Η "Φρεναπάτη" ..στη Σύρο...!!

Μία εξαιρετική παράσταση μας χάρισε και φέτος η έρασιτεχνική θεατρική ομάδα του "Μπαστιάς" στο θέατρο Απόλλων.

Το γνωστό έργο "Φρεναπάτη" του Τόνυ Κούσνερ μια διασκευή απ'το ομώνυμο έργο  "Illusion Comique" του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα Πιερ Κορνέιγ(1606-1684).
Η σκηνοθεσία του Αντρέα Τζίνη και πρωταγωνιστή στο βασικό ρόλο καθώς και οι συντελεστές της θεατρικής ομάδας έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για 5μέρες ώστε να παρουσιάσουν αυτό το θεατρικό έργο του 17ου αιώνα στο συριανό κοινό.

Όπως έχουμε ξαναγράψει η θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Κέντρου των Δημοσίων Υπαλλήλων Μπαστιάς" είναι μια απ'τις 6 ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες του νησιού που παράγει  πολύτιμο έργο και κυρίως στην πολιτιστική ανάπτυξη των νέων παιδιών.
Φέτος κλείνει τη 12η θεατρική χρονιά όπου μέσα σ'αυτά τα χρόνια έχει ανεβάσει 17 θεατρικές παραστάσεις για τον συριανό λαό.
Στόχος του προέδρου της ομάδας και καθηγητή φιλολογίας είναι να συνεχίζει την παρουσίαση ποιοτικών έργων στο νησί ώστε να συμμετέχουν όσοι επιθυμούν δίνοντας κυρίως την ευκαιρία σε μαθητές  να εντρυφήσουν την αγάπη τους για το θέατρο προσφέροντας στου ίδιους και τους συμπολίτες του ήθος και πολιτισμό.
  Η Φρεναπάτη του Τόνυ Κούσνερ είναι μια ερωτική ποιητική κωμωδία, μυστηρίου-ίντριγκας αλλά και δραματικών πλευρών, ύμνος στον έρωτα, όπου αλληλοπλέκονται αδιάκριτα ο "πραγματικός" με τον "φανταστικό" κόσμο.
Το έργο συμπυκνώνει όλα τα είδη και τους μεγάλους συγγραφείς του παγκόσμιου θεάτρου, με εναρκτήριο χρόνο το 1900 στη Γαλλία και διαδοχή προγενέστερων εποχών.
Συμμετείχαν 14 ηθοποιοί και 20 συντελεστές συνολικά και κατόρθωσαν να παρουσιάσουν ένα θεατρικά άρτιο αποτέλεσμα σ'ενα δύσκολο τεχνικά έργο.

Ανάμεσά σ'αυτούς και ο δικός μας ανήσυχος νέος όπου η Σελήνη του στον Λέοντα τον έφερε στο ερασιτεχνικό σανίδι να υποδύεται ένα πατέρα.
Ανησυχώντας για τη μακροχρόνια εξαφάνιση του γιου του, που ο ίδιος είχε προκαλέσει με την αυστηρότητά του, ένα συντηρητικό πατέρα που καταφεύγει σε μια διάσημη μάγισσα.
Εκείνη ζωντανεύει μπροστά στα μάτια του, αλλά και μπροστά στα μάτια του θεατή, όλη την πορεία του νεαρού, ο οποίος, μετά από μια τυχοδιωκτική ζωή και πολλές περιπέτειες που τον φέρνουν κοντά στο θάνατο, αφιερώνεται τελικά στην τέχνη του θεάτρου.
.

Ο Τόνυ Κούσνερ στήνει ένα μηχανισμό «θεάτρου μέσα στο θέατρο», με μια μοναδική τεχνική, που αναμιγνύει την κωμωδία με το δράμα, το ερωτικό παιχνίδι με την περιπέτεια, την πραγματικότητα με την ψευδαίσθηση, τους ηθοποιούς με τους «θεατές».

Το έργο θα έχουν την ευκαιρεία να δουν όσοι επιθυμούν και θα βρεθούν στο νησί στις καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Δήμου Σύρου Ερμούπολης όπου θα ξαναπαιχτεί!

Συγχαρητήρια παιδιά είσασταν όλοι υπέροχοι!!

Μια ερασιτεχνική ..παράσταση .!

Στο νησί σπάνια έρχονται θεατρικά έργα για να διασκεδάσουν τους κατοίκους του.
Ωστόσο υπάρχουν 5-6 ερασιτεχνικοί  όμιλοι θεάτρου όπως έχουμε ήδη αναφέρει, στην θεατρομάνα Σύρο, που έχει παράδοση και ιστορία και  προσφέρουν πολύτιμο έργο στα θεατρικά δρώμενα.
 Ένας απ'αυτούς "Ο Μπαστιάς" του πολιτιστικού κέντρου δημοσίων υπαλλήλων, ολοκλήρωσε με ιδιαίτερη επιτυχία το Σάββατο 30Απριλίου τις παραστάσεις, του γνωστού θεατρικού έργου "Υπάρχει και Φιλότιμο".

Ο ερασιτεχνικός θίασος΄έχει δώσει τ'ονομά του στον γνωστό συγγραφέα και θεατράνθρωπο Κωστή Μπαστιά που γεννήθηκε στην πόλη μας και ήταν γνωστός στην εποχή του σ'ολη την Ελλάδα.
Κατά την 11χρονη πορεία του στα θεατρικά δρώμενα του νησιού επιλέγονται παραστάσεις κλασσικές με νοήματα και ιδέες διαχρονικές προς απόλαυση και τέρψη,τόσο των ηθοποιών όσο και του κοινού.
Οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς που συμμετέχουν είναι ερασιτέχνες και η προσπάθειά τους είναι ιδιαίτερα αξιόλογη.
Ο σκηνοθέτης του έργου Αντρέας Τζίνης και βασικός ιδρυτής του εν λόγω θεατρικού ομίλου προσπαθεί πάντα να επιλέγει και να δίνει την δυνατότητα σε νέα παιδιά να έχουν συμμετοχή στα θεατρικά δρώμενα.

Έτσι βρέθηκα ακροατής αυτού του έργου από την ομώνυμη γνωστή τηλεταινία των Αλέκου Σακελάριου και Χρήστου  Γιαννακόπουλου και μάλιστα σε πρώτη θέση μαζί με τους επίσημους εφ'οσον ένας από τους ερασιτέχνες ηθοποιούς ήταν το καμάρι μου!
Το έργο "ήρθε και έδεσε" με αυτήν την κατάσταση της χώρας και τα διαχρονικά μηνύματα του έργου χτυπούν στην καρδιά της εποχής μας.
Η παράσταση ήταν  ευχάριστη  και προκάλεσε γέλια όλα τα παιδιά έκαναν υπέροχη δουλειά αν και ερασιτέχνες αλλά ο σκηνοθέτης στο ρόλο του Μαυρογιαλούρου έδωσε ρέστα.!
Άλλωστε αυτό επιδιώκουν και πάντα προσπαθούν να κάνουν ερασιτεχνική δουλειά με επαγγελματικές απαιτήσεις όπως δήλωσε στην παρουσίαση του έργου ο ίδιος.
Σε μικρή απόσταση από μένα  κάθονταν οι επίσημοι:Δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι.
Εγώ απολάμβανα πρώτη φορά τιμητική θέση και με πρόσκληση παρακαλώ, συνήθως παρακολουθώ τα έργα "αφ' υψηλού" δίπλα στους μουσικούς Verdi, Mozart, Rossini, Dante.
Και να σκεφτεί κανείς ότι δίπλα μου όλοι "οι κάφροι " χαίρονται κάθε θεατρική παράσταση ανεξαρτήτου εμβέλειας δωρεάν μαζί με τους οικείους τους.
Και 'νω το έργο εξελισσόταν και οι ατάκες και τα νοήματα που χτυπούν κατ'ευθείαν στο συναίσθημα των ακροατών έπεφταν βροχή αναρωτιόμουν αν έχουν τη ίδια ισχύ και γιαυτούς !
Αν προβληματίζονται και αυτοί και αν έχουν... όντως φιλότιμο...!

Στο Θέατρο Απόλλων...!!

Τελευταίος σταθμός στην περιοδεία του ανά την Ελλάδα ήταν και η Πόλη μας για την ξεχωριστή κωμωδία που παίζεται εδώ και 9μήνες του Δημήτρη Αποστόλου και του Αλέξανδρου Ρήγα.
"Αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του"

Ο σκηνοθέτης Αλέξανδρος Ρήγας με την Εβελίνα Παπούλια μας χάρισαν ένα ευχάριστο 2ωρο με μια έξυπνη κωμωδία με έντονα συναισθηματικά στοιχεία.
Οι συμπολίτες μου είχαν την ευκαιρία να ξεχαστούν απ'τα καθημερινά προβλήματα και ν'απολαύσουν μια θεατρική παράσταση απ'τις λίγες που φιλοξενούνται στο νησί μας με τόσους κορυφαίους και αγαπημένους ηθοποιούς.

Ο Αλέξανδρος Ρήγας έμεινε κατάπληκτος όταν πρωτοείδε  το Θέατρο Απόλλων που θα παιζόταν η κωμωδία του!

-Μαγεύτηκα,περπατούσα και το χάζευα.Είναι ένα κόσμημα για την Τέχνη δήλωσε σε συνέντευξή του.
Για το έμβλημα της πολιτιστικής και πνευματικής ανάπτυξης της Ερμούπολης  που δεσπόζει πάνω από την πλατεία Μιούλη έχουμε αναφερθεί και εδώ απ'αυτό το χώρο.
Αυτή τη φορά είχα την ευκαιρία να το καμαρώσω με πιο διεισδυτική ματιά.

Ανεβαίνοντας προς τον εξώστη στον α'όροφο ένας τεράστιος πίνακας απεικονίζει την Στέψη του Απόλλωνα(ιδρυτή των Πύθιων αγώνων και Θεό των εξαγνισμών)απ'τις τρεις Μοίρες.Για το συμβολισμό αυτού το πίνακα διαβάστε το σχετικό μύθο εδώ

Στον β'όροφο ένας υπέροχος κόσμος ξεδιπλώνεται μπροστά μας.

Υπάρχουν βιτρίνες παντού με αντικείμενα απ'την εποχή που το θέατρο βρισκόταν στις δόξες του.

Ο Απόλλωνας αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της πνευματικής ζωής της Ερμούπολης γνώρισε πολλές στιγμές δόξας μέχρι την Κατοχή που καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς.
Δείγματα αυτής της δόξας υπάρχουν στις προθήκες του ακόμα.

Σημαντικά ονόματα που φιλοξένησε στις μέρες ακμής του.

Ο Γάλλος περιηγητής Daschamps περιγράφει τότε(1890)".....Με προσκάλεσαν να δω μαζί με τους αξιωματικούς μια παράσταση στο Δημοτικό Θέατρο.'Επαιζαν "Κάρμεν".Ολη η Σύρα είχε συγκεντρωθεί στην αίθουσα όπου σπρώχνεσαι για να θαυμάσεις ένα γασκώνο τενόρο και να πάρεις επί τη ευκαιρία ένα μάθημα γαλλικών.Τα θεωρεία φαιδρύνονται από ανοιχτόχρωμες τουαλέτες,που ξεχειλίζουν από πλούσια κάλλη και συνοδεύονται από πανέμορφα μάτια..."

Προσωπικά αντικείμενα και αφίσες της Αννας Καλουτά.

Προσωπικά αντικείμενα και φωτό της μεγάλης ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη που ο ανδριάντας της κοσμεί την είσοδο του θεάτρου.
Αφού την "φάγαμε" της φτιάξαμε και ανδριάντα
να τιμήσουμε τον αγώνα που έδωσε στη ζωή της για την εμψύχωση των Ελλήνων στα χρόνια της Κατοχής!Πάντα έτσι τιμάμε τους μεγάλους ευεργέτες μας!

Φωτό και αποκόματα εφημερίδων που αναφέρονται σε παραστάσεις που δόθηκαν με μεγάλα ονόματα εκείνης της εποχής σ'αυτό το θέατρο.

Η υπέροχη οροφή με τις μορφές των μεγάλων δημιουργών της μουσικής και του θεάτρου Βέρντι, Μότσαρτ, Μπελίνι, Ροσίνι, Ντονιτζέτι και του Δάντη.

Οι 4σειρές θεωρείων που προσδίδουν τόση αίγλη σ'αυτό το στολίδι της πόλης μας.

Σ'αυτή τη μεγαλοπρεπή αίθουσα ξεχαστήκαμε ένα 2ωρο με τον Αλέξανδρο Ρήγα και την Εβελίνα Παπούλια σε μια απολαυστική κωμωδία με έξυπνες ατάκες της καθημερινότητά μας.
Το έργο θα το απολαύσετε στην Αθήνα σε 1περίπου μήνα.Βασίζεται πάνω στην θεωρία του Κοέλιο απ'τον "Αλχημιστή":
"οταν θέλεις κάτι πάρα πολύ,όλες οι δυνάμεις του σύμπαντος συνωμοτούν για να το αποκτήσεις"
Μόνο που δεν φτάνει μόνο να συνωμοτούν οι δυνάμεις πρέπει να το πιστέψεις και να παλέψεις με νύχια και με δόντια για να το αποκτήσεις!

Θέατρο "Απόλλων"!!

Το Σάββατο ήρθε ένα θεατρικό έργο στο νησί.
Άδραξα την ευκαιρία και πήγα για μια διασκέδαση διαφορετική απ'τα τετριμμένα της επαρχίας.
"Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή" ο Θίασος γνωστός μιας και παίζεται για 5η συνεχή χρονιά!Το έργο μια φαρσοκωμωδία των Ρήγα-Αποστόλου με αξιόλογους ηθοποιούς μας έδωσαν μια διαφορετική νότα στην καθημερινότητα του νησιού.
Δεν θα σταθώ στο έργο λίγο πολύ οι περισσότεροι θα το γνωρίζετε μιας και έχει μια πολύχρονη επιτυχία στην Αθήνα.
Θα σας παρουσιάσω το Θέατρο που παίχτηκε το έργο.

Είχα να πάω αρκετό καιρό και δεν είχα ιδέα ότι είχε ολοκληρωθεί η ανακατασκευή του.
Ντρέπομαι που το λέω και όμως είχα να πάω όταν ήταν ακόμα στα μπετά.Μπορεί να μην φιλοξενούμε τακτικά μεγάλα επώνυμα θεατρικά έργα αλλά δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει καλλιτεχνική και θεατρική δραστηριότητα στην Πόλη υπάρχουν 3-4 ερασιτεχνικοί θίασοι στην πόλη και ανεβάζουν συχνά έργα.
Λοιπόν έμεινα άφωνη απ΄την σημερινή του εικόνα.
Ένα κόσμημα πραγματικό!!Όταν μπαίνεις μέσα το μάτι σου χάνεται στον οβάλ χώρο και το κόκκινο πορφυρό χρώμα που κυριαρχεί του δίνει μια μεγαλοπρέπεια.Όλα τα θυρωρεία ντυμένα με κόκκινο βελούδο ο φωτισμός αναδεικνύει την αριστοκρατικό του σχεδιασμό.
Την οροφή του κοσμούν τοιχογραφίες των Μεγάλων Μουσικών Βέρντι, Μότσαρτ, Μπελίνι, Ροσίνι, Ντονιτζέτι και του Δάντη ενώ εξαίσια θέση έχουν οι αρχαίοι Όμηρος,Αισχύλος και Ευριπίδης.

Ας κάνουμε μια ιστορική αναδρομή.
Η θεατρική κίνηση βρισκόταν σε έξαρση πολύ πριν οικοδομηθεί το Δημοτικό Θέατρο "Απόλλων".Απ'την εποχή της ίδρυσης της πόλης εκδηλώνεται θεατρικό ενδιαφέρον και δημιουργείται το 1830 ο πρώτος τοπικός θίασος.Η Ευανθία Καϊρη,πνευματική προσωπικότητα της εποχής,αδελφή του Θεόφιλου Καϊρη,ζει στην Ερμούπολη,συγγράφει το πρώτο θεατρικό έργο,το εμπνευσμένο από την έξοδο του Μεσολογγίου δράμα "Νικήρατος" και οργανώνει τις πρώτες θεατρικές παραστάσεις,με μεγάλη ανταπόκριση απο το κοινό,ήδη το 1827.Το 1836 λειτουργεί το "Θέατρον των Εθελοντών"με ρέον δραματολόγιο,ενώ μετά το 1840 αρχίζει η περίοδος του Ιταλικού μελοδράματος.Το θέατρο αγκαλιάζεται από τους Ερμουπολίτες που δεν κρύβουν όμως και την ιδιαίτερη αδυναμία τους στις θεατρίνες και τις πριμαντόνες!
Στις 30 Οκτωβρίου 1861 το Δημοτικό Συμβούλιο δέχτηκε την πρόταση και αποφάσισε ομόφωνα να ανεγερθούν θέατρο και λέσχη στην κεντρική πλατεία της Ερμούπολης. Υπήρξαν όπως ήταν φυσικό και πολλές αντιδράσεις στην απόφαση αυτή. Μερικοί θεώρησαν μεγάλη πολυτέλεια την ανέγερση θεάτρου σ' ένα νεοσύστατο κράτος όπως το Ελληνικό, με μόνιμα οικονομικά προβλήματα που προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές του, και είχε τόσες άλλες ανάγκες. Οι πολέμιοι της κατασκευής του θεάτρου κυκλοφόρησαν μάλιστα το 1862 και σχετικό προπαγανδιστικό φυλλάδιο.

Η θεμελίωση του θεάτρου Απόλλων στο οικόπεδο της πλατείας θεάτρου, πολύ κοντά στην κεντρική πλατεία Μιαούλη, έγινε στα τέλη του 1862 σε σχέδιο του αρχιτέκτονα P. Sampo που δούλευε τότε ως αρχιτέκτονας στο Δήμο της Ερμούπολης. Η λειτουργία του Δημοτικού θεάτρου που ονομάστηκε "ΑΠΟΛΛΩΝ" με την παρουσία του εμπνευστή της κατασκευής του Μιχ. Σαλβάγου, άρχισε στις 20 Απριλίου 1864, με το Ριγκολέτο του VΕRDΙ.

Για το θέατρο Απόλλων είναι πολύ διαδεδομένη η άποψη, ότι αποτελεί μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου, όμως αυτό δεν είναι ακριβές. Η αρχιτεκτονική του έχει επηρεαστεί από ιταλικά πρότυπα και η σχεδίαση του είναι επηρεασμένη από τέσσερα τουλάχιστον ιταλικά πρότυπα, τη Σκάλα του Μιλάνου (1776), το ανακαινισμένο θέατρο (1816) San Carlo της Νάπολης, το ακαδημαϊκό θέατρο στο Castelfranco (1745) και τέλος το Teatro della Pergola της Φλωρεντίας (1755). Αντίθετα η στήριξη της θολωτής οροφής ακολουθεί το γαλλικό σύστημα. Ανεξάρτητα όμως από την αρχιτεκτονική του ποιότητα, το κτίριο δεν χαρακτηριζόταν για τη στερεότητά του. Το 1874 κιόλας χρειάστηκε γενική επισκευή, νέες επισκευές ακολούθησαν στα 1881, 1890 (καθίσματα και σκηνή) και 1896 (γενική).
Στην μεγάλη του ακμή του το θέατρο φτάνει από τη στιγμή που οι παραστάσεις στεγάζονται πλέον επίσημα στο Θέατρο "Απόλλων" το 1864.Στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του ανεγάζονται θεατρικά έργα του Συριανού συγγραφέα Τιμολέοντα Αμπελά,ενώ το 1866 δίνεται για πρώτη φορά σε ελληνικό θίασο.Παράλληλα συρρέει πλήθος ιταλικών θιάσων με σειρά από όπερες και μεγάλη γκάμα θεατρικών επιτυχιών της εποχής.Με την είσοδο στον 20ό αιώνα το "Απόλλων" φιλοξενεί την περίφημη ηθοποιό Μαρίκα Κοτοπούλη (1927)και άλλους επώνυμους καλλιτέχνες,όπως οι Αικατ.Βερώνη, ΚυβέληΑνδριανού, Δράμαλης, Μαρικ.Κρεβατά, Μ.Κατράκης(πρόζας)
Το Θέατρο "Απόλλων" βγήκε από την Κατοχή σχεδόν κατεστραμμένο.Τελευταία αναλαμπή ήταν το "Κύκνειο άσμα" της Μαρίκας Κοτοπούλη το 1953,με το έργο "η σκιά του Ντάριο Νικοντέμι",μέσα σε συγκινητική ατμόσφαιρα αναπόλησης του παλιού μεγαλείου.
Το θέατρο Απόλλων κρίθηκε ακατάλληλο για λειτουργία κατά τη δεκαετία του 1950, ενώ το 1959 αποφασίστηκε από τον Δήμο η ανακαίνισή του. Η γενική επισκευή του άρχισε τελικά το 1970 και προκάλεσε μεγάλη αλλοίωση στο εσωτερικό του.

Σήμερα έχει ολοκληρωθεί το έργο της πλήρης αποκατάστασης του θεάτρου όσο το δυνατόν πιστότερη προς την αρχική μορφή του. Σημαντική υπήρξε η δράση των συλλόγων «Θεατρικός Εκπολιτιστικός Όμιλος Σύρου ο Απόλλων» (ιδρύθηκε το 1977) και «Καλλιτεχνικός Όμιλος ο Σουρής» (1978), που έδιναν παραστάσεις στο τσιμεντένιο θέατρο για να κινήσουν το ενδιαφέρον του κοινού.

Το θέατρο Απόλλων αποτελεί σήμερα ένα μοναδικό στολίδι για την Ερμούπολη που φιλοξενεί διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις και το Φεστιβάλ του Αιγαίου.