Τετάρτη 10 Απριλίου 2013
Πέμπτη 4 Απριλίου 2013
Στο Γερούσι..!!
Οδηγός μας,ένας υπέροχος πατριώτης που έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη των αρχαίων του νησιού. Ένας άνθρωπος με γνώσεις δημοτικού, παλιός ναυτικός που η θέληση και ευρηματικότητα του ξεπερνάει σε τοπικά θέματα και των αρχαιολόγων τις γνώσεις.
Στόχος μας το Γερούσι ένας λόφος 270μέτρων τα εγκυκλοπαιδικά στοιχεία είναι δίπλα.
Ξεκινήσαμε με ένα Μαρτιάτικο καυτό ήλιο. Μέσα σε 20μέρες είχε αλλάξει εντελώς το σκηνικό στα βουνά.
Τα χόρτα τα περισσότερα είχαν ανθίσει,προαναγγέλλοντας μας ότι η άνοιξη βρίσκεται προ των πυλών. Ο αγέρας μοσχομύριζε θυμάρι και φασκόμηλο ενώ τα ζωύφια γύριζαν σαν τρελά μεθώντας απ'τους χυμούς των λουλουδιών.
Σε λίγη λεπτά είμαστε πάνω σε μια πλακούρα αρκετά μεγάλη.Ο οδηγός έσκυψε κάτω και μας αποκάλυψε μια βραχογραφία χιλιάδων χρόνων!Ένας χάρτη της Σύρου πριν πολλά χιλιάδες χρόνια ανοίχτηκε μπροστά μας.
Στη βραχογραφία αυτή καταδεικνύεται η ακριβής θέση του Ηλιοτροπίου και ο τρόπος λειτουργίας του. Ένα χάρτη που έχει ανακαλύψει και μελετάει εδώ και 20 χρόνια ο κ.Λούης με ακρίβεια αρχαιολόγου.
Πάνω του χαραγμένοι -όπως και το Ηλιοτρόπιο– την φαινομένη κίνηση του Ήλιου, τις εποχές, τις ισημερίες και τις τροπές στη Σύρο. Πάνω σ'αυτόν το χάρτη βρήκε στοιχεία και ανακάλυψε ένα παλαιό πηγάδι προϊστορικήςπεριόδου που χρησίμευε σαν Ηλιοτρόπιο σ'εκείνα τα χρόνια.
Λίγο πιο πάνω και άλλος βράχος με καταγεγραμμένα στοιχεία για την ανατολή του ηλίου κατά τις ισημερίες από την Δήλο.
Στρέφω το βλέμμα προς την Ανατολή και πράγματι το μοναδικό νησί που 'ναι πεντακάθαρο στον ορίζοντα γύρω είναι η Δήλος η γενέτειρα του Απόλλωνα.
Στην κορφή πια απολαμβάνουμε μια υπέροχη πανοραμική θέα όλου του νησιού. Μπροστά μας έχουμε την πόλη με το υπέροχο λιμάνι της.
Γυρίζοντας λίγο αριστερά έχω μπροστά μου τα ενδότερα χωριά Πάγο,Δανακό,ενώ απέναντι ξεχωρίζει ο Πύργος το ψηλότερο βουνό του νησιού με τις κεραίες.
Στρέφοντας λίγο τον κορμό φαίνεται ο όρμος του Κινιού στο βάθος.
Ενώ ακόμα πιο αριστερά ξεχωρίζω τον Γλάροντα την γνωστή μου βουνοπλαγιά του Γαλησσά. Καυτός ο ήλιος παίζει κρυφτούλι με τα σύννεφα μα όταν χάνεται ο αέρας ψυχρός επιβεβαιώνει την παροιμία του λαού. "Μάρτης είναι χάδια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει."
Πιο κάτω το γραφικό λιμανάκι του Φοίνικα με τα σπίτια Ποσειδωνίας και Βήσα να συνθέτουν τον πίνακα.
Ακόμα πιο αριστερά διακρίνεται η μικρή χερσόνησο Διακόφτη με τη βάση του Πολεμικού Ναυτικού τα σπίτια της Ντελαγκράτσιας και στο βάθος οι Αγκαθωπές.
Κοιτώντας στο λιμάνι μπροστά μας τα σπίτια και θερμοκήπια της Παρακοπής και του Αγρού.
Ενώ δεξιά του λιμανιού έχουμε μπροστά μας την Φανερωμένη και το αεροδρόμιο ενώ στο βάθος τα σπίτια της Μυκόνου ίσα που διακρίνονται στη σκούρα καταχνιά των βράχων της.
Στρέφοντας ακόμα δεξιότερα η Αζόλιμνος με το ασπρονήσι!
Και ακόμα πιο δεξιά ο κόλπος της Βάρης Μαγεμένοι όλοι, απ'αυτή την βουνοκορφή έχουμε σχεδόν όλα τα χωριά στα πόδια μας.
Κοιτώ το βάθος που θέλει η παράδοση να ρίχνουν τους γέροντες απ'οπου πήρε και τ'ονομα αυτός ο λόφος μα δεν με ικανοποιεί το ύψος.
Ο λόφος δεν είναι απότομος γεμάτος βράχια είναι αδύνατον να πέσει κάποιος από'δω πάνω και να σκοτωθεί.
Ο κ.Λούης μας δίνει τη δική του εξήγηση σ'αυτό το θέμα σύμφωνα με τους στίχους του Ομήρου όταν ο Οδυσσέας μεταμορφωμένος σε ζητιάνο συναντάει τον Εύμαιο πιστό χοιροβοσκό του και του λέει για την καταγωγή του αναφερόμενος στο νησί μας. 400 Ένα νησί, Συρία που λέγεται, μπορεί ακουστά να το 'χεις, στου γήλιου πέρα τα γυρίσματα, στην Ορτυγία πιο πάνω. Δε θα το πεις νησί πολύκοσμο, μα πλούσιο᾿ θρέφει βόδια και πρόβατα, κι είναι κρασότοπος και στάρι πλήθιο βγάζει. Ποτέ ο λαός εκεί δεν πείνασε μηδέ τον βρήκε αρρώστια κακιά, απ᾿ αυτές που τους τρισάμοιρους ανθρώπους βασανίζουν. Μονάχα, σα γεράσουν οι άνθρωποι στη χώρα ετούτη μέσα, 410 ζυγώνουν η Άρτεμη κι ο Απόλλωνας ο χρυσοδοξαράτος κι ευτύς ανένιωστα με απόνετες σαγίτες τους σκοτώνουν.
Κατά τη δική του εκδοχή οι κάτοικοι εκείνης της εποχής άφηναν τους ανήμπορους γέροντες σ'αυτό το λόφο και πέθαιναν από αφυδάτωση καθώς τους έβλεπε ο ήλιος που ανέτειλε απ'την Δήλο μιας και αυτός ο τρόπος θανάτου ισχυρίζεται ότι είναι ο πιο γλυκός.
Ανανεωμένοι απ'την επαφή με την φύση που ξυπνά αυτή την εποχή, γεμάτοι νέες εμπειρίες και σημαντικές γνώσεις πάνω στην ιστορία του νησιού γυρίζουμε υποσχόμενοι ότι θα συνεχίσουμε παρόμοιες εξορμήσεις στο μέλλον.
Ετικέτες
Τοπία-βουνό
Δευτέρα 1 Απριλίου 2013
Καλό...Μήνα!!
Πρωταπριλιά σήμερα,και'χουν την τιμητική τους όλοι οι πολτικοί ,να τους χαιρόμαστε και να τους καμαρώνουμε για τα ψέμματα που μας σερβίρουν καθημερινά!
Προσοχή στα παραμύθια είναι για να τα διαβάζεις όχι για να τα τρώς!
Αν γινόταν να γύριζε κάποιος που είχε πεθάνει πριν 50 χρόνια στην σημερινή εποχή δεν θα πίστευε στα μάτια του αποδοχές και συνθήκες εργασίες ίδιες ακόμα και πολιτικούς με τα ίδια ονόματα, θα'βλεπε μόνο την τεχνολογία εξελιγμένη.
Και τα μέτρα που εφαρμόζονται με εντολές της Τρόικας σε άλλη εποχή να τ'ακούγαμε σαν πρωταπριλιάτικα αστεία δεν θα τα πιστεύαμε και όμως τα δεχόμαστε και δεν αντιδράμε καν.
Τι περίεργος λαός που είμαστε?
Ένα ανεκδοτάκι να ξεφύγουμε λίγο!
Ένας Γερμανός, ένας Γάλλος, ένας Άγγλος και ένας Έλληνας σχολιάζουν έναν πίνακα του Αδάμ και της Εύας στον Παράδεισο.
Ο Γερμανός λέει: -Κοιτάξτε την τελειότητα στα σώματα: εκείνη ψηλή και ευκίνητη, εκείνος μ' αυτό το αθλητικό κορμί, τους καλογυμνασμένους μύες. Πρέπει να είναι Γερμανοί.
Αμέσως, ο Γάλλος αντέδρασε:
- Δεν το πιστεύω, είναι ξεκάθαρος ο ερωτισμός που εκλύεται και από τις δυο φιγούρες. Εκείνη τόσο θηλυκή. Αυτός τόσο ανδροπρεπής. Γνωρίζουν ότι σύντομα θα έλθει ο πειρασμός. Πρέπει να είναι Γάλλοι.
Κουνώντας αρνητικά το κεφάλι ο Άγγλος σχολιάζει:
- Παρατηρείστε... Την ηρεμία στα πρόσωπά τους, την λεπτότητα στη στάση τους, την νηφαλιότητα της κίνησης. Μόνο Άγγλοι μπορεί να είναι.
Μετά από μερικές στιγμές συγκέντρωσης, ο Έλληνας φώναξε:
- Δεν συμφωνώ. Κοιτάξτε καλά: Ο Αδάμ ξεβράκωτος, ξυπόλητοι, κοιμούνται κάτω από ένα δένδρο, έχουν μόνο ένα φτωχό μήλο για να φάνε, δεν διαμαρτύρονται και επιπλέον οι μαλάκες πιστεύουν ότι είναι στον Παράδεισο. Αυτοί είναι Έλληνες!!!
Να ενημερώσω τους φίλους και αναγνώστες αυτού του blog η διεύθυνση του ιστιολογίου έχει αλλάξει όσοι από σας έχετε στην sitebar την παλιά zoyzoymomania θα σας βγαίνει ένας κινέζος που καμία σχέση δεν έχει μαζί μου απλά έχει πάρει την διεύθυνση.
Ενημερώστε τη σελίδα σας για να μη σας ταλαιπωρεί.
Προσοχή στα παραμύθια είναι για να τα διαβάζεις όχι για να τα τρώς!
Αν γινόταν να γύριζε κάποιος που είχε πεθάνει πριν 50 χρόνια στην σημερινή εποχή δεν θα πίστευε στα μάτια του αποδοχές και συνθήκες εργασίες ίδιες ακόμα και πολιτικούς με τα ίδια ονόματα, θα'βλεπε μόνο την τεχνολογία εξελιγμένη.
Και τα μέτρα που εφαρμόζονται με εντολές της Τρόικας σε άλλη εποχή να τ'ακούγαμε σαν πρωταπριλιάτικα αστεία δεν θα τα πιστεύαμε και όμως τα δεχόμαστε και δεν αντιδράμε καν.
Τι περίεργος λαός που είμαστε?
Ένα ανεκδοτάκι να ξεφύγουμε λίγο!
Ένας Γερμανός, ένας Γάλλος, ένας Άγγλος και ένας Έλληνας σχολιάζουν έναν πίνακα του Αδάμ και της Εύας στον Παράδεισο.
Ο Γερμανός λέει: -Κοιτάξτε την τελειότητα στα σώματα: εκείνη ψηλή και ευκίνητη, εκείνος μ' αυτό το αθλητικό κορμί, τους καλογυμνασμένους μύες. Πρέπει να είναι Γερμανοί.
Αμέσως, ο Γάλλος αντέδρασε:
- Δεν το πιστεύω, είναι ξεκάθαρος ο ερωτισμός που εκλύεται και από τις δυο φιγούρες. Εκείνη τόσο θηλυκή. Αυτός τόσο ανδροπρεπής. Γνωρίζουν ότι σύντομα θα έλθει ο πειρασμός. Πρέπει να είναι Γάλλοι.
Κουνώντας αρνητικά το κεφάλι ο Άγγλος σχολιάζει:
- Παρατηρείστε... Την ηρεμία στα πρόσωπά τους, την λεπτότητα στη στάση τους, την νηφαλιότητα της κίνησης. Μόνο Άγγλοι μπορεί να είναι.
- Δεν συμφωνώ. Κοιτάξτε καλά: Ο Αδάμ ξεβράκωτος, ξυπόλητοι, κοιμούνται κάτω από ένα δένδρο, έχουν μόνο ένα φτωχό μήλο για να φάνε, δεν διαμαρτύρονται και επιπλέον οι μαλάκες πιστεύουν ότι είναι στον Παράδεισο. Αυτοί είναι Έλληνες!!!
Να ενημερώσω τους φίλους και αναγνώστες αυτού του blog η διεύθυνση του ιστιολογίου έχει αλλάξει όσοι από σας έχετε στην sitebar την παλιά zoyzoymomania θα σας βγαίνει ένας κινέζος που καμία σχέση δεν έχει μαζί μου απλά έχει πάρει την διεύθυνση.
Ενημερώστε τη σελίδα σας για να μη σας ταλαιπωρεί.
Ετικέτες
Με χιούμορ..
Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013
Μια...θαλασσινή Μακαρονάδα..!!
Όταν ήπιαν τα νερά τους, έριξα 1ποτήρι ούζο για να τα σβήσω που ταιριάζει υπέροχα με τα θαλασσινά και δυναμώνει την γεύση τους.
Περίμενα να εξατμεί το αλκοόλ και πρόσθεσα 1 κονσέρβα κονκασέ ντομάτα ψιλοκομμένη με 1,1/2 ποτήρι ζωμό που άφησαν τα φλούδια των γαρίδων.
Άφησα τα θαλασσινά 15λεπτά να βράσουν στη σάλτσα και 5' πριν την σβήσω έριξα και τις γαρίδες.
Στο μεταξύ στο ζωμό που είχα απ'τις γαρίδες πρόσθεσα νερό και αλάτι, και έβρασα μέσα τα μακαρόνια "al dente".
Τα στράγγισα και τα'βαλα μέσα στη σάλτσα με τα θαλασσινά για 3λεπτά.
Ετικέτες
Με κέφι και όρεξη...
Κυριακή 24 Μαρτίου 2013
Το Νεώριο στην ...εντατική!!
Η επιδείνωση της χρόνιας βρογχίτιδας του οικονομικού πνεύμονα (Νεωρίου ) του νησιού, ανησυχεί για άλλη μια φορά τους κατοίκους του νησιού αλλά κυρίως τους εργάτες του.
Οι βρόγχοι του σε αθλία κατάσταση πια χρήζουν άμεση βοήθεια εντατικής θεραπείας μετά το τελεσίγραφο του Ν.Ταβουλάρη προέδρου των ναυπηγείων Νεωρίου και Ελευσίνας προς το υπουργείο Εθνικής Αμύνης.
Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι για άλλη μια φορά απεγνωσμένοι βλέπουν τα γκρίζα σύννεφα της αβεβαιότητας και της μιζέριας να στέκονται ακίνητα πάνω απ'τα κεφάλια τους.
Πέρσι είχα γράψει για το πρόβλημα που εμφανιζόταν τότε δειλά δειλά!
Ένα πρόβλημα που έμεινε να γίνει χρόνιο και να σαπίζει επηρεάζοντας δυσμενώς την επιχείρηση και κυρίως τους εργαζόμενους που βλέπουν το ψωμί τους πια με το μακαρόνι.
Αφού οι επιχειρηματίες εδώ και 2χρόνια δίνουν έναντι αντί μισθούς για τα δεδουλευμένα τους.
Παγωμένοι οι εργαζόμενοι με μισούς μισθούς ν'ανταποκρίνονται στην ακρίβεια των αναγκαίων αγαθών και κυρίως των χαρατσιών που τους επέβαλαν οι "έξυπνοι" πολιτικοί.
Παγωμένη και η αγορά του νησιού που βλέπει τους πελάτες πια με τα κιάλια αφού η ανεργία και η ανέχεια έχει βάλει λουκέτα σε αρκετές τοπικές επιχειρήσεις.
Πολλοί εργαζόμενοι βλέποντας αυτή την κατάσταση επέλεξαν την συνταξιοδότηση ν'απαλαγούν απ'το αυτό άγχος της ανασφάλειας.
Έμειναν έτσι μετέωροι αφού οι εργοδότες ούτε τα δεδουλευμένα 1χρόνου δεν τους έδωσαν πόσο μάλλον την αποζημίωση που δικαιούνται.
Κατάντησαν επαίτες στα λεφτά τους μπροστά στην αδιαλλαξία των εργοδοτών για εργάτες που δούλευαν γιαυτούς και 30χρόνια.
Ιδρώτας και κόποι μια ζωής πάνω στους οποίους στήριξαν όνειρα και" θέλω χρονών" που η σκληρή ζωή δεν άφησε να υλοποιήσουν βλέπουν να εξατμίζονται μπροστά τους και να μη μπορούν ν'αντιδράσουν
Ένα καζάνι που βράζει η κοινωνία του νησιού με εργάτες που οδηγούνται στην εξαθλίωση και ένας οικονομικός πνεύμονας που ψυχορραγεί και οι επιχειρηματίες ζητούν πάλι την κρατική ένεση βάζοντας ασπίδα τους εργάτες.
Ένα έργο που παίζεται εδώ και 10ετίες εις βάρος του νησιού.
Και μου είναι αδιανόητο να πιστέψω πως δεν γνώριζαν οι ιθύνοντες για αισχρό σχέδιο της αποβιομηχάνισης του νησιού και κυρίως της χώρας όταν πριν 2χρόνια φρόντιζαν να κλείσουν αυτή τη συμφωνία με το κράτος.
Ήδη το κράτος φρόντισε να ρίξει στάχτη στα μάτια των εργαζομένων δίνοντάς τους ένα επίδομα 1.000 ευρώ βαφτίζοντας το "επίδομα απλήρωτων εργαζομένων". Πρωτοφανές ακούγεται επίδομα εργαζομένων σε μέρες κρίσης όταν κόβονται μισθοί και συντάξεις διαρκώς.
Δεν κατάλαβα γιατί πρέπει πάντα να'ναι το κράτος αρωγός σ'αυτήν την επιχείρηση.
Όταν οι ιδιώτες αγόρασαν το Ναυπηγείο φρόντισαν να χωρίσουν τις κτιριακές εγκαταστάσεις απ'το Ναυπηγείο.
Αξιοποίησαν όλα τα ανοικτά πάρκινγκ του Νεωρίου με φτηνά υλικά σε πολυτελή διαμερίσματα και στις Ναυπηγικές εγκαταστάσεις λιγοστές ως τιποτένιες οι επενδύσεις που έκαναν.
Φυσικό και επόμενο είναι να βρίσκεται τώρα σε δυσμενή θέση με δεξαμενές που σαπίζουν τόσα χρόνια με αναγκαστική συντήρηση για να περνούν τους ελέγχους κάθε 4χρόνια.
Θα'πρεπε να παρακαλώ και'γω πολιτικούς και εργοδότες όπως τα Εργοστασιακά σωματεία και το Εργατοϋπαλληλικό κέντρο που μόνο διακοσμητικός είναι ο ρόλος τους σ'αυτό το θρίλερ των απλήρωτων εργαζομένων όμως κάποιες αλήθειες πρέπει ν'ακουστούν.
Όλοι αναπολούμε τις μέρες που στο λιμάνι φάνταζαν πλοία ολόκληρες πολιτείες και περίμεναν σαν τις "σιτεμένες" κυρίες στα κομμωτήρια.
Ανέβαιναν στις δεξαμενές και κείνες αγκομαχούσαν να τα πάρουν στις πλάτες τους.
Τα ματσακόνια και οι τσιμπίδες έδιναν παλμό σ'ολη την πόλη καθώς ήταν σημάδι ότι η αγορά θα ζωντανέψει με τους μισθούς των εργατών, μπογιά και αμμοβολή ένα με τον αέρα που ανάπνεαν, ιδρώτας και βαφή έδιναν το νέο χρώμα του σιδερένιου κολυμβητή που έπεφτε ανανεωμένος πάλι στη θάλασσα.
Τώρα σιγή στο Ναυπηγείο νεκρή και η αγορά του νησιού.
Ηφαίστειο που βράζει για άλλη μια φορά ολόκληρο το νησί και σε εξέχουσα θέση η απελπισία.
Πέρσι είχα γράψει για το πρόβλημα που εμφανιζόταν τότε δειλά δειλά!
Ένα πρόβλημα που έμεινε να γίνει χρόνιο και να σαπίζει επηρεάζοντας δυσμενώς την επιχείρηση και κυρίως τους εργαζόμενους που βλέπουν το ψωμί τους πια με το μακαρόνι.
Αφού οι επιχειρηματίες εδώ και 2χρόνια δίνουν έναντι αντί μισθούς για τα δεδουλευμένα τους.
Παγωμένοι οι εργαζόμενοι με μισούς μισθούς ν'ανταποκρίνονται στην ακρίβεια των αναγκαίων αγαθών και κυρίως των χαρατσιών που τους επέβαλαν οι "έξυπνοι" πολιτικοί.
Παγωμένη και η αγορά του νησιού που βλέπει τους πελάτες πια με τα κιάλια αφού η ανεργία και η ανέχεια έχει βάλει λουκέτα σε αρκετές τοπικές επιχειρήσεις.
Πολλοί εργαζόμενοι βλέποντας αυτή την κατάσταση επέλεξαν την συνταξιοδότηση ν'απαλαγούν απ'το αυτό άγχος της ανασφάλειας.
Έμειναν έτσι μετέωροι αφού οι εργοδότες ούτε τα δεδουλευμένα 1χρόνου δεν τους έδωσαν πόσο μάλλον την αποζημίωση που δικαιούνται.
Κατάντησαν επαίτες στα λεφτά τους μπροστά στην αδιαλλαξία των εργοδοτών για εργάτες που δούλευαν γιαυτούς και 30χρόνια.
Ιδρώτας και κόποι μια ζωής πάνω στους οποίους στήριξαν όνειρα και" θέλω χρονών" που η σκληρή ζωή δεν άφησε να υλοποιήσουν βλέπουν να εξατμίζονται μπροστά τους και να μη μπορούν ν'αντιδράσουν
Ένα καζάνι που βράζει η κοινωνία του νησιού με εργάτες που οδηγούνται στην εξαθλίωση και ένας οικονομικός πνεύμονας που ψυχορραγεί και οι επιχειρηματίες ζητούν πάλι την κρατική ένεση βάζοντας ασπίδα τους εργάτες.
Ένα έργο που παίζεται εδώ και 10ετίες εις βάρος του νησιού.
Και μου είναι αδιανόητο να πιστέψω πως δεν γνώριζαν οι ιθύνοντες για αισχρό σχέδιο της αποβιομηχάνισης του νησιού και κυρίως της χώρας όταν πριν 2χρόνια φρόντιζαν να κλείσουν αυτή τη συμφωνία με το κράτος.
Ήδη το κράτος φρόντισε να ρίξει στάχτη στα μάτια των εργαζομένων δίνοντάς τους ένα επίδομα 1.000 ευρώ βαφτίζοντας το "επίδομα απλήρωτων εργαζομένων". Πρωτοφανές ακούγεται επίδομα εργαζομένων σε μέρες κρίσης όταν κόβονται μισθοί και συντάξεις διαρκώς.
Δεν κατάλαβα γιατί πρέπει πάντα να'ναι το κράτος αρωγός σ'αυτήν την επιχείρηση.
Όταν οι ιδιώτες αγόρασαν το Ναυπηγείο φρόντισαν να χωρίσουν τις κτιριακές εγκαταστάσεις απ'το Ναυπηγείο.
Αξιοποίησαν όλα τα ανοικτά πάρκινγκ του Νεωρίου με φτηνά υλικά σε πολυτελή διαμερίσματα και στις Ναυπηγικές εγκαταστάσεις λιγοστές ως τιποτένιες οι επενδύσεις που έκαναν.
Φυσικό και επόμενο είναι να βρίσκεται τώρα σε δυσμενή θέση με δεξαμενές που σαπίζουν τόσα χρόνια με αναγκαστική συντήρηση για να περνούν τους ελέγχους κάθε 4χρόνια.
Θα'πρεπε να παρακαλώ και'γω πολιτικούς και εργοδότες όπως τα Εργοστασιακά σωματεία και το Εργατοϋπαλληλικό κέντρο που μόνο διακοσμητικός είναι ο ρόλος τους σ'αυτό το θρίλερ των απλήρωτων εργαζομένων όμως κάποιες αλήθειες πρέπει ν'ακουστούν.
Όλοι αναπολούμε τις μέρες που στο λιμάνι φάνταζαν πλοία ολόκληρες πολιτείες και περίμεναν σαν τις "σιτεμένες" κυρίες στα κομμωτήρια.
Ανέβαιναν στις δεξαμενές και κείνες αγκομαχούσαν να τα πάρουν στις πλάτες τους.
Τα ματσακόνια και οι τσιμπίδες έδιναν παλμό σ'ολη την πόλη καθώς ήταν σημάδι ότι η αγορά θα ζωντανέψει με τους μισθούς των εργατών, μπογιά και αμμοβολή ένα με τον αέρα που ανάπνεαν, ιδρώτας και βαφή έδιναν το νέο χρώμα του σιδερένιου κολυμβητή που έπεφτε ανανεωμένος πάλι στη θάλασσα.
Τώρα σιγή στο Ναυπηγείο νεκρή και η αγορά του νησιού.
Ηφαίστειο που βράζει για άλλη μια φορά ολόκληρο το νησί και σε εξέχουσα θέση η απελπισία.
Ετικέτες
Με φουρτούνες...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










