Αμνηστία στους Φορο-ρουφιάνους!!

Αμνηστία σε πολίτες για καταγγελία φοροφυγάδων.
Αυτό άκουσα και βγήκα απ΄τα ρούχα μου!
Και για του λόγου το αληθές διάβασε εδώ
Ε ρε γλέντια κάτι ρουφιάνοι του κερατά
Διότι σου λέει η κυβέρνηση είμαι που είμαι άχρηστη να πιάσω τους αετονύχηδες να δώσω κίνητρα στους πολίτες να ρουφιανεύουν !



Και καλά να τον καταγγείλω τον "μπινέ" τον γιατρό που μου'κοψε ένα κουστουμάκι 50ευρώ για μια 3λεπτη επίσκεψη για να μου πει μόνο και μόνο την γνώμη του και δεν μου'δωσε απόδειξη!
Όμως εδώ 2 γιατροί αυτής της ειδικότητας είναι στο νησί!
Και τον έχω ανάγκη που να με πάρει και να με σηκώσει!
Αν τον καταγγείλω μετά θα είμαι υποχρεωμένη να τρέχω στην Αθήνα για ένα απλό στραμπούληγμα ή ένα νευροκαβαλίκεμα!

Θα μου πείς γιατί δεν του ζήτησες και ερωτώ:
-Οταν πηγαίνεις να πάρεις το καθημερινό σου φραντζολάκι ζητάς απόδειξη ?
-Οχι, σου την δίνουν μόνοι τους οι πωλήτριες?
-Οταν ψωνίζεις μανάβη, ΣΜ, η απόδειξη είναι απαραίτητη να συνοδεύει τα προϊόντα!
Στον γιατρό τον ταξιτζή και τον κάθε λαμόγιο γιατί πρέπει να του τη ζητάς?
Υποχρεωμένος δεν είναι?
Γιατί πρέπει να βρίσκομαι εγώ στη δύσκολη θέση να κάνω τον ζητιάνο?



Δεν ξέρω αν θα αποδώσει το μέτρο αλλά πολύ φοβάμαι και την κακία αυτού του κόσμου!
Μην κινηθεί από εμπάθεια και ζήλια και αρχίσει ο καθένας να καταγγέλλει τον ανταγωνιστή του επαγγελματία και βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας.
Ωστόσο εγώ συνεχίζω να μαζεύω αποδείξεις και γαμώ το φελέκι μου που θα τις βάλω τόσες αποδείξεις
Και πρέπει να κάνω και πρόγραμμα στο p/c να τις καταχωρώ με το μήνα
Θα κάνω δηλαδή και το λογιστή
Μαζεύω ένα σωρό άχρηστες αποδείξεις από προϊόντα που αποδίδω ΦΠΑ και αυτές που δεν αποδίδω και μου χρειάζονται μου φεύγουν!


Όπως του ταξιτζή που με κατέβασε στο Λιμάνι του Πειραιά πήρε 15 μαύρα ευρώ και έμεινα εγώ με τη βαλίτσα στο χέρι

Πάντως το μέτρο με την καταγγελία μου θυμίζει το καλοκαίρι που έπεφταν βροχή οι καταγγελίες για συναδέλφους που κάπνιζαν σε κλειστό χώρο και δεν είχαν κίνητρα οι ρουφιάνοι φαντάσου τώρα τι έχει να γίνει
Όσοι κάπνιζαν συνεχίζουν να καπνίζουν και μπορώ να πω στο χώρο εργασίας μου άρχισαν και εκείνοι που το'χαν κόψει να καπνίζουν!

Και ένα τραγουδάκι για να καλωσορίσουμε την εβδομάδα που μπαίνει και τα νέα φορολογικά μέτρα που περιμένουμε να εξαγγείλει η κυβέρνηση

Γεμιστά Ορφανά!!

Συνταγές δεν είχα σκοπό να βάλω ποτέ στο armenaki γιατί θέλω να ξεχνιέμαι εδώ μέσα!
Υποσχέθηκα όμως στον ξενιτεμένο Αμερικλάνο να του δείξω πως φτιάχνω εύκολα τα γεμιστά, ώστε να γευτεί χωρίς πολύ κόπο λίγο από Ελλάδα.
Και επειδή ο λόγος μου είναι συμβόλαιο πάμε ...
Διαλέγουμε ώριμες στρογγυλές ντομάτες τις πλένουμε και πάντα μαζί γεμίζω κέρατα τις προτιμώ απ'΄τις πράσινες Οχι γιαυτό που νομίζεις είναι πιο εύπεπτες!
Τις αραδιάζω στο ταψί !

Πάντα με τον κοτσάνι προς τα κάτω,δεν ξέρω γιατί κάθονται πιο καλά έτσι!
Και ξεκινώ με το ειδικό εργαλείο ή με μικρό κουταλάκι το άδειασμα.

Αφού τις αδειάσουμε όλες, 1/2 κουταλάκι ζάχαρη σε κάθε ντομάτα όπως είναι άδεια για να μη ξινίζουν.

Κόβω ένα μεγάλο κρεμμύδι στον κόφτη ή στο μούλτι ή στον τρίφτη τέλος πάντων!

Προσθέτω την σάρκα της τομάτας που αδειάσαμε αφού κρατήσω 1 1/2 ποτήρι για το τέλος!

Λίγο μαϊντανό φρέσκο και δυόσμο!Κόβω απ΄την γλάστρα πάντα αλλά κάνει την ίδια δουλειά και ο αποξηραμένος δυόσμος.

Αλατι-πιπέρι και πάλι ζάχαρη.



Πλένω 2 με 2, 1/2 κούπες ρύζι νυχάκι!Το πλένω για να φύγει η κόλα του ρυζιού πάντα το πλένω όπου και αν το βάλω.

Και το προσθέτω στο μείγμα αρωματικών και ντομάτας

Προσθέτω λάδι στο μείγμα.

Και αρχίζω το γέμισμα με κουτάλι



Κόβω πατάτες κυδωνάτες και όπου υπάρχει κενό καλύπτω μ'αυτές.

Χτυπάω την ντομάτα που κράτησα για το τέλος με αλάτι,πιπέρι και πάλι λίγη ζάχαρη.
και περιχύνω τα γεμιστά!

Περιχύνω με αρκετό λάδι τα γεμιστά!

Φρυγανιά τριμμένη πάνω στα καπάκια!

Και η τελευταία πινελιά για τον καμβά μας το τριμμένο τυράκι!

Ψήνουμε στους 200 βαθμούς C γύρω στις 2ώρες!
Και καλή σας όρεξη!

Κανένας δεν ξέρει να μαγειρεύει απ'την κοιλιά της μάνας του.
Στα 18 μου από τις Αλγεβρες και τα Εργαστήρια βρέθηκα να παλεύω καθημερινά με τα κατσαρολικά και τα τηγάνια για να αποδείξω την ικανότητά μου στην μαγειρική που η μόνη επαφή μου μέχρι τότε ήταν καμιά μακαρονάδα και ένα κέηκ.
Ο οδηγός μαγειρικής τότε ήταν καθημερινό μου Ευαγγέλιο.
Κάθε φορά διάβαζα και μαγείρευα.Ώσπου την 4η φορά που είχα φτιάξει τα γεμιστά λέω καλά είναι δεν είναι και Τριγωνομετρία δεν τον έχεις ανάγκη τα υλικά τα ξέρεις πια!
Όταν τρώγαμε το φαγητό ήταν τελείως άνοστο κάτι έλλειπε!Τότε κατάλαβα ότι δεν είχα βάλει καθόλου λάδι.
Το πάθημα μου έγινε μάθημα από τότε τα κολυμπάω στο λάδι!
Δεν χρειάζεται γνώση κέφι καιαγάπη γιαυτό που κάνεις θέλει!

Είμαι τυχερή!!!!

Ενα 3ήμερο ταξιδάκι στην Αθήνα ήταν ότι έπρεπε για ανανέωση!
Η 1η μέρα αφιερώθηκε στο shopping therapy.Αλλά σαν τυχερή της χρονιάς λόγω φλουριού κατέληξε σε "νεύρα σπάσινγκ" γιατί ότι μου άρεσε σε βιτρίνα δεν υπήρχε σε χρώμα που ήθελα και άν έβρισκα χρώμα το νούμερο είχε εξαντληθεί.
Φαντάσου δηλαδή να'ρχόμουν 1βδομάδα αργότερα που αρχίζουν οι εκπτώσεις ούτε κάλτσα δεν θα'βρισκα.
Μην αναφερθώ σε ανάδρομους Ερμή και 'Αρη αυτήν την εποχή γιατί οι περισσότεροι δεν παραδέχεστε και ένα κενό πορείας που με βρήκε αυτό το 2ωρο που δεν έπρεπε ούτε καν να σκεφτώ τα ψώνια.


Η απογευματινή βόλτα όμως στο Μοναστηράκι μ'αποζημίωσε!
Μία υπέροχη πλατεία κατάμεστη από αργόσχολους και πλανόδιους έγχρωμους μικροπωλητές!
Μια μαγευτική μουσική από όργανα έντυνε το σκηνικό του ζεστού συννεφιασμένου απομεσήμερου.
Όλα τα πρόσωπα των παρευρισκομένων παγερά αδιάφορα!Παντού συναντούσες βλέμματα θλιμμένα,απομονωμένα αδιάφορα για το τι συμβαίνει γύρω τους.
Στο βάθος τα αρχαία μάρμαρα επιβλητικά χάριζαν την μεγαλόπρεπη αίγλη τους και από κάτω οι ανασκαφές του Ηριδιανού ποταμού με τις μαρμάρινες πλήθυνες πλάκες μαγνητίζουν ακόμα περισσότερο το χώρο.
Καταλήξαμε σ'ενα μικρό μαγαζάκι δίπλα στην αρχαία αγορά στην οδό Διοσκούρων με το ίδιο όνομα "Διόσκουροι" όπου οι γύρω εικόνες δεν πρόδιδαν με τίποτα ότι βρίσκεσαι στο κέντρο της Αθήνας!Τουλάχιστον αυτό το κέντρο αξίζει πολλά και φαίνεται ο ιδιοκτήτης του αυτό το'χει καταλάβει ώστε να χρεώνει την μπύρα 4.50 ευρώ.Αισθάνομαι ότι ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει!Τα αρχαία τα εγκατελειμένα και ανακαινισμένα κλασσικά σπίτια τα σοκάκια σε πηγαίνουν χρόνια πίσω.!!

Το βράδυ είχαμε συμφωνήσει να δούμε το "33 φορές να φύγεις" στο θέατρο "ΔΙΑΝΑ"

Βγήκαμε απ'το ΜΕΤΡΟ και μια απόλυτη ησυχία πλανιόταν.Η Πανεπιστημίου τελείως νεκρή.Μόνο πεζοί κυκλοφορούσαν!
Είχαν φροντίσει οι τρομοκράτες να περάσω ανενόχλητη χωρίς θορύβους και κίνηση.
Είμαι η τυχερή της Χρονιάς είπαμε Ευτυχώς που δεν άνοιξα όλη μέρα ούτε ραδιόφωνο γιατί θα'χανα αυτήν την υπέροχη παράσταση!!
Πάνω σε κείμενο του Νίκου Ποριώτη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με την Ελένη Ράντου και τον Άκη Σακκελαρίου σε δύο ανατρεπτικούς ρόλους.
Μια κωμωδία διαφορετική που σαρκάζει τους πάντες και τα πάντα βγάζει την ίδια τη ζωή με τις αλήθειες και τις ανατροπές της.
Το σίγουρο είναι ότι 1.30ώρα ξεχνιέσαι και μένεις θεατής γιατί η παράσταση σε καθηλώνει ευχάριστα.

Σήμερα τα Φώτα!!

Σήμερα είναι των Φωτών
π'αγιάζουν οι παπάδες
και μεσ'τα σπίτια μπαίνουνε
και λέν'τον Ιορδάνη.

Ο Ιορδάνης Βαπτιστής επέρασε και είπε:
"Χαρισε τε μου τα κλειδιά τα μαργαριταρένια
ν'ανοίξω τον Παράδεισο να πιώ νερό δροσάτο
να πέσω ν'αποκοιμιθώ σε μια σπηλιά απο κάτω
Να πέσουν τ'αστρα πάνω μου τα ρόδα στην ποδιά μου
και τα χρυσά τριαντάφυλλα τριγύρω στα μαλλιά μου
Ανήφορος κατήφορος σε τρία πηγαδάκια
ήτανε τρεις μελαχρινές με άσπρα φουστανάκια
Η μια κεντά τον Ουρανό ή άλλη το φεγγάρι
κ'η τρίτη η μικρότερη κεντά τον Άι Γιάννη!!


Αν και στο νησί τα κάλαντα τα λέν'την παραμονή το βράδυ αλλά ελάχιστα παιδιά πια βγαίνουν να πούν τα κάλαντα με φαναράκια!
Προτιμούν να παίζουν με τα Νintendo και τα p/c παρά να βγαίνουν στους δρόμους.
Άλλωστε έχουν πάρει και τα παιχνίδια τους και δεν θέλουν να μαζέψουν άλλα λεφτά!
Σε λίγα χρόνια θα'ναι και αυτό το έθιμο μια ανάμνηση παλιά των παππούδων.
Και φέτος τα Θεοφάνια γιορτάστηκαν με μεγαλοπρέπεια όπως κάθε χρόνο!



Πλήθος κόσμου και πλεούμενα περιμένουν..



Όλοι έτοιμοι περιμένουν την στιγμή που θα πεί ο Δέσποτας
"Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε...






Ο "τυχερός" με τον Σταυρό ..

Ο "αγιασμός των υδάτων"ολοκληρώθηκε μαζί και η παρέλαση!





Να που έφτασαν και τα Φώτα που σημαίνει τέλος οι γιορτές τέλος οι διασκεδάσεις τα πολύχρωμα φωτάκια λαμπιόνια και τραγούδια.
Οχι πως αλλάζει κάτι απ'την καθημερινότητα αλλά αυτή την μέρα από παιδί με μελαγχολεί μου θυμίζει ότι η επόμενη είναι μέρα καθημερινότητας και γυρισμός στο σχολείο.
Αν και τώρα δεν υπάρχει για μένα διαφορά αργίας και καθημερινής εν τούτοις πρέπει να κρυφτούν όλα τα Χριστουγεννιάτικα μετά τον αγιασμό του σπιτιού να κατέβει και το παραμικρό στολίδι.Και αυτή η δουλειά με ρίχνει.Ίσως είναι αυτός ο λόγος που δεν θέλω να στολίσω σκεπτόμενη αυτή τη στιγμή.
Εκεί συνειδητοποιώ ότι άλλος ένας χρόνος πέρασε απ'το προηγούμενο στόλισμα πόσα χρόνια τόσα στολίδια και το καθένα κουβαλάει τις δικές του αναμνήσεις τη δική του ιστορία!
Πόσο άδειο πόσο άχρωμο φαίνεται μετά στο σπίτι.
Εχω την ίδια αίσθηση όταν γυρίζω από ταξίδι!
Ενώ φτιάχνω με τόσο ενθουσιασμό βαλίτσες όταν γυρίσω και πρέπει να τις αδειάσω το αναβάλω συνέχεια νομίζοντας ότι κρατώ ακόμα στη βαλίτσα τις εμπειρίες τις αναμνήσεις που έζησα και θα τις χάσω αδειάζοντας τη!MAD


Να δώσω τις πιο εγκάρδιες ευχές μου πρώτα στην

ΦΩΤΕΙΝΗ

και για αύριο στους:

tzonako

Ι.Dinos

SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS Ο JKOK

ikor

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ

Γιάννης Παππάς

Hellenic Potion

Aunt Donna

με μια υπέροχη μαντινάδα:

Όσες κι αν βάζει ο νούς ευχές
κρεμώ στ αστέρια απόψε
σήκωσ' τα μάτια σου να δεις
κι όποια σ' αρέσει κόψε.