αυτές οι διακοπές θα’ταν οι τελευταίες που θα περνούσαν μαζί.
 Ένα σκαρί αγκυροβολημένο στο νησί, ήταν η Νίνα, η πρυμιά καδένα που την κρατούσε γερά ήταν η ευαίσθητη υγεία της μητέρας της. Την είχε φέρει στον κόσμο δεν άντεχε στη σκέψη να την αφήσει μόνη της με τα προβλήματά της. Ήθελε να’ναι πάντα στο πλάι της ως την στιγμή που θα την σκέπαζε το χώμα και προσπαθούσε πάντα να διώχνει αυτή την μαύρη στιγμή απ’το μυαλό της.
 Ενώ η πρώρα καδένα ήταν η θάλασσα που ήταν η ίδια, η ζωή της. Την έβλεπε κάθε πρωί που άνοιγε τα μάτια της και έπαιρνε δύναμη και κουράγιο για την υπόλοιπη μέρα. Πότε ήρεμη και βαθυγάλανη ,κι άλλοτε ανταριασμένη με αγριεμένα μολυβιά κύματα να βγάζουν άσπρα φίδια και να γλύφουν τους βράχους.

Την λάτρευε δεν την φοβόταν την είχε μάθει ο πατέρας της ,παλιός εργάτης της να την σέβεται πάντα. Εκείνος της είχε μεταδώσει την αγάπη του και το σεβασμό καθώς και πολλά μυστικά της όταν την έπαιρνε μαζί του, παιδί ακόμα στα ψαρέματα του. Ακόμα κι όταν την έβλεπε μ’αφρισμένα κύματα που κτυπούσαν με μανία στους βράχους δεν ανησυχούσε γιατί ήταν σαν να’βλεπε τη φουρτουνιασμένη της καρδιά όταν ήταν απογοητευμένη και απελπισμένη με τις καταστάσεις και επιλογές της ζωής της. Όπως ήταν σήμερα μολυβιά φθινοπωρινή όμοια με την ψυχική της μελαγχολία.
Ήξερε ότι σύντομα θα ερχόταν και για τις δύο η ησυχία που αποζητούσε με τον καιρό δεν θ’αφηνε τις καλοκαιρινές αναμνήσεις να τις τριβελίζουν το μυαλό και να την κρατάν δέσμιά τους, θα ξεχνούσε θα συνέχιζε να ζει όλο το χρόνο.

29 σχόλια:

  1. καλησπέρα.....
    ταλεντο στην αφηγηση, δοκίμασε να κανεις βιβλιο, θα εχεις επιτυχια!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ
      Τα παραλές νομίζω!
      Οχι και βιβλίο, ίσως ένα 2φύλλο φυλλάδιο να κάνω:))


      Καλό ΣΒΚ να'χεις!

      Διαγραφή
  2. Δεν θυμάμαι να έχεις γράψει κάτι παρόμοιο άλλη φορά ή κάνω λάθος;
    Μια χαρά τα σκέφτεται η ηρωίδα σου και μια χαρά μάς μετέφερες
    τις σκέψεις της...
    Φαντάζομαι στα νησιά και γενικότερα σε τουριστικούς προορισμούς,
    θα είναι υπαρκτές τέτοιες καταστάσεις, ναι;
    Αλήθεια, στο παιχνίδι της Φλώρας έχεις συμμετάσχει ποτέ;
    Δεν θυμάμαι να σε έχω δει...γιατί;;
    Σε φιλώ, καλό σου βράδυ!

    ΥΓ: Έχω την εντύπωση πως εκεί που λες: Ο Τάκης ήταν απλός, θες να πεις "απλώς" ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ομολογώ ότι είναι το πρώτο σοβαρό επιχείρημα μου πάνω στον γραπτό λόγο!
      Πιθανόν να είναι,φανταστικό είναι το διήγημα από διηγήσεις φίλων που τραβήχτηκαν απ'τα μαλιά για να γίνει αυτό!

      Στο παιχνίδι είχα συμμετάσχει στα πρώτα παιχνίδια 2-3φορές
      έπειτα δεν είχα τον χρόνο ν'ασχοληθώ.

      Υ.Γ Όντως απλώς ήθελα να γράφω πως μου ξέφυγε τελείως , σ'ευχαριστώ ο ορθογραφικός έλεγχος δεν γνωρίζει το νόημα απλά κοιτά την ορθογραφία.

      Να'σαι καλά καλό ΣΒΚ να'χεις!

      Διαγραφή
  3. Με καθήλωσες!
    Δεν έχω να γράψω κάτι άλλο παρά, ΜΠΡΑΒΟ!
    Ένα μεγάλο, ειλικρινές και μέσα από την καρδιά μου ΜΠΡΑΒΟ!!!
    Καλό Σαββατοκύριακο, κούκλα μου!!!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ κοπέλα μου
      χαίρομαι που σου άρεσε!

      Φιλάκια πολλά και απο'μενα
      για όμορφο ΣΒΚ!!

      Διαγραφή
  4. Ώπα!... Πού το είχες κρυμμένο αυτό το "λαβράκι" Ζουζού μου;
    Γράφεις τόσο όμορφα και μας το έκρυβες τόσο καιρό;
    Για πες...
    Άσε τα σαλιγκάρια και τους σπάρους και βάλε μας στο "βαρκί" της γραφής σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποιός νοιάζεται για τη γραφή μου Μαρία μου??
      Τα γαλάζια νερά ζηλεύουν οι περισσότεροι και τους σάλιακες
      γιαυτό ασχολούμαι με τη φύση:))

      Σ'ευχαριστώ πολύ
      που ενθαρρύνεις αυτή τη γραφή!

      Φιλια΄θαλασσινά γλυκιά μου!!

      Διαγραφή
  5. Όμορφο κείμενο zoyzoy για το τέλος μιας καλοκαιρινής σχέσης.
    Το έχουν αυτό οι καλοκαιρινές σχέσεις.
    Σπάνια στεριώνουν και αφήνουν μια πικρόγλυκη γεύση.
    Τις φιλούρες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πικρόγλυκη ή εντελώς πικρή δεν ξέρω!
      Το σίγουρο είναι ότι κάθε χωρισμός πονά έστω και αν είναι καλοκαιρινός!

      Φιλιά και απο'μεν γλυκιά μου !!!

      Διαγραφή
  6. Bρε Ζουζού που ήταν κρυμένο όλο αυτό;
    Είναι δυνατόν τόσο καιρό να μας το κρύβεις;
    Θέλουμε κι' άλλο!!
    Φοβερή αφήγηση.
    Ετσι ακριβως είναι οι καλοκαιρινοί έρωτες!
    Φιλιά πολλά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι και ολίγον ντροπαλή,που θα πάει
      θα πάρω θάρρος σε καμιά 10αριά χρόνια.:))
      Είναι που θέλω λίγο σπρώξιμο
      για να γράφω!

      Χαίρομαι που σ'αρεσε

      Σ'ευχαριστώ και'γω

      Φιλάκια πολλά και απο'μενα!

      Διαγραφή
  7. ωραίο αδερφή και δεν στο είχα!! το μόνο που θα μπορουσα να κάνω να στο "ντύσω" μουσικά και σαν ροκου επέλεξα ayto

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι "κρυφο" ταλέντο τόσο κρυφό που ουτε εγώ δεν ήξερα:))
      Δεν μπορώ ν'αρνηθώ στη ροκ επιλογή σου
      εμένα πιο κλασσική μουσική!

      Διαγραφή
  8. Ζουζούκα μου είναι ΥΠΕΡΟΧΟ!!!
    Η θάλασσα που τόσο αγαπάς ανέδειξε το ταλέντο σου γλυκιά μου, αυτό σκέφτηκα διαβάζοντας και ρουφώντας κάθε σου λέξη!

    Συνέχισε να γράφεις, σε φιλώ θαλασσένιο μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ Μαίρη μου
      για τα καλά σου λόγια
      στο τέλος θα το πιστέψω και'γω δεν μπορεί:))


      Φιλιά θαλασσινά και απο'μενα!!

      Διαγραφή
  9. Καλημέρα!
    ευχάριστη έκπληξη το κείμενο..

    διάβαζα, διάβαζα και περίμενα στο τέλος να δώ παραπομπή..

    γράφεις πολύ καλά..!
    καλύτερα απο μένα.. χαχαχα

    ξέρεις εσύ ;)

    εγώ λέω να το αναπτύξεις και να μας δώσεις πολλές σελίδες :)

    α-σπασμοί :)

    υγ: το κομμάτι που ακούγεται, ά-ψ-ο-γ-ο-ν κι αγαπημένο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα από κοντά:))

      Που περίμενες να σε ταξιδέψω
      να 'δω αν μπορώ να κάνω κάτι :p

      Ο καθένας στο είδος του
      εγώ για παράδειγμα δεν το'χω με ταξίδια φαντασίας
      είμαι πιο πρακτική πιο γίηνη!

      Που να το πάω ...
      ξέρεις δεν είμαι και της πολυλογίας να μ'εχεις καταλάβει
      λίγα και καλά!

      Άλλες ιστορίες μπορεί ...

      Και'μενα με ταξιδεύει αυτό το κομμάτι!

      Τα θαλασσινά μου!!

      Διαγραφή
  10. °º °º✿✿
    º✿
    Bom início de semana semana!
    Beijinhos.
    Brasil
    ♫ ¸.•°♫♫♫

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μπράβο , Ζουζού μου !!!! Πολύ όμορφη η ιστορία σου !!!! Κατά τη γνώμη μου
    το έχεις το συγγραφικό ταλέντο !! Να συνεχίσεις !!!!
    Φιλάκια !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ !!
      Χαίρομαι που άρεσε γιατί είχα ενδοιασμούς
      να το βγάλω στον αέρα!

      Φιλιά θαλασσινά και απο'μενα!

      Διαγραφή
  12. Καλημερα κουμπαρα.

    Υποκλινομαι στο μεγαλειο τοσο του καλοκαιρινου, που λιγο πολυ ολους μας εχει ταξιδεψει, οσο και σε αυτο της πενας σου.

    ΕΥΓΕ...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και'συ το λες αυτό που είσαι ειδήμων??
      Θα το πιστέψω στο τέλος και 'ψωνιστώ " άγρια :))

      Σ'ευχαριστώ
      εγώ πάλι θαυμάζω τη δική σου πένα!!

      Διαγραφή
  13. Θάλασσα εσύ.... Πολύ μου άρεσε το διήγημα σου. Θα τα λέμε πάλι από εδώ και πέρα, θα διαβάσεις νέα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω!!
      Τι έγινες εσύ και χάθηκες???

      Τι λες να σε μπορώ να σε συναγωνιστώ:))

      Διαγραφή
  14. hellooooooooooo... επέστρεψα ζουζουνάκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Jim πόσο χαίρομαι που ξαναγύρισες??
      Καλά είσαι??

      Σήμερα μου έκανες μεγάλη έκπληξη
      με τον γυρισμό σου:)0

      Πολλά θαλασσινά!

      Διαγραφή
  15. Όλα καλά... Θα τα λέμε συχνά από 'δω και πέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αφού έκανες τον κόπο και το διάβασες πες μου και τη γνώμη σου με δικά σου λόγια...
Δε'ν'κακό!!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
back to top