Ο Μύλος του Πρινάρη!

Κ
αι'νω απολαμβάναμε τους σπιτικούς μεζέδες κάτω απο τις κρεβατίνες με τ'αμπέλια στην πλατεία του Χρωμοναστηρίου δίπλα μας ακριβώς ένα αναπαλαιωμένο κτήριο ένα κόσμημα για το χωριό.
Πλησιάζω και διαβάζω "Ο Μύλος του Πρινάρη"

Ένα παλιό ελαιοτριβείο αναπαλαιώθηκε συντηρήθηκε και προσαρμόστηκε,για ν'αποτελέσει ένα κέντρο εκπαίδευσης και ενημέρωσης για τον πολιτισμό της ελιάς,του λαδιού και των Μύλων,καθώς και της προβολής και της προώθησης του λαδιού ως τοπικού προϊόντος.
Μπαίνουμε μέσα και αυτομάτως ο χώρος μας με τα αντικείμενα μας γυρίζει σε μια άλλη εποχή!
Στη μέση ο μύλος με τις τρεις μυλόπετρες κλέβει την παράσταση και γύρω γύρω αναρίθμητα εργαλεία εκείνης της εποχής.

Και στη γωνία το παχνί όπου το ζώο έτρωγε μιας και ήταν οικόσιτο και απαραίτητο για τον μύλο.
Μέσα στον ίδιο χώρο που έμενε ο νοικοκύρης με τη φαμίλια του.Χωρίς αποσμητικά με λεβάντα και ωκεανό μα μόνο την οσμή του ζώου και της φρεσκοκομμένης ελιάς που μετατρεπόταν σε ολόχρυσο φρέσκο ευλογημένο λάδι.

Η χειροκίνητη πρέσα!

Και η ξύλινη σκάλα που οδηγεί στην κρεβατοκάμαρα του ζευγαριού που ήταν μέσα στο ίδιο χώρο.Τότε που δεν ξεχώριζαν οι άνθρωποι του μόχθου δωμάτια για ξένους για παιδιά.Υπήρχε ένας χώρος για τις κυρίως δουλειές και ένας για ύπνο,απλά πράγματα.!

Και άλλα εργαλεία καθημερινής χρήσης!

Και οι "μισές" τοπικές ενδυμασίες!

Η σκάφη για το ζύμωμα του ψωμιού!
Και η περίφημη "πλύστρα"!

Τα σίδερα με τα κάρβουνα!Και τα μικρά που μπαίνανε 2-2 στο μαγκάλι να πυρώσουν.Μου θύμισαν τη γιαγιά μου ένα καλοκαίρι στη Σαλαμίνα μου σιδέρωνε το φουστανάκι για το πανηγύρι της Φανερωμένης!

Και κουκούλια του μεταξοσκώληκα!!

Στο Ρέθυμνο!

Κ
αι να που έφτασε και η μεγάλη μέρα της ορκωμοσίας "ο κύριος σκοπός του ταξιδιού μας!" Ξεκινήσαμε πρωί για Ρέθυμνο.
Ο Δημιουργός-ζωγράφος θαρρείς και χρησιμοποιεί σ'αυτόν τον καμβά περισσότερο πράσινο πιο έντονο πολύ ζωηρό.Η διαφορά με το που μπαίνεις στο νομό Ρεθύμνου είναι εμφανής.

Η βλάστηση στα γύρω βουνά καμία σχέση με το γυμνό καλοκαιρικό τοπίο που βλέπαμε.
Στο δρόμο μας κοσμοπολίτικες παραλίες με αξιοθαύμαστα ξενοδοχειακά συγκροτήματα κλέβουν την παράσταση όπως το Μπαλί.

Μπαίνουμε στα Περιβόλια σε λίγα μέτρα βρίσκεται το Τ.Ε.Ι Κρήτης.Καθώς ανεβαίνω την είσοδο με γυρίζει πίσω 7χρόνια όταν πρώτη πέρασα αυτή την είσοδο για την εγγραφή του "μικρού".Θα'λεγα  πως ήταν χθες κι όμως πέρασαν  τόσα χρόνια??
Οδηγούμαστε στο Αμφιθέατρο της σχολής μια αρκετά μεγάλη αίθουσα διαμορφωμένη κατάλληλα για ανάλογες εκδηλώσεις.
Ξεκινά με την ομιλία του Πρύτανη χαιρετίζοντας μας και δίνοντας τα συγχαρητήριά του στα παιδιά τονίζοντας ότι είναι η 5η ορκωμοσία της σχολής και έχει δώσει συνολικά 200πτυχία, αριθμός σχετικά μικρός για το νέο αυτό τμήμα του Τ.Ε.Ι
Αναφέρθηκε στις δυνατότητες επαγγελματικής αποκατάστασης με αυτό το πτυχίο καθώς και στην ανάγκη αναβάθμισης και  ανάπτυξης του πτυχίου με master μπροστά στις εξελίξεις της τεχνολογίας. Μεγάλο βάρος έριξε στα προβλήματα της σχολής και την προσπάθειά του να κρατήσει το  τμήμα μετά απ'την άδικη μείωση των καθηγητών και εισηγητών απ'το Υπουργείο.
Συνέχισε ο πρόεδρος των φοιτητών που με'να καυτό μεστό λόγο μίλησε για τις ελλείψεις της σχολής την ανάγκη να παραμείνει ως έχει αυτόνομη.Την αδιαφορία της Κυβέρνησης για την εκπαίδευση και τα μικρά κονδύλια που δαπανώνται σ'αυτή.
Για την τύχη των πτυχιούχων μετά την αναγνώριση των ιδιωτικών κολεγίων,μια αναγνώριση που τα καθιστά ισάξια και τους στερεί αυτόματα από τις λιγοστές εν ώρα κρίσης θέσεις εργασίας.
Μίλησε για την "κατάντια" πτυχιούχων σε διαφορετικές δουλειές άσχετες με το αντικείμενό τους προκειμένου ν'απασχοληθούν .Την σημερινή δηλαδή πραγματικότητα κατηγορώντας την Κυβέρνηση που δημιουργεί σχολές χωρίς να μεριμνεί για την απορρόφηση των πτυχιούχων.Μια πάγια τακτική που στην ουσία αναβαθμίζει τη μάζα των ανέργων σε πτυχιούχους άνεργους.
Ο λόγος του προβλημάτισε χαρίζοντάς του ένα δυνατό χειροκρότημα.

Τα παιδιά ανέβηκαν να ορκιστούν και ένα-ένα ονομαστικά έπαιρνε το πτυχίο του.
Ο Διευθυντής στην ομιλία του δήλωσε ότι κάθε πτυχίο για το κράτος κοστίζει 50.000ευρώ εγώ δεν έχω κοστολογήσει πόσο μας στοίχισε αλλά αυτή η στιγμή ομολογώ είναι ανεκτίμητη.

Η εκδήλωση συνεχίστηκε με μια μουσική παρουσίαση των Φοιτητών και καθηγητών τους, 2υπέροχες μελωδικές γυναικείες φωνές πλημμύρισαν την αίθουσα κάτω απ'τους ήχους κιθάρας, απο ούτι   και κρουστών.
Κάτι που ενόχλησε ήταν τα ηχεία που μικροφώνιζαν.Οταν το συζήτησα στο γιό μου και το θεώρησα απαράδεχτο σε εκδήλωση Μουσικής Τεχνολογίας.Μου είπε ότι ο συγκεκριμένος καθηγητής που ήταν υπεύθυνος τους είχε δηλώσει ότι στο μάθημά του αν γινόταν κάτι ανάλογο θα κοβόταν οριστικά απ'αυτόν!
Τα συμπεράσματα δικά σας!!
Η εκδήλωση έκλεισε μ'ενα πλούσιο μπουφέ με εξαιρετικά φαγητά γλυκά και άφθονο κρασί.
Ήταν και αυτά μέσα στο κόστος του πτυχίου και έπρεπε να τα τιμήσουμε!!
Αφήσαμε το Τ.Ε.Ι Κρήτης με μια χαρούμενη συγκίνηση !

Χαλαρώσαμε σε ένα  πανέμορφο Snac Bar της παραλίας με τους συμφοιτητές και καθηγητή.

Και αργά τ'απόγευμα βρεθήκαμε σ'ενα κοντινό χωριό ανάμεσα σ'ενα καταπράσινο τοπίο αναζητώντας σπιτικά παραδοσιακά εδέσματα.

Σε μια  γραφική ταβερνούλα στη μικρή πλατεία του χωριού κάτω απο τις κρεβατίνες απολαύσαμε τα μεζεδάκια που έφτιαξε η ιδιοκτήτρια της σε απίστευτο χρόνο και με μοναδική μαεστρία.

Απέναντί μας οι κυράδες βγήκαν με τα εργόχειρα κάτω απ'την μουριά να "σκοτώσουν "την ώρα τους, το internet ακόμα δεν έχει φτάσει εδώ σκέφτομαι!

Ευτυχώς τα χωριά μας μένουν όπως τα'ξερα τότε!

Στη Νότια Κρήτη!!

Αποφασίσαμε να επισκεφτούμε και την Νότια Κρήτη μιας και έχουμε ακούσει τα καλύτερα γιαυτή την πλευρά της.
Με οδηγό το G.P.S το χάρτη ανα χείρας και απαραίτητο συνεπιβάτη το air conticion ξεκινήσαμε με προορισμό τις Μοίρες.
Περνάμε τις Δάφνες ένα χωριό με πολλούς αμπελώνες απο τους οποίους βγαίνει το καλύτερο Μαλεβιζιώτικο κρασί!

 Μια διακλάδωση οδηγεί στο Βενεράτο ένα απο τα παλαιότερα χωριά της Κρήτης χτισμένο ανάμεσα σ'αμπελώνες και ελαιώνες.

Διασχίζουμε απέραντες εκτάσεις με αμπελώνες και ελαιώνες και στα 10χλμ συναντάμε την Αγ.Βαρβάρα όπου απο κεί μπαίνουμε στον κάμπο της Μεσαράς τη μεγαλύτερη πεδιάδα της Κρήτης που βλέπει προς το Λιβυκό πέλαγος.
Αφήνουμε τους Αγ.Δέκα χτισμένο σ'ενα καταπράσινο ύψωμα που έχει θέα στην αρχαία Γόρτυνα. 
Το χωριό οφείλει τ'ονομά του στους 10χριστιανούς πρωτομάρτυρες που θανατώθηκαν το 250μ.χ κοντά στο σημείο που αργότερα χτίστηκε στην μνήμη τους ομώνυμη βυζαντινή εκκλησία.
Οι τάφοι τους βρίσκονται στο παρεκκλήσι στην τοποθεσία Αγ.Λίμνη έξω απ'το χωριό.
1χλμ έξω απ'τους Αγ.Δέκα θα δούμε διάσπαρτα μέσα σ'ενα ελαιώνα που απλώνεται στις δύο πλευρές του δρόμου τα ερείπια της αρχαίας Γόρτυνας πόλης που άκμασε κατά την ρωμαϊκή εποχή!

Ο χρόνος δεν μας επιτρέπει για αρχαιολογικές επισκέψεις!
Συνεχίζουμε το δρόμο μας φθάνοντας στις Μοίρες εμπορικό και γεωργικό κέντρο της περιοχής καθώς και συγκοινωνιακός κόμβος.
Μια διακλάδωση οδηγεί στο σημαντικό αρχαιολογικό χώρος της Φαιστού που είναι ο δεύτερος σε σπουδαιότητα στην Κρήτη και όπου βρέθηκε ο ομώνυμος δίσκος της.
Η αφόρητη ζέστη δεν ενδείκνυται για περιήγηση στον αρχαιολογικό της χώρο.
Προσπερνάμε και άλλο αρχαιολογικό χώρο της Αγ.Τριάδος  και συνεχίζουμε για το Τυμπάκι μια κωμόπολη ανάμεσα σε θερμοκήπια.
Δυτικά ο δρόμος φιδοσέρνεται μπροστά μας διασχίζοντας τους γκριζοπράσινους ελαιώνες για την Αγ.Γαλήνη!
Χτισμένη στη δυτική πλευρά μια εύφορης κοιλάδας την οποία διαρρέει ο Αμαριανός ποταμός.

Ένα υπέροχο ήρεμο λιμανάκι μεταμορφωμένο σε παραθεριστικό κέντρο ανοίγεται μπροστά μας.

 Απολαμβάνουμε τα κρυστάλλινα νερά του Λιβυκού πελάγους και χαλαρώνουμε στην απόλυτη ηρεμία του.

Μόνο το κύμα που γλύφει τα βότσαλα ακούγεται σαν μουσική!

Ένας θαλάσσιος επισκέπτης εμφανίζεται μπροστά μας.Όταν τα θέλεις να συνοδεύσεις το τσιπουράκι σου άφαντα τώρα σ'ακατάληλη ώρα νά'το!
Βρε "ξούτ" στη μάνα σου! το διώχναμε μα αυτό τίποτα επέμενε!

Νούμερο γίναμε με τους τουρίστες ν'αποθανατίζουν το "μαλάκιον" και μεις μαλάκες να το κοιτάμε μιας και η ζέστη και τα χιλιόμετρα που είχαμε να διανύσουμε δεν μας επέτρεπαν τη συντροφιά του!

Το αφήσαμε "πεσκέσι" σε μια οικογένεια να πιεί μια ρακί στην υγειά μας.
Αποχαιρετάμε το ονειρικό λιμανάκι της Αγίας Γαλήνης αναζητώντας τα Μάταλα!

Κατευθυνόμενοι για τα Μάταλα περνάμε την παραλία του Καλαμακίου!

Ενα υπέροχο κοσμοπολίτικο θέρετρο συναντάμε γεμάτο ζωή!

Εντυπωσιακοί κατακόρυφοι κίτρινοι βράχοι με τις λαξευμένες σπηλιές οι οποίες τον 1ο και 2ο αι.μ.χ χρησιμοποιήθηκαν ως τάφοι κλέβουν την παράσταση!

Περιφραγμένος αρχαιολογικός χώρος που έχουν ανασκαφεί περίπου 100 νεκρικοί θάλαμοι στους οποίους τοποθετούνται σαρκοφάγοι.

Αναζητάμε μια άλλη αίσθηση δροσιάς στην επιστροφή για την υπόλοιπη μέρα και συγκεκριμένα το κεφαλοχώρι του Ζαρού που βρίσκεται σκαρφαλωμένο στις παρυφές του Ψειλορίτη.

Ανακαλύπτουμε μέσα σε μια κατάφυτη με ψηλά πλατάνια λεύκες και πικροδάφνες λοφώδη τοποθεσία την ομώνυμη τεχνητή λίμνη Ζαρού!

Μαγεύομαι απ'τη βλάστηση που με τριγυρίζει και τα  σκούρα σμαραγδένια νερά της που μέσα τους εκτρέφονται πέστροφές!

Προχωρήσαμε πιο βόρεια και ένας παραμυθένιος  παραδοσιακός ξενώνας " Ο Ελαιώνας "  εμφανίστηκε μπροστά μας συνδυάζοντας και τον εναλλακτικό τουρισμό!

Γευτήκαμε τα μαγευτικά παραδοσιακά εδέσματα σε πολύ προσιτές τιμές και το γενναίο Κρητικό κέρασμα με το αρωματικό  ρακόμελο τους.

Αξίζει τον κόπο αν βρεθείτε σ'αυτά τα μέρη αναζητήστε το!