Μετά από 5μήνες ξεκούρασης ήρθε η ώρα να καθέλκυσης για το βαρκί.
Επισκευάστηκε από τις φθορές που του προξένησαν οι θύελλες του χειμώνα,βάφτηκε και "έπεσε"στο ντόκο.
Μέσα Μαΐου, πρώτη φορά βρίσκεται στη στεριά να καίγεται, δίχως να βρέχει η θάλασσα τη γάστρα του.Δίχως να το λικνίζει η θαλάσσια αύρα.
Και'μεις πρώτη χρονιά να περνά της Αναλήψεως και να μην έχουμε βρέξει το πόδι μας στη θάλασσα.Κάτι ο καιρός που δεν ήθελε να καλοκαιριάσει φέτος με τίποτα΄.Κάτι τα οικονομικά, που δεν περίσσευαν για βενζίνες και δολώματα ,μείναμε εμείς άβρεχτοι και το βαρκί δεμένο στο μόλο ένα ολόκληρο μήνα.
Να, που εδέησε ο Θεός και ήρθε η κατάλληλη μέρα με μια γλυκιά αύρα να μας χαϊδεύει τα πρόσωπα καθώς το βαρκί σκίζει τα καταγάλανα νερά.
Αφήνουμε πίσω την παραλία του Γαλησσά με την ελάχιστη κίνηση για αυτήν την εποχή.
Δύο τουρίστες που βρίσκονται στην προκυμαία ακολουθούν την πορεία μας,ώσπου χανόμαστε απ'το οπτικό τους πεδίο.
Το βαρκί σχίζει τα νερά αγόγγυστα, είναι το πρώτο ταξίδι της χρονιάς και χαίρεται και αυτό μαζί με μας!
Είναι κοντά 7μήνες που έχουμε να σαλπάρουμε σ'αυτά τα νερά.Πέρασαν τόσοι μήνες και δεν έχει αλλάξει τίποτα.!!Τα βουνά ανεξίτηλα στο χρόνο. Στην ίδια κατάσταση βρισκόμαστε οικονομικά, στο ίδιο καζάνι βράζει όλη η χώρα χωρίς καμία ελπίδα για το μέλλον μας.
Αντικρίζοντας τον Γλάρωντα από αυτό το σημείο,θυμάμαι την μέρα που περπάτησα με την ομάδα αυτό το βράχο την ομορφιά που αντίκρισα απο'κεινο
το σημείο.
Η "άλλη όψη " του νομίσματος όπως ακριβώς είναι η πολιτική κατάσταση της χώρας. Η ίδια κατάσταση από άλλη οπτική.!!
Δολώνουμε και ρίχνουμε,δεν αργεί να τσιμπήσει, τραβώ και ανεβάζω τον πρώτο μου μπαλά για φέτος.
Δεν είναι και για βιτρίνα αλλά η αίσθηση είναι υπέροχη.
Η ώρα περνά τα ψάρια τσιμπάνε αλλά ελάχιστα πιάνονται στ'αγκίστρι.
Μπροστά μας ένας γλάρος καραδοκεί για καμιά αποτυχία ή γενναιοδωρία μας.
Και δεν βγαίνει ζημιωμένος ανεβάζοντας το νήμα ένας μπαλάς δεν έχει πιαστεί καλά γλιστρά και βρίσκεται να πλέει για λίγο στον αφρό.
Δεν δίνω μεγάλη σημασία θα τον αντικαταστήσω γρήγορα σκέφτομαι,μα σήμερα είναι δύσκολη μέρα όπως για το μέλλον της χώρας μου.
Ένα φουσκωτό μας πλησιάζει και μας ρωτά πως θα βρει την μαρίνα του Φοίνικα.
-Στου Πέτικα το μπακάλικο καρσί!!
Έπρεπε να του έλεγες,.. λέω του καπετάνιου,πως παίρνουν οι άσχετοι το τιμόνι και βγαίνουν να κάνουν τους καπεταναίους ??
-Έχουν σκάφος και χρήμα, για να γεμίζουν το ρεζερβουάρ !μου απαντά και δεν συμβουλεύονται ούτε ένα GPS.
Αυτά βλέπουν οι Γερμανοί και μας έβαλαν τα 2πόδια σ'ενα παπούτσι.
Οι ώρες περνούν μας έχει κάψει ο ήλιος και το καλάθι δεν έχει πάνω από 7ψάρια.
Εποχή λιτότητας και μεγάλης κρίσης και για τη θάλασσα, σκέφτομαι.
Ο καπετάνιος απογοητεύεται ρίχνει "συρτή" ενώ εγώ καθαρίζω τα λίγα ψαράκια μας.
Δεν μας θέλει σήμερα τσιμπάει ένα "καλό", μα δυστυχώς δεν καταφέρνουμε να το πάρουμε.
Γυρίζουμε με 7ψαράκια καθαρισμένα και αποφορτισμένοι απ'το άγχος και το στρές 7μηνών.
