Οδός..τρέχα, αριθμός ...γύρευε..!!

Για να καταλάβεις πόσο τυχερή γυναίκα είμαι!
Δευτέρα μεσημέρι πάω ν'ανοίξω το φούρνο και μένω "κόκαλο" από ένα σφάχτη στην μέση που με κρατούσε συνέχεια για όλη την υπόλοιπη  μέρα και νύχτα.

Και την επόμενη το πρωί έπρεπε να βγω στις ρούγες για απογραφή σε μια περιοχή όχι γνωστή για μένα αλλά κοντά σχετικά στο σπίτι μου.

Η περιοχή νεόκτιστη έχει αναπτυχθεί τα τελευταία 25χρόνια και'γω δεν είχα ιδέα ούτε είχα βρεθεί ποτέ απ'αυτά τα μέρη.
Σ'απόσταση αναπνοής απ'την πόλη μια πολύ ήσυχη τοποθεσία με υπέροχη θέα το λιμάνι του νησιού.
Έπνιξα τον πόνο έσφιξα τα δόντια και άρχισα την δουλειά εφ'οσον την ανέλαβα έπρεπε να την διεκπεραιώσω οπωσδήποτε.
Με τον προσανατολισμό έχω σαν γυναίκα ένα θεματάκι.
Πρέπει να γυρίσω το χάρτι 2φορές βόλτα για να βρω άκρη.
Τα σημάδια τα ξέρω, αν βρεθώ σε άγνωστο μέρος να προσανατολιστώ, αλλά το δρόμο δεν ξέρω πως θα βρω!

Κρατάς μυστικό?
Για να βρώ το δεξί πρέπει να κάνω το σταυρό μου, το'χα μάθει από παιδί και το κρατώ ακόμα.
Γενικά είμαι σταθερή στις συνήθειές μου!
Να σκεφτείς τις πρώτες μέρες όταν οδηγούσα μηχανή και έπρεπε ν'ανάψω φλας για να στρίψω, τα'βρισκα μπαστούνια.
Το σταυρό μου ήταν αδύνατον να τον κάνω και ν'αφήσω το τιμόνι.

Μια φορά άναψα αριστερό αντί για δεξί έφαγα μια γερή μούντζα και από τότε το εμπέδωσα καλά.!

Έτσι λοιπόν αφού ζαλίστηκε ο χάρτης στα χέρια μου βρήκα την άκρη φόρεσα ένα φαρδύ χαμόγελο και ξεκίνησα.
Και άρχισε η Οδύσσεια του απογραφέα.
Οδός γραμμένη αριθμοί άφαντοι!
Και αν υπήρχαν αριθμοί ήταν άσχετοι, έλλειπε τελείως η οδός τρέχα ...γύρευε στο επόμενο τετράγωνο.
Ο καθένας είχε όποια οδό γούσταρε του τετραγώνου, μπορεί η κύρια είσοδος να'ταν στην άλλη οδό, εκείνος κρατούσε αυτή που του ακουγόταν πιο ωραία.
Οδοσήμανση ανύπαρκτη ένα μπάχαλο όπως και τα οικονμικά του κράτους.
Κατά τ'αλλα θέλουμε απογραφή!

Βρήκα 3κατοικίες στην ίδια οδό με το ίδιο αριθμό άντε να καθάρισε!
Ευτυχώς οι άνθρωποι ευγενικοί με καλοδέχτηκαν μου άνοιξαν τα σπιτικά τους μου έδωσαν χωρίς αντίρρηση τις πληροφορίες που χρειαζόμουν.
Πίστευα ότι οι άντρες είναι πιο κλειστοί πιο επιφυλακτικοί.Διαψεύτηκα τελείως τους βρήκα πολύ πιο εγκάρδιους και πρόθυμους να συνεργαστούν.
Φυσικά και δεν ρωτούσα γυναίκες
-Στις 9με 10 Μαίου κοιμήθηκε εδώ ο σύζυγος σας?
Γιατί σίγουρα θ'ακουγα
-Γνωρίζεις κάτι μωρή σκρόφα?
Απλά μου αρκούσε "το μόνιμος κάτοικος"και τ'αλλά ήταν ευνόητα.
Μάλιστα σε μια περίπτωση είχα και ένα περιστατικό αφού χτύπησα με το χέρι μιας και δεν υπήρχε κουδούνι στην πόρτα και το κεφάλι μου δεν το χανάλιζα για μια απογραφή,άφησα χαρτί με τηλέφωνο να επικοινωνήσει μαζί μου ο ιδιοκτήτης.
Το μεσημέρι που γύρισα σπίτι είχε πάρει τηλέφωνο οργισμένος ο ιδιοκτήτης και έβριζε τον άντρα μου γιατί τον θεώρησα "καθυστερημένο" που του άφησα σημείωμα.
-Να δω πως θα καθαρίσεις με τον τύπο μου είπε !
Τελικά αν είσαι καλοπροαίρετος άνθρωπος όλους μπορείς να τους αντιμετωπίσεις και να τους κατευνάσεις, μόνο φίλοι δεν γίναμε με τον τύπο.

Μπήκα σε σαλόνια
αλώνια,
συνάντησα αρκετούς μορφωμένους αμόρφωτους λαικούς κουλτουριάρηδες πλούσιους και φτωχούς νέους και γέρους.
Γνώρισα όλους τους κατοίκους της περιοχής με τα ονόματά και την ιδιότητα τους μέχρι και τα σκυλιά τους έμαθα και να φανταστείς δεν γνωρίζω όνόματα γειτόνων μου.
Ανάμεσα σε τόσους έλληνες και ντόπιους συνάντησα και ένα ζευγάρι Αλβανών εκείνος άνεργος με αισιοδοξία και χιούμορ και εκείνη ημιαπασχολούμενη σε σπίτι, ευγενική και πρόσχαρη γυναίκα.
Εγκάρδιο και ζεστό ζευγάρι μου χάρισαν 15λεπτα για το ερωτηματολόγιο με κέρασαν σοκολατάκι μου έβαλε και 2 η γυναίκα στην τσέπη φεύγοντας.
Οχι δεν είχα ανάγκη το σοκολατάκι αλλά με συγκίνησε η χειρονομία της.
Συνάντησα ντόπιους που ούτε ένα ποτήρι νερό δεν πρόσφεραν η γλώσσα του σώματος μου'δειχνε ότι δεν έβλεπαν την ώρα να ξεκουμπιστώ από μπροστά τους.
Πανεπιστημιούχους με διπλώματα και παπλώματα που ούτε την πόρτα δεν μ'αφησαν να περάσω!
Είπες τίποτα??
Και'κει που'χω πάρει τα πάνω μου (όχι μωρέ με τα σοκολατάκια στην τσέπη, γενικά μιλώ) χτυπάω ένα κουδούνι μ'ανοίγει μια κοπέλα και σε μια ερώτηση για τον χαρακτηρισμό του σπιτιού,να φωνάξω λέει τον άντρα μου γιατί δεν είμαι σίγουρη και βλέπω τον υπάλληλο του ΟΑΕΔ και μένω κόκαλο.
Σαφώς και με γνώρισε!Αυτά είπαμε είναι τα κακά της επαρχίας!
Τουλάχιστον με τόσο ποδαρόδρομο μαλάκωσε ο πόνος της μέσης, κάτι είναι και αυτό!

Ρε,....δεν πάτε ..καθόλου καλά..!!

Η γρουσουζιά που με δέρνει τις τελευταίες μέρες για δουλειά δεν περιγράφεται.
Δεν μπορεί έχει κατσικωθεί κάνένας πλανήτης ανάδρομος πάνω απ'το κεφάλι μου ή όλοι με κατατρέχουν να μην σταυρώσω μεροκάματο.

Ξεκίνησε από μια αίτηση που έκανα σε δημόσια υπηρεσία μέσω του ΑΣΕΠ  έτρεχα 2-3μέρες να μαζέψω το χαρτομάνι ξέρεις τι διαδικασία μην κάθομαι να στην περιγράψω αν είσαι και άνεργος την έχεις βιώσει σίγουρα.
Το ωραίο είναι ότι απ'την συχνότητα που με βλέπουν οι εργαζόμενοι στα ΚΕΠ ξέρουν τι θέλω χωρίς να το ζητήσω είναι τόσο εξυπηρετικοί μαζί μου που με συγκινούν!
Αυτά είναι τα καλά της επαρχίας!

Τέλος πάντων καταθέτω την αίτηση απ'τις πρώτες με την σιγουριά του επιτυχόντα, αφού είχα όλα τα χαρτιά και την ανεργία που πιάνει τα περισσότερα μόρια πάνω από 9μηνο.
Αφού έληξε ο διαγωνισμός μπαίνω net να βρω τ'ονομά μου στην κατάταξη ούτε στη λίστα δεν το βρήκα!
Άρχισα ν'αμφιβάλω βρε λες να έβαλα άλλο κωδικό και να'βγήκα έξω?
Αναγκάστηκα να πάω στην υπηρεσία να διαβάζω τον αναρτημένο πίνακα με τους επιλαχόντες όπου είδα τ'ονομά μου πρώτο-πρώτο να φιγουράρει στον πίνακα με τους αποριφθέντες
και δίπλα "άλλο πτυχίο".
Εκεί μου κόπηκαν τα πόδια γαμώ την τύχη μου και το ρημάδι το πτυχίο με ειδίκευση που πήγα και έβγαλα και μου'χει κλείσει άπειρες πόρτες.

Ήταν γερό το σοκ μα το ξεπέρασα γιατί δεν ήταν το μόνο χαστούκι που'χω φάει γιαυτό το λόγο.
Ευκαιρίες μηδαμινές ως ανύπαρκτες για προσφορά εργασίας στα τοπικά ΜΜΕ αν και στο ξεκίνημα της τουριστικής περιόδου.Κατά τ'αλλα η ανάπτυξη δουλεύει με ταχείς ρυθμούς του Τιτανικού!!
Και μαθαίνω για την απογραφή του πληθυσμού.
Λέω δεν βαριέσαι έστω και για 15μέρες να βουλώσουμε καμιά τρύπα!
Απ'το τίποτα καλό και αυτό,οπότε κάνω αίτηση μιας και είχα συμμετάσχει και στην απογραφή του 2001 και είχα την σχετική εμπειρία.
Με δέχτηκαν έκανα τα σχετικά σεμινάρια και την τελευταία μέρα πριν αρχίσει η απογραφή μαθαίνω ότι έστειλαν εγκύκλιο στην υπηρεσία τα καθίκια όσοι άνεργοι επιδοτούνται απειλούνται με διαγραφή απ'τον ΟΑΕΔ αν συμμετάσχουν στην απογραφή!
-Βρε ανεγκέφαλοι καθίκια του κερατά!
他媽的你媽的貓 找到你的男友的女人 晚上回家 而不是站在你，沒有什麼

Και ρωτώ πειράζει τόσο την κυβέρνηση ν'απασχολήσει άνεργους έστω και επιδοτούμενους στην απογραφή και αφήνει τους εργαζόμενους ν'αυξήσουν το εισόδημά τους??

Πολύ μου βρωμιά η υπόθεση, δεν μπορεί κάποιο σχέδιο υπάρχει από πίσω ή να τα πάρουν απ'την φορολογία των εργαζομένων πίσω τα χρήματα που θα δώσουν ή προσπαθούν να εξοντώσουν τελείως τους άνεργους ώστε να μην δουν άσπρη μέρα.
Το ίδιο το κράτος σε υποχρεώνει να ψάξεις τρόπους λαμογιάς κομπίνας για ν'ανταπεξέλθεις στις ηλίθιες και ανεγκέφαλες διατάξεις που βγάζουν.

Μια ερασιτεχνική ..παράσταση .!

Στο νησί σπάνια έρχονται θεατρικά έργα για να διασκεδάσουν τους κατοίκους του.
Ωστόσο υπάρχουν 5-6 ερασιτεχνικοί  όμιλοι θεάτρου όπως έχουμε ήδη αναφέρει, στην θεατρομάνα Σύρο, που έχει παράδοση και ιστορία και  προσφέρουν πολύτιμο έργο στα θεατρικά δρώμενα.
 Ένας απ'αυτούς "Ο Μπαστιάς" του πολιτιστικού κέντρου δημοσίων υπαλλήλων, ολοκλήρωσε με ιδιαίτερη επιτυχία το Σάββατο 30Απριλίου τις παραστάσεις, του γνωστού θεατρικού έργου "Υπάρχει και Φιλότιμο".

Ο ερασιτεχνικός θίασος΄έχει δώσει τ'ονομά του στον γνωστό συγγραφέα και θεατράνθρωπο Κωστή Μπαστιά που γεννήθηκε στην πόλη μας και ήταν γνωστός στην εποχή του σ'ολη την Ελλάδα.
Κατά την 11χρονη πορεία του στα θεατρικά δρώμενα του νησιού επιλέγονται παραστάσεις κλασσικές με νοήματα και ιδέες διαχρονικές προς απόλαυση και τέρψη,τόσο των ηθοποιών όσο και του κοινού.
Οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς που συμμετέχουν είναι ερασιτέχνες και η προσπάθειά τους είναι ιδιαίτερα αξιόλογη.
Ο σκηνοθέτης του έργου Αντρέας Τζίνης και βασικός ιδρυτής του εν λόγω θεατρικού ομίλου προσπαθεί πάντα να επιλέγει και να δίνει την δυνατότητα σε νέα παιδιά να έχουν συμμετοχή στα θεατρικά δρώμενα.

Έτσι βρέθηκα ακροατής αυτού του έργου από την ομώνυμη γνωστή τηλεταινία των Αλέκου Σακελάριου και Χρήστου  Γιαννακόπουλου και μάλιστα σε πρώτη θέση μαζί με τους επίσημους εφ'οσον ένας από τους ερασιτέχνες ηθοποιούς ήταν το καμάρι μου!
Το έργο "ήρθε και έδεσε" με αυτήν την κατάσταση της χώρας και τα διαχρονικά μηνύματα του έργου χτυπούν στην καρδιά της εποχής μας.
Η παράσταση ήταν  ευχάριστη  και προκάλεσε γέλια όλα τα παιδιά έκαναν υπέροχη δουλειά αν και ερασιτέχνες αλλά ο σκηνοθέτης στο ρόλο του Μαυρογιαλούρου έδωσε ρέστα.!
Άλλωστε αυτό επιδιώκουν και πάντα προσπαθούν να κάνουν ερασιτεχνική δουλειά με επαγγελματικές απαιτήσεις όπως δήλωσε στην παρουσίαση του έργου ο ίδιος.
Σε μικρή απόσταση από μένα  κάθονταν οι επίσημοι:Δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι.
Εγώ απολάμβανα πρώτη φορά τιμητική θέση και με πρόσκληση παρακαλώ, συνήθως παρακολουθώ τα έργα "αφ' υψηλού" δίπλα στους μουσικούς Verdi, Mozart, Rossini, Dante.
Και να σκεφτεί κανείς ότι δίπλα μου όλοι "οι κάφροι " χαίρονται κάθε θεατρική παράσταση ανεξαρτήτου εμβέλειας δωρεάν μαζί με τους οικείους τους.
Και 'νω το έργο εξελισσόταν και οι ατάκες και τα νοήματα που χτυπούν κατ'ευθείαν στο συναίσθημα των ακροατών έπεφταν βροχή αναρωτιόμουν αν έχουν τη ίδια ισχύ και γιαυτούς !
Αν προβληματίζονται και αυτοί και αν έχουν... όντως φιλότιμο...!

Το 1ο ψάρεμα είναι ....γεγονός!!

Τελευταία μέρα τ'Απρίλη και ο καιρός μας έκανε τη χάρη να ηρεμήσει.15μέρες το βαρκί μέσα στο νερό και ούτε δοκιμή στην μηχανή δεν μπορέσαμε να του κάνουμε με τέτοιους παλιόκαιρους.
Και να'σήμερα μια δύσκολη μέρα ηρέμησε.

Δεν το πολυσκεφτόμαστε
τ'απαραίτητα(γαρίδα,καφέ,νερό,καπέλα) πρωί-πρωί και βούρ για ψάρεμα!!!
Στην προβλήτα λιγότερα σκάφη μια ερημιά δείχνει ότι η εποχή κρατά μακριά τους ιδιοκτήτες τους.
Ένας φίλος μόλις γυρίζει λίγο απογοητευμένος απ'την μικρή του ψαριά και μας ενημερώνει ότι δεν έχει ρεύματα έξω αλλά δεν τσιμπάνε τα ψάρια.

Η μηχανή με 2-3προσπάθειες παίρνει μπροστά το βαρκί γλιστρά στα καθαρά νερά και'γω βλέπω την παραλία έρημη και τ'αρμιρίκια ρημαγμένα απ'τον βοριά.

Τα σκηνάρια που έχουν θεριέψει απ'τις βροχές και δίνουν μια πράσινη ευχάριστη πινελιά στον σκηνικό.

Αποχαιρετώ την Αγία Πακού και το βλέμμα μου πέφτει στο βουνό στα λιγοστά χόρτα σαν έφηβου μουστάκι ίσα που διακρίνεται.Τα δικά μας βουνά δεν αντρώνονται μένουν έφηβοι για πάντα.

Η θάλασσα γαλάζια προκλητική ο ουρανός θολός με λιγοστά σύννεφα σ'ενα παιχνιδιάρικο κρυφτούλι με τον ήλιο. 

Ένα ψυχρό αεράκι ίσα που χαϊδεύει το σώμα μου και αναζητώ τη ζεστασιά που μου προσφέρει το μπουφάν.

Ανοιγόμαστε για τα γνωστά μας σημεία εφ'οσον η ήρεμη θάλασσα μας το επιτρέπει.

Η άμπωτις είναι εμφανής,τα νερά είναι τραβηγμένα τα σημάδια στα βράχια δείχνουν πόσο έχει πέσει η στάθμη του νερού!

Κλείνουμε την μηχανή δολώνουμε και ρίχνουμε. Όσο να κατέβει το μολύβι τα 150μέτρα έχω το χρόνο να καθαρίσω 2-3γαρίδες για να δολώσω αργότερα.

Η μικρή αναμονή, το τσίμπημα το απότομο τράβηγμα και η αίσθηση του ψαριού να χτυπά το νήμα δεν είναι να περιμένεις να γεμίσουν τ'αγκίστρια ρυθμίζω το μηχανάκι  κατευθείαν ν'ανέβει.

Ανεβάζουμε συνέχει Μπαλάδες,χάνους τους αποθανατίζουμε και μέσα στη θάλασσα με την νέα υποβρύχια μηχανή.

Το βυθόμετρο δείχνει 16 βαθμούς τη θερμοκρασία του νερού ούτε που το σκέφτομαι για βουτιά και ας μου κλείνει το μάτι το καταγάλανο νερό.

Επικεντρώνομαι στο ψάρεμα με την μουσική του ραδιόφωνου σε τοπικό σταθμό.

 Και ένω έπαιζαν τα καψουροτράγουδα "Σ'αγαπάω τόσο κακομάθημένο" ανεβάζω και ακούω:

 "Δεν είναι ο έρωτας κερί για να'τ'ανάψεις" ώσπου ν'ανέβει πέφτει και η διαφήμιση του Υφαντή και την ώρα  που βγαίνει ο Μέγας μπαλάς απ'τη θάλασσα  ακούω:

"Πω,πω τα δάχτυλά μου γλύφω" τον σκέφτομαι στα κάρβουνα με λαδολέμονο και κουνιέμαι και'γω τραγουδώντας το δίστιχο.!
Με κοροϊδεύει ειρωνικά όμως εγώ φουσκώνω σαν διάνος!

Αφού έχει διαφορά πως να το κάνουμε δεν έχει??

Συνεχίζουμε ν'ανεβάζουμε 2-2χάνους και μπαλάδες αλλά το δικό μου παραμένει το μεγαλύτερο.

Έχουν περάσει 3ώρες ευχάριστα χωρίς να το καταλάβουμε.Τα στομάχια αρχίζουν να διαμαρτύρονται.Η ψαριά είναι ικανοποιητική μαζεύουμε και παίρνουμε το δρόμο του γυρισμού.

 Θέλουμε γύρω στα 30λεπτά να μπούμε και αρχίζω να καθαρίζω τα ψάρια για να'ναι έτοιμα.
Ο χρόνος από δω και πέρα με κυνηγά σε 3ώρες πρέπει να'μαι έτοιμη για βάπτιση.

Και'γω αρμενίζω τα πέλαγα!
Και καθαρίζω ψάρια!

Την ανάρτηση την αφιερώνω στον Αντώνη και σε όσους αγαπούν το ψάρεμα!

Ο Μάιος μας έφτασε.....!

1η Μάη σήμερα ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης, ο μήνας των λουλουδιών, ο Μήνας μου!
Πιστή στις παραδώσεις σήμερα νωρίς νωρίς  σηκώθηκα να πιάσω το μαγιόξυλο (αμέσως να με κακολογήσεις αυτό που γράφει στο λίνγκ εννοώ).
Έφτιαξα με κληματόβεργα το στεφάνι που θα στερεώσω τα λέλουδα για το Πρωτομαγιάτικο στεφάνι!
Είχε ρίξει αυτό το λασπόνερο που βρομίζει τα πάντα κάνοντας την ατμόσφαιρα θολή.
 Αυτός ο συννεφιασμένος καιρός με την αποπνιχτική ατμόσφαιρα  επηρεάζει  την διάθεσή μου!
Ο καιρός φαίνεται συμπάσχει με τα χάλια μας φέτος δεν εξηγείται αλλιώς όλο μουρτζούφλης είναι,  ποιος κατάλαβε άνοιξη και Πάσχα?

Μα 1η του Μάη σήμερα δεν είναι για μούτρα και ξινίλες!
 Πήραμε τ'ανίψια στ'αμάξι και ξεχυθήκαμε στην εξοχή για αγριολούλουδα μια συνήθεια που μου'χει μείνει από παιδί και νιώθω άσχημα αν δεν βγώ στην ύπαιθρο  αυτή την μέρα.

Οι φετινές βροχές έχουν ζωντανέψει το νησί οι αγροί γεμάτοι χρώματα και αρώματα.

Δεν ζοριστήκαμε και πολύ για να εντοπίσουμε χωράφια με μαργαρίτες  σε πολλά χρώματα.

Γεμίσαμε μια αγκαλιά λουλούδια γέμισε και το μάτι εικόνες μ'αγριολούλουδα κάτω από ένα ζεστό ήλιο που έπαιζε κρυφτό με τα ροζουλί σύννεφα στον ουρανό.

Φτιάξαμε το Μαγιάτικο στεφάνι για  υγεία, ευτυχία, καλή τύχη και ευφορία.

Και μαζί με τον ερχομό του Μαΐου κλείνει ένας χρόνος για μένα.
Με τις πρώτες πρωινές ώρες μετά την αργία μιας Πρωτομαγιάς ήρθα στον άδικο τούτο κόσμο!

Μου επιτρέπεται ν'ανοίξω μια σαμπάνια λόγω της ημέρας!
Την πιο πρόσφατη φωτό σας βάζω!

Κερνάω απόψε εγώ...

Και μια τούρτα φράουλα για το καλό!