Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

Μια πατσαβουρόπιτα ..για την Τσικνοπέμπτη.!


Η Τσικνοπέμπτη σύμφωνα με την παράδοση γιορτάζεται την Πέμπτη που είναι 11 ημέρες πριν την Καθαρά ∆ευτέρα. Είναι ημέρα χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους χριστιανούς, καθώς η σαρανταήμερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει.
Την μέρα αυτή επιβάλλεται από το έθιμο το ψήσιμο κρέατος στα κάρβουνα.

Φέτος όμως μας έχουν στο ταψί δωσίλογοι πολιτικοί και δανειστές-δυνάστες και μας ψήνουν αργά-αργά και σταθερά.Η τσίκνα μας έχει απλώσει στην Ευρώπη αλλά και παγκόσμια κινήματα οργανώνονται για να συμπαρασταθούν στον Ελληνικό λαό για το νέο σχέδιο λιτότητας που μας επιβάλουν.
Ενώ άλλοι στοιχηματίζουν στα πόσα ευρώ κατώτατο μισθό θα ξεσηκωθεί ο Ελληνας.
Παλαιότερα είχαμε και μισθό και όρεξη για διασκέδαση που απαιτεί η μέρα, τώρα με εξαθλιωμένο ως τιποτένιο μισθό και ηθικό κουρελιασμένο βλέπω τις φωτό από εκείνες τις εποχές και μελαγχολώ ακόμα περισσότερο.
Γιατί και με ελάχιστα λεφτά αν έχεις διάθεση με λίγα τιποτένια πράγματα μπορείς να διασκεδάσεις στο σπίτι ρεφενέ με την παρέα σου.Ένα μεζέ να βάλει ο καθένας άλλος το κρασί άλλος γλυκό και πολύ κέφι στήθηκε το τρικούβερτο γλέντι.
Το χειρότερο όμως απ'ολα είναι ότι χάσαμε μαζί με τον μισθό το κέφι την όρεξη μας για ζωή και διασκέδαση.
Παντού σκυθρωπά πρόσωπα συνταντάς γύρω σου και αν ρωτήσεις:
-Τι κάνεις?
-Λέμε καλά και ο Θεός ας τα κάνει καλύτερα, ακούς
Επειδή όμως δεν την μπορώ αυτή τη μιζέρια μπορεί σήμερα να μη ψήσουμε κοψίδια και μπιζόλες στα κάρβουνα αλλά μια πατσαβουρόπιτα μπορούμε κάνουμε!

Είναι η πιο εύκολη συνταγή τυρόπιτας, μπορείτε να την κάνετε στο τσακ μπαμ και οι πιο άσχετοι με υλικά που μπορείτε να'χετε και στο ψυγείο σας.
Θα χρειαστούμε:
1πακέτο φύλο κρούστας
Τυρί τριμμένο ό,τι έχετε (ρεγγατο,κεφαλοτύρι,γραβιέρα)
Βούτυρο λιωμένο.
Τυρί φέτα τριμμένη
1λίτρο γάλα
5αυγά.
Παίρνω τα τυριά τ'ανακατεύω και προσθέτω πιπέρι και ότι μυρωδικό θέλω εδώ χρησιμοποίησα φρέσκο δυόσμο αν θέλετε βάζετε ρίγανη,πάπρικα,ακόμα και πιπεριά κομμένη.
Βουτυρώνω το ταψί που θα χρησιμοποιήσω. Παίρνω ένα ένα τα φύλα αφού το βουτυρώσω αραδιάζω 2κουταλιές μείγμα τυριών κατά μήκος του φύλου.
Το διπλώνω άτσαλα σαν πατσαβούρα και το αραδιάζω στο ταψί.
Συνεχίζω με την ίδια τακτική για όλα τα φύλα και τα τακτοποιώ χωρίς ιδιαίτερη προσοχή φτάνει να μπουν στο ταψί το ένα δίπλα στο άλλο.
Αφού γεμίσει το ταψί και τελειώσουν τα φύλα ανακατεύω σ'ενα μπόλ τ'αυγά προσθέτω το γάλα και περιχύνω μ'αυτό το μείγμα όλα τα φύλα στο ταψί.
Καλό είναι σ'αυτή τη φάση ν'αφήσετε την τυρόπιτα κανένα 1/2ωρο να περάσει το μείγμα σ'ολα τα φύλλα και μετά να την ψήσετε σε μέτριο φούρνο για 45 με 1ώρα.
Κόβουμε και απολαμβάνουμε νοστιμιά. Πανεύκολη για την πιο αρχάρια στην κουζίνα.
Φτιάξτε τη και θα με θυμηθείτε.

Καλή Τσικνοπέμπτη να'χετε!

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Χωρίς ...λόγια..!!

Χθεσινές εικόνες που μας συγκίνησαν και μας εξόργισαν....













Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

Κούρεμα..Ξύρισμα..Μασάζ..Σάουνα..και στο τέλος ..ό,τι προκύψει!!!

Έχω πολύ μεγάλη περιέργεια και δεν ξέρω πόσο καιρό θ'αντέχω ακόμα την τόση και απέραντη ανοχή,αντοχή,καρτερικότητα,υπομονή αποχαύνωση που δείχνει αυτός ο λαός,που υπομένει υποφέρει δέχεται και δεν αντιδρά ακόμα,όπως έχει μάθει αιώνες αιώνων,τώρα σ'αυτά που επιβάλουν χωρίς τέλος,χωρίς αύριο και με βέβαιο μόνο αποτέλεσμα την πλήρη εξαθλίωση και καταρράκωση της αξιοπρέπειάς του.

Κανείς δεν καταλαβαίνει πλέον που οδηγούμαστε?
Κανείς δεν φοβάται που το κράτος οδηγείται σε άνευ όρων παράδοση με το έθνος να κινδυνεύει με αφανισμό?
Κανείς δεν βλέπει ότι καταντήσαμε από "ισότιμοι εταίροι" σε αποικία της Γερμανίας και όχι μόνο?
Ποιος μας υπαγορεύει και μας επιβάλει το νομικό,οικονομικό,πολιτικό και κοινωνικό καθεστώς που ισχύει τώρα στη χώρα μας?
Ποιος μας κάνει φτωχότερους κάθε μέρα με τόσα αλλοπρόσαλλα αντιλαϊκά μέτρα σε βάρος των ασθενέστερων τάξεων και του πιο υγιούς κομματιού του κοινωνικού ιστού του Ελληνικού έθνους?
Η "χειμερία νάρκη" του λαού έχει γίνει πραγματικότητα χωρίς να το καταλάβουμε με πνευματική και όχι μόνο αδράνεια και αυτοεγκατάλειψη.


Οι "δόσεις" των οικονομικών πρεζονιών συνεχίζονται και θα συνεχίζονται χωρίς ελπίδα ανάκαμψης, αφού αυτός είναι ο σκοπός του και η μαθηματική και οικονομική κατάληξη των "μέτρων" τους.
Είναι δυνατόν ο "δανειστής-δυνάστης" σου, να σκέφτεται το καλό σου ?
Ποιος ηλίθιος το πιστεύει?
Αφού αυτός που σου επιβάλει τι θα κάνεις,δεν θέλει να σε εξαθλιώσει περισσότερο,για να σε εξουσιάζει περισσότερο?


Ο "ραγιαδισμός" πρέπειτώρα να σταματήσει και γι'αυτό είναι υπεύθυνη η πνευματική ηγεσία του τόπου και η δικαιοσύνη που δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για να σταματήσει επί τέλους αυτός ο κατήφορος,αφού οι πολιτικοί όχι μόνο είναι ανίκανοι,αλλά έχουν καταντήσει ....ύποπτοι!!
Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.
Ας πιάσουμε "πάτο"και ας είναι από την αντιπαθή "ανθελληνίδα" Μέρκελ!!

του Μιχάλη Παγώνη. 

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

Στο καΐκι ..και ένας ροφός..!

Όπως έχω γράψει ο πατέρας δύτης επαγγελματίας στα νιάτα του ήταν και η αιτία ν'αγαπήσω και να λατρέψω μαζί του τη θάλασσα.

Διατηρούσε ένα καΐκι 12 μέτρων για τη δουλειά του, πάνω στο οποίο είχε ένα κομπρεσέρ όπου του'δινε την δυνατότητα να προσαρμόζει τα μπλόκια στα λιμάνια που δούλευε.

Όταν δεν είχε δουλειά τις περισσότερες φορές μας έπαιρνε με τη Φούλη (κολαούζους)να τον βοηθούμε στο ψάρεμα.
Εκεί γνώρισα τ'απέραντο γαλάζιο γεύτηκα τις αλμυρές και ιδιαίτερες γεύσεις της θάλασσας.
Είχαμε μάθει να λύνουμε τους κάβους, να κρατάμε το σκαρί στη ρώτα που μας έδειχνε με το τιμόνι.
Όταν έβρισκε το μέρος με το βυθόμετρο που θα'πεφτε μας έκανε νόημα φουντάραμε την άγκυρα δέναμε και ερχόταν εκείνος να ελέγξει αν είχε πιάσει το σίδερο πριν βουτήξει.
Έπεφτε για ψάρεμα και η δική μας δουλειά ήταν να προσέχουμε τα λάστιχα που του μετέφεραν τον αέρα να μην κάνουν βερίνες(στρίψουν) και του κόψουν την παροχή.
11-12χρονα κορίτσια είχαμε συνειδητοποιήσει πόσο σημαντική ήταν η θέση μας αυτή, για την ασφάλεια του πατέρα.
Ξέραμε  τα παραγγέλματα στα μαρκούτσια, ένα τράβηγμα στο λάστιχο ήταν να μολάρουμε   για να κατέβει πιο κάτω, με 2 θα'πρεπε να μαζέψουμε γιατί ήταν λάσκα και τον εμπόδιζαν.
Θα'πρεπε να τα νετάρουμε συνέχεια και να κρατάμε τα μπόσικα σε μια σωστή απόσταση ώστε να μπορεί να κινείται άνετα.
Οση ώρα ήταν κάτω απ'το νερό δεν χωρούσαν παιχνίδια και χαζέματα, τα μάτια μας 14και των δύο στα λάστιχα στο σίδερο να μην ξεσύρει και φύγουμε απ'τα σημάδια μας.
Θα'πρεπε να'χαμε και το βαρόμετρο το νού μας να βάλουμε το καΐκι μπροστά σε περίπτωση που η πίεση  έπεφταν κάτω από το όριο.
Ο πατέρας στο καΐκι ζυγίζει ένα ροφό του γάλακτος.!
Πολλές φορές όταν αργούσε ν'ανέβει ήμουν έντρομη πάνω απ'τις
 μπουρμπουλήθρες μη τυχόν από λάθος χειρισμό δικό μου συμβεί το μυραίο, ο φόβος και η ευθύνη μας δεν άφηνε περιθώρια για λάθη.
Όταν βλέπαμε τη μαύρη σιλουέτα του πατέρα να ξεχωρίζει στα νερά μια ανακούφιση νιώθαμε και οι 2.Προσπαθούσαμε να διακρίνουμε τα ψάρια που έφερνε μαζί του.
Με τους θησαυρούς της, τα  δώρα μας ήταν τα όστρακα που έβγαζε και τρέχαμε να τα γευτούμε φρέσκα με λεμόνια που πάντα είχαμε μαζί μας. Και όταν πατούσε το κατάστρωμα ρίχναμε καμιά βουτιά και'μεις να δροσιστούμε και να χαρούμε τα νερά της ξένοιαστες.
Παλιότερα μ'ενα ροφό και θέα τη πλατεία!
Μια απ'τις πολλές φορές που τον συνοδεύαμε έβγαλε  ένα ροφό 28κιλά, το ίδιο βάρος πρέπει να'χε με μας!
Τον κοιτούσαμε από μακριά αλλά μια δυσοσμία μας απομάκρυνε ακόμα περισσότερο.
Οταν το'παμε του πατέρα μας αποδοκίμασε και μας είπε να ψάξουμε μην είχαμε αφήσει κανένα ψάρι απ'την προηγούμενη φορά και είχε βρομίσει.
Ξεσηκώσαμε το μισό σκαρί αλλά η δυσωδία επέμενε!
Τότε μας είπε ο πατέρας ότι το ψάρι δεν τον κούρασε καθόλου  ήταν κάτω σχεδόν σαν ακούνητο δεν έκανε και ιδιαίτερες προσπάθειες για να κρυφτεί όταν τον είδε αλλά αυτό δεν δικαιολογούσε την άσχημη μυρωδιά που έβγαζε.
Τέλος, άνοιξε το στόμα του και πράγματι η μπόχα έβγαινε απο'κει.Έβαλε το χέρι του μέχρι μέσα στο στόμα και έβγαλε ένα μεγάλο χταπόδι σε αποσύνθεση.
Το ψάρι είχε φάει το μεγάλο χταπόδι και καθώς δεν το'χε
καταπιεί είχε δυσφορία που τον εμπόδιζε να κινηθεί !
Του άνοιξε με προσοχή την κοιλιά τον έδεσε στα ρέλια του σκάφους δίπλα στην καρίνα και σ'ολο το ταξίδι τον σέρναμε να μπαίνει και να τον  ξεπλένει το κύμα. Στην μπούκα του λιμανιού τον ανέβασε στην κουβέρτα  τον είχε κάνει η θάλασσα της ώρας  ώστε να τον πουλήσει χωρίς πρόβλημα.
Αξέχαστες θαλασσινές εμπειρίες.

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012

Το σκατό μας.... παξιμάδι...!!


Επιδιώκει το Δ.Ν.Τ να κάνουμε για να επιβιώσουμε, με τις νέες περικοπές ακόμα και στους κατώτατους μισθούς και την αύξηση των φόρων σε βασικά είδη διατροφής, αλλά και νέες περικοπές στο κοινωνικό κράτος,που απαιτεί με την νέα δανειακή σύμβαση!

Η συνταγή για αυτή την κατασκευή θα μας δοθεί μέχρι αύριο απ'τους πολιτικάντηδες μας για να επιβιώσουμε με αυτούς τους μισθούς πείνας!

Δεν ξέρω μετά πως θα κυκλοφορούν στις πόλεις τους με τι μούτρα θ'αντικρίζουν τους συμπολίτες τους.

Σ'αυτή την εξαθλίωση που  οδηγούν την χώρα με μαθηματική ακρίβεια οι πολιτικοί μας,οι νέοι μας που έχουν όνειρα και πιστεύουν σ'αυτά  δεν είναι διατεθειμένοι να την  υποστούν.
Αναζητούν σε άλλες χώρες εργασία που θα τους δώσει την δυνατότητα να υλοποιήσουν τα όνειρά τους να ζήσουν όπως εκείνοι θέλουν και όχι όπως τους επιβάλουν οι κεφαλαιοκράτες

Και για να μη ξεφεύγω απ'τον τίτλο της ανάρτησης σου'χω κόλπα που θα σε βοηθήσουν να μη το  κάνεις προς το παρόν το παξιμάδι αργότερα βλέπουμε!
Το 1/3 των αγορών που κάνουμε συνήθως είναι απορρυπαντικά και είδη καθαριότητας εδώ σου'χω λύσεις να κάνουμε το δικό μας οικιακό οικονομικό απορρυπαντικό για κάθε περίπτωση.
Η φίλη μας είναι εξπέρ σ'αυτό μας  δίνει λύσεις για πολλά απ'τα προϊόντα που μας 'ξαφρίζουν τα λεφτά στο άψε σβήσε.


Βλέποντας  "εξυπνες" διαφημίσεις γνωστής  εταιρείας!
 " Πόσο αγόραζες το γιαούρτι σου το 2008"
εκνευρίζομαι όταν σκεφτώ πόσο μισθό έπαιρνα εκείνη την χρονιά και πόσα μου μένουν  με τις υποχρεώσεις τότε και τώρα.
Όσο και να σκίζονται οι μεγαλοεπιχειρηματίες να επαναφέρουν τις τιμές των αγαθών στο 2008 δεν μπορούν να επαναφέρουν τον καταναλωτή στις παλιές του διατροφικές συνήθειες γιατί ο ο κουρεμένος μισθός και ταλαιπωρημένος από τα χαράτσια όσο και να τον τραβάς δεν φτάνει.



Και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τους συμπολίτες μου που δίνουν αυτές τις απαντήσεις σ'αυτές τις δημοσκοπήσεις.
Τόσο αναίσθητοι είναι πια?
Ή είναι από τους λίγους που δεν τους αγγίζει η κρίση επιμένουν να διακεδάζουν στα μπουζούκια και να κάνουν σκι στα χιονοδρομικά κέντρα.
Γιατί οι περισσότεροι ούτε λεφτά για το πετρέλαιο να ζεσταθούν μ'αυτή την κακοκαιρία δεν έχουν και απειλούνται και με τη διακοπή του ρεύματος απ'τη Δ.Ε.Η.
Φαίνεται όμως οι ξένοι Ανώνυμοι είναι πιο δημοκρατικοί απ'τους νεοελληναράδες και "εκαναν" μια σημαδιακή και συμβολική κίνηση στο Υπ.Δικαιοσύνης μ'ενα μήνυμα ηχηρό που βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Ας ελπίσουμε ότι θα'ναι μια αρχή για τη συνέχεια που περιμένουμε.

"Ο λαός δεν θα πρέπει να φοβάται τις κυβερνήσεις αλλά οι κυβερνήσεις το λαό τους"


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
back to top