Στον Αγ.Νικόλαο..!!

Την 3η μέρα αποφασίσαμε να γνωρίσουμε τη ανατολική πλευρά της Κρήτης αν και έκανε φοβερή ζέστη, ήταν μια συνεφιασμένη μέρα.

Βγήκαμε εθνική και κατευθυνθήκαμε προς Αγ.Νικόλαο μετά από αρκετά χλμτρα το τοπίο αρχίζει να γίνεται καταπράσινο καθώς διασχίζαμε το καταπράσινο γραφικό φαράγγι του Βραχχασίου!

Σταματήσαμε να θαυμάσουμε τη μονή Αγίου Γεωργίου του Σεληνάρι που χτίστηκε το 1961 πάνω στα ερείπια ενός μοναστηριού του 10ου αι.

Εδώ  ξεμουδιάσαμε λίγο απ'το ταξίδι αναπνεύσαμε καθαρό ζωογόνο αέρα δροσιστήκαμε  χαζέψαμε το υπέροχο τοπίο!

Και συνεχίσαμε το δρόμο μας!

Περάσαμε ένα τούνελ!

Εντάξει, δεν συναντώ καθημερινά στο νησί γιαυτό το φωτογράφησα!

Στο δρόμο προσπαθώ να φωτογραφίσω τα χωριουδάκια που βρίσκονται αμφιθεατρικά χτισμένα η ταχύτητα όμως της εθνικής δεν με βοηθά και μένω συνέχεια με την μηχανή αναμένη να αποθανατίζω ελιές και δέντρα που προσπερνάμε.

Στο δρόμο προς Αγ.Νικόλαο κάτι μικρές πέτρινες γούρνες μου κάνουν εντύπωςση που προσπερνάμε και διαβάζω ότι πρόκειται για τον μινωικό οικισμό Γουρνιά που έφερε στο φώς η αρχαιολογική σκαπάνη και πήρε τ'ονομά της από τις γούρνες που βρέθηκαν έξω από τις περισσότερες κατοικίες.
Δυστυχώς όμως η ταχύτητα και'δω δεν μ'αφησε να τις φωτογραφήσω.

 Φτάνουμε στον Αγ,Νικόλαο!

Μαγευτήκαμε απ'την ομορφιά του ένα πανέμορφο λιμάνι με αρκετή τουριστική ανάπτυξη.

Η νησίδα του Αγ.Νικολάου πιθανολογείται ότι την Πρωτομινωική εποχή ήταν ενωμένη με την ξηρά και σχημάτιζε μικρή χερσόνησο.
Στην ανατολική και δητική πλευρά της χερσονήσου δημιουργούνται δύο όρμοι που έβρισκαν προστασία τα πλοία ανάλογα με τον άνεμο που φυσούσε.

Τριγυρίζοντας στο λιμανάκι μένω έκπληκτη από ένα υπέροχο Ταύρο.

Θα'ναι αυτός που ερωτεύτηκε η Πασιφάη!

Εμένα με μάγεψε μα δεν τον ερωτεύτηκα με χάλασε το μελαμψό του χρώμα!

Ακριβώς απέναντί του μια  μικρή γραφική λίμνη έκλεψε την παράσταση με τα πρασινογάλανα νερά της.
Τα λόγια είναι περιττά οι εικόνες μιλάνε μόνες τους

Δεν χορταίναμε ομορφιές σε τούτη την πόλη!

Πιστεύω είναι η 2η ομορφότερη πόλη της Κρήτης, μετά τα Χανιά!

Κοντά στο Ηράκλειο...!

1η μέρα στην Κρήτη και το αυτοκίνητο είναι απαραίτητο, νιώθεις εντελώς ανίκανος σε μια τόσο μεγάλη πόλη χωρίς μεταφορικό μέσο.
Οι Κρητικοί εντελώς "κουζουλοί" στην οδήγηση σαν συνοδηγός μια τρομάρα την πήρα 3-4φορές την χρυσή στο τσάκ την γλίτωσα,ευτυχώς έχω καλό οδηγό που είχε τα μάτια του 46 στους οδηγούς που έχουν δικό τους Κ.Ο.Κ ανάλογα με τις ρακές που'χουν κατεβάσει!
Η ώρα περασμένη για μακρινές διαδρομές, για πρώτη μέρα με οδηγό το Gps ξεκινήσαμε να βρούμε μια παραλία έξω απ'το Ηράκλειο κοντινή σχετικά  ώστε να μπορέσει να κάνει και την βουτιά του προς αναζήτηση των θαλασσινών.

Έλα όμως που οδοσήμανση σε μη κεντρικές οδούς είναι ανύπαρκτες στην Ελλάδα έτσι
αν δεν γνωρίζεις τον τόπο  και αν δεν είναι και ενημερωμένο με τις τοπωνυμίες ο οδηγός σου το σίγουρο είναι ότι θα σε βγάλει στο ενδιάμεσο.Έτσι για αλλού ξεκινήσαμε,το Τομπρούκ ψάχναμε αλλά η Ρουφιάνα στο Gps μας έβγαλε στον Καρτερό σε μια απαίσια παραλία που δίπλα ήταν μια κατασκήνωση αθίγγανων με παράγκες πειρατικές σημαίες και πολλές πρόχειρες κατοικίες.

Ένα βρώμικο ποταμάκι κατέληγε δίπλα στην παραλία και μάζευε ακόμα περισσότερους για τις ανάγκες τους.

Μια στρατιωτική βάση μέσα στην παραλία με εβαλε σε σκέψεις τι μπορούσε να εξυπηρετεί  αυτό το κτίριο ακριβώς επάνω στην παραλία??

Η παραλία απαίσια, βρώμικη έξω,με λογής πλαστικά χαρτικά και'γω δεν ξέρω τι, σε όλα τα χρώματα πάντως, μέσα γεμάτη πέτρες μαλιαρές που σε εμπόδιζαν να κολυμπήσεις.

Ωστόσο είχε κόσμο που χαιρόταν τον ήλιο γιατί τη θάλασσα δεν θατο'λεγα!
Από πάνω πρέπει να'ταν το αεροδρόμιο, κάθε 10λεπτά νόμιζα ότι θα προσγειωθεί δίπλα μου το καθένα που ερχόταν με εκκωφαντικό θόρυβο.

Το beach bar δίπλα προσπαθούσε να καλύψει με τον δυνατή μουσική που απλωνόταν σ'ολη την παραλία τα αεροπλάνα που έρχονταν αδιάκοπα.
Γύρω μας αρκετά τζιγγανάκια σ'ολες τις ηλικίες παίζανε βουτούσαν σαν σφίγγες τριγύριζαν.

Και που να ξεχαστείς να χαλαρώσεις ?
Με βάρδιες το μπάνιο να προσέχουμε τα πράγματα μη βρεθούμε και ξεβράκωτοι ξαφνικά!
Νομίζω βρήκαμε ότι χειρότερο υπάρχει στην Κρήτη σ'αυτή την παραλία.

Τη 2η μέρα διαλέξαμε μια αμουδερή παραλία κοντά στο Ηράκλειο πίσω απ'τον κολπίσκο της Αγίας Πελαγίας.
Την Λυγαριά στα 16χλμ.ανατολικά απ'το Ηράκλειο.
Μια γραφηκότατη ακρογιαλιά που δεν επιρεάζεται απ'τα μελτέμια και τους ισχυρούς ανέμους της περιοχής.

Αυτός ίσως ήταν ο λόγος που ήταν η μόνη ακρογιαλιά που συνάντησα ψαροκάικα.
Ως γνωστό οι Κρητικοί δεν ασχολούνται με την αλιεία.Το εύφορο έδαφος τους δεν τους αφήνει χρόνο προφανώς ν'ασχοληθούν με τη θάλασσα.

Αλλά και η μορφολογία των παραλιών ίσως δεν τους δίνει την δυνατότητα να εκμεταλλευτούν τους θησαυρούς της.

Ήσυχη χωρίς την κοσμοσυρροή που την κάνει απόμακρη με ψαροταβέρνες για κρητικούς μεζέδες και χαλάρωση αν και οι μισές ήταν κλειστές.
Σ'ορισμένα σημεία μου έβγαζε μια εγκατάλειψη!

Τα νερά καθαρά και σε αρκετά σημεία παγωμένα γιατί απ'οτι έμαθα φλέβες γλυκού νερού καταλήγουν που κάνουν τη θάλασσα κρυστάλλινη.

Απολαύσαμε ένα ήσυχο μπάνιο στα παγωμένα νερά της ,έκανε και τις βουτιές του χωρίς ιδιαίτερα θαλασσινά.

Οι.. λαμογιές τους...!

Πολλές φορές βλέπουμε κάποιους ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά και αναρωτιόμαστε:

-"Πως διάολο μπήκε αυτός εκεί, με τι προσόντα?" και ιδιαίτερα αναρωτιέσαι όταν βρίσκεται εκεί για χρόνια ...

Να λοιπόν που κάποια στιγμή όλα βγαίνουν στο φως και οι λαμογιές ανακαλύπτονται όσο και να θέλουν να τις σκεπάσουν.
Φτιάχνουν ένα διαγωνισμό με τα απαιτούμενα προσόντα που έχει αυτός που ήδη κατέχει την θέση και βρίσκοντας την κατάλληλη μέρα με ενδιάμεση αργία την δημοσιεύουν βάζοντας χρονικά όρια 1-2μέρες ίσα που να'σαι δίπλα δηλαδή να καταθέσεις τα χαρτιά.
Έτσι τα τζιμάνια του τοπικού Πολιτιστικού Οργανισμού ανακοίνωσαν ένα πρόχειρο διαγωνισμό σφραγισμένων προσφορών με κριτήριο τη χαμηλότερη τιμή την Πέμπτη 9-6-2011 και ο διαγωνισμός οριζόταν την Τρίτη 14-6 ενώ την Δευτέρα Αγίου Πνεύματος όλες οι δημόσιες υπηρεσίες ήταν κλειστές.
Δηλαδή ποιασ'το αυγό και κούρευτο!

Μα ποιόν κοροϊδεύουν τα καθίκια??

Μόνο για να καταθέσεις εγγύηση συμμετοχής χρειάζεσαι μια ολόκληρη μέρα, αυτοί να καλύπτονται και τους υπόλοιπους στα μαλακά τους υπογάστρια τους έχουν γραμμένους.

Στο ίδιο σημείο θα τους γράψω και'γω εντός των δύσκολων ημερών που έρχονται. Μην διανοηθεί κανείς τους να μου ζητήσει την ψήφο μου γιατί η αγανάκτηση έχει χτυπήσει κόκκινο και κάθε μέρα δυναμώνει μ'αυτά που βλέπει να γίνονται εις βάρος μου.

Το ταξίδι αυτό...!

Τα ταξίδια σε βάρβαρες ώρες τ'αποφεύγω,γενικά είμαι δύσκολη να κοιμάμαι στα μεταφορικά μέσα.
Αυτή τη φορά όμως το αποφάσισα γιατί ήθελα να συνδυάσω και μια ιατρική επίσκεψη στην Πρωτεύουσα.

Έτσι βρέθηκα να ταξιδεύω 4π.μ για Πειραιά με το Blue Star 2. Ότι εν έτι 2011 θα συναντούσα ταχύτητες της δεκαετίας του '70 δεν το φαντάστηκα ποτέ.4.15 έκανε να φτάσει Πειραιά δουλεύοντας τη 1μηχανή όπως πληροφορήθηκα μέσα, για οικονομία καυσίμων ένα ταξίδι που ήμουν συνηθισμένη μ'αυτό το καράβι στις 3.30ώρες.
Η ταχύτητα μειώθηκε η οικονομία των καυσίμων γίνεται αλλά η τιμή των εισιτηρίων βρίσκεται σε ανοδική πορεία.
Εντούτοις η ώρα άφιξης ήταν ό,τι έπρεπε για τις δουλειές μου.Φτάνοντας στον ηλεκτρικό μαθαίνω ότι το Μετρό απεργεί μέχρι τις 4μ.μ.Επρεπε ν'ανέβω Κηφισίας το αργότερο 11π.μ και στις 3μ.μ να βρίσκομαι στο καράβι για Κρήτη.
Εκεί μου'φυγε η μαγκιά και άρχισα να με τρώνε τα φίδια κατά πόσο θα πραγματοποιήσω το ταξίδι μου όπως το είχα προγραμματίσει.
Αλλά σήμερα έμπαινε ο Δίας στο ζώδιο μου που  σημαίνει ότι βάζει το χεράκι του να βοηθήσει όπως
μπορεί την κατάσταση.
Έτσι μας πληροφόρησε ο υπάλληλος του ΗΣΑΠ ότι μας συμφέρει να πάρουμε τον Προαστιακό για Λ.Κηφισίας μιας και ο Ηλεκτρικός δεν εξυπηρετούσε.
Για καλή μου τύχη δεν είχε κόσμο και μας πήγε στον προορισμό μας σε 1ώρα μμε αρκετές στάσεις και σταθμεύσεις.
Όμως ποτέ δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι τα μέσα συγκοινωνίας.
Έφαγα ένα πακέτο μέσα στο λιμάνι 1ώρα ποδαρόδρομο μεσ'το μεσημεριάτικο λάλαρο που θα μου μείνει αξέχαστο.

Έβαζα το πόδι μου στο SuperFast 12 και πίσω μου 'λύναν οι κάβοι και μάζευαν το χαλί της υποδοχής.
Εκατσα εξουθενωμένη σ'ενα άνετο καναπέ των πολυτελών σαλονιών του και δεν πίστευα ότι ταξίδευα για Κρήτη.
Η θάλασσα γιαούρτι, το ταξίδι ήταν υπέροχο αλλά δεν είχα όρεξη να κουνηθώ απ'τη θέση μου.Μέσα σε 12ώρες είχα διανύσει μίλια ολόκληρα και χιλιόμετρα και σε 6ώρες θα περπατούσα το αγαπημένο μου μεγαλονήσι.

Πρώτη μου φορά έκανα μέρα αυτό το ταξίδι, στα μισά του μπροστά μου πρόβαλαν βραχονησίδες.

Δεν είχα κουράγιο ούτε στο κατάστρωμα ν'ανέβω να τις φωτογραφίσουμε.

Οι φωτό είναι κακής ποιότητας μέσα απ'το σαλόνι.

Αμέσως το μυαλό μου πήγε στο πολύνεκρο ναυάγιο της Φαλκονέρας έμεινα να χαζεύω τις πέτρες και να σκέφτομαι τον τρόμο που ένιωσαν τότε οι ναυαγοί του και ακόμα τον πόνο που θα νιώθουν οι συγγενείς τους πραγματοποιώντας ένα παρόμοιο ταξίδι!

Στις 9.20μ.μ πατούσα τον ντόκο του Ηρακλείου η Κρήτη με περίμενε να μου δείξει τις ομορφιές της και ν"απολαύσω τις γεύσεις της.

Γατομπερδέματα...!

Ήρθε ή ώρα των καρπών του γατοπολέμου που'χε διεξαχθεί στην αυλή μου εδώ και 3περίπου μήνες και  στην 1η τ'Απρίλη έφερε στον κόσμο η Ομορφούλα 4γατιά απ'τα οποία το 1 είδε το φως του ήλιου!


Τελικά άλλοι ορίζουν την τύχη των ζώων αλλά και την δική μας.
Ένα όμοιο με τον καβαλάρη της και 'κει που νόμιζα ότι θα'χα έναν αρσενικό η τύχη μου'φερε άλλο ένα θηλυκό γατί.
Της έφτιαξα μια κούτα με πανιά καλογέννησε η δικιά μου και την 1η εβδομάδα άρχισε τα τσαλιμάκια της.
Κάθε πρωί βγαίνω και ταΐζω τα ζώα που με ξυπνάνε, αρχίζει
η Λίζα με νόημα να μου φωνάζει ότι πεινάει!
Πως λέει ο λαός μας το αγώι ξυπνάει τον
αγωγιάτη ένα τέτοιο πράγμα δεν μπορώ να σηκωθώ μετά τις 9μα με τίποτα!

Αφού τα τάιζα λοιπόν όλα η Ομορφούλα βρήκε ευκαιρία και τρύπωσε μέσα στο σπίτι με το γατί παραμάσχαλα που λέει ο λόγος, απ'τον σβέρκο το κρατούσε όπως ξέρουν αυτές.
Και το πήγε γραμμή στο κρεβάτι το βλέπει ο Γάτος νευριάζει της χώνει τα μπινελίκια  μαζί με τα δικά μου που δεν την είδα παίρνω τη γάτα μαζί με το γατί στη θέση της, δεν τόλμησε να το κουνήσει.
 Την επόμενη καθημερινή να'την πάλι αυτή τη φορά σε μια γωνιά, στην κρεβατοκάμαρα είχα δουλειές καθότι πλησίαζε το Πάσχα λέω άστην δεν μ'ενοχλεί.

Νιαούριζε την έβαζα ,έβγαινε χανόταν με τις ώρες μέχρι το μεσημέρι, μετά πάλι στην κούτα της.
Την άλλη μέρα τα ίδια λέω δεν βαριέσαι δεν μ'ενοχλεί.

Το άφηνε το γατί σε σίγουρο μέρος και αυτή λιαζόταν και χαμουρευόταν στον ήλιο για ώρες.
Σου λέει αυτή μέσα είναι όλη μέρα ας έχει το νου της και το γατί.
Επιβεβαίωσε το θηλυκό της χαρακτήρα κατάλαβε ότι της έχω αδυναμία και μ'εκμεταλευόταν κανονικά.
Έτσι το γατί κατάντησε σφουγγαρόπανο να το γυρίζει κάθε μέρα μέσα έξω.

Έλα όμως που ήρθε και η σειρά της άλλης γάτας να γεννήσει!

Αρχισε το Τζιβαέρι να νιαουρίζει επίμονα της έφτιαξα μια γωνιά στην αυλή με πανιά να πάει.
Βγαίνω να δω αν πήγε βλέπω το γατί το'χε φέρει η Ομορφούλα και τ'αφησε μέσα μαζί με την ετοιμόγεννη, εκείνη το'γλυφε.
Σκέφτηκα ψάχνει  άλλη παραμάνα για το γατί και το πήγα στη θέση του.
Γέννησε η γάτα, αλλά ήταν άτυχα τα 2 σκέφτηκα και'γω 1γατί να'χει 2μαμάδες το πρωί με την μία το βράδυ με την άλλη έτσι δεν θα μου θέλουν παιχνίδια με γάτους τουλάχιστον για 4μήνες και οι δύο.

Της πάω το γατί της Ομορφούλας το δέχτηκε το Τζιβαέρι το τάισε το'γλυψε μια χαρά....Πάω τ'απόγευμα να το δώσω στη μάνα του που να το δεχτεί!
Τού'βγαζε νύχια και του αγρίευε!

Βρε καλή μου το γατί σου, μπά αυτή δεν το'θελε με τίποτα.

Αρχισε γκομενοδουλιές κατευθείαν και το γατί τ'αφησε στη άλλη γάτα.

Αντε πάλι στην αυλή 5-6γάτιδοι να βολτάρουν και να την καμακώνουν, τα βυζιά ήταν  γεμάτα γάλα και η πατρόνα μου γκομένιζε.

Τελικά πολύ βρωμοθύληκο η Ομορφούλα.

Δεν πέρασαν 10 μέρες άλλη γατογέννα στο σπίτι!
Η κατάσταση δύσκολη η Τρόικα να πιέζει εγώ χωρίς μισθό με επίδομα άτυχα και τα γατιά της 3ης γάτας και το απίστευτο έπιασε και αυτή το μωρό.

Έτσι το μωρό της Ομορφούλας βρέθηκε με 2μάνες να το βυζαίνουν και να το φροντίζουν και η κανονική  σημασία δεν δίνει για το σπλάχνο της.

Για δώστε μου καμιά ιδέα για να βαφτίσω το δανεικό γατί με 2μάνες και 1άπονη!